گفتگو با مسئول فنی هیئت کوهنوردی کاشان؛
سنگنوردی دنیایی معلق میان زمین و آسمان/ بانوان در این رشته خوش درخشیدهاند
اولین باری که روی دیواره قدم گذاشتم، هنوز چند متری بالا نرفته بودم که با صدای تشویق بچه ها نگاهم به پایین افتاد؛ تازه متوجه شدم که با طنابی به قطر چند میلی متر چقدر از زمین فاصله گرفته ام. ترسی تمام وجودم را گرفت. فقط فریاد می زدم: «فیکسم کنید! می خواهم بیایم پایین!»[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کاشان اول، وقتی وارد سالن ورزشی «تختی» کاشان می شوید و دور تا دورتان را نگاه می کنید، ناخودآگاه چشمتان به دیواری پر از گیرههای رنگی و حجم های مختلف می افتد که بر تن سالن جلوهگری می کند. حتی اگر هیچ اطلاعی هم از این ورزش نداشته باشید، باز هم برای لحظه ای نگاهش میکنید. شاید همان موقع سوال کنید. شاید هم بعدها بفهمید که این همان دیواره سنگنوردی معروف است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کاشان اول,اولین باری که روی دیواره قدم گذاشتم، هنوز چند متری بالا نرفته بودم که با صدای تشویق بچه ها نگاهم به پایین افتاد؛ تازه متوجه شدم که با طنابی به قطر چند میلی متر چقدر از زمین فاصله گرفته ام. ترسی تمام وجودم را گرفت. فقط فریاد می زدم: «فیکسم کنید! می خواهم بیایم پایین!!» (فیکس کردن در سنگ نوردی به معنای ثابت کردن برای حمایت کامل فرد توسط حمایتچی است.) اما از بخت بد من حمایتچی همان مربی بود! و اجازه پایین آمدن نمی داد. به قول بچهها به غلط کردن افتاده بودم و با هزار خواهش پایین آمدم! هنوز وقتی به آن روز و عکس خودم، که به گیره های دیواره دو دستی چسبیده بودم نگاه می کنم؛ خنده ام می گیرد!
,خوب یادم هست از آن روز تصمیم گرفتم به تمام ترس های خودم غلبه کنم، همه فکر و ذکرم شد دیواره و دیواره.
,هیجانش، استقامتش، ترسش، رها شدن از زمین و نگاه کردن به جاذبه های آسمان، من را هر روز بیشتر از قبل به این ورزش علاقه مندتر کرد!
,ورزشی که از دید خیلی ها خطرناک است؛ اما اگر اصول و نکات ایمنی اش را رعایت کنید؛ می شود یکی از ورزش های ایمن دنیا! ورزشی که با حمایت اعضای هیأت کوهنوردی توانسته قهرمانان خوبی را در کاشان پرورش دهد.
,برای اینکه از سابقه ورزش سنگ نوردی در کاشان بیشتر بدانم، به سراغ «ناصر دانش» مسئول فنی هیأت کوهنوردی کاشان می روم.
,به نظر می رسد که سنگ نوردی ورزشی پرخطر و طاقتفرسا باشد، اما در عین حال می بینیم که از سنین پایین، خردسالان هم در آن شرکت می کنند. علت آن چیست؟
, به نظر می رسد که سنگ نوردی ورزشی پرخطر و طاقتفرسا باشد، اما در عین حال می بینیم که از سنین پایین، خردسالان هم در آن شرکت می کنند. علت آن چیست؟,سنگ نوردی رشته ایست که نیاز به قدرت بدنی بالا، انعطاف بدنی، شجاعت و خلاقیت دارد. ذهن قوی و حافظه خوب، جهت خواندن مسیر در مسابقات و چرخش بدن در زوایای مختلف، از جمله نقاط مثبت برای افراد است. در مورد خردسالان باید گفت مسیرهای متفاوت از بزرگسالان و متناسب با توان آنها طراحی می شود که اکثرا تحت نظر مربی به خوبی از عهده طی کردن آن برمی آیند. همچنین با توجه به قدرت بالای طناب، «هارنس» و «کارابین» و استانداردسازی کلیه لوازم توسط اتحادیه جهانی کوه نوردی (UIAA)، مخاطرات این رشته به حد صفر رسیده و افراد از هر سنی می توانند اقدام به تمرین کنند.
,کمی به گذشته برگردیم؛ سنگ نوردی چند سال قبل و چطور به شهر ما پا گذاشت؟
, کمی به گذشته برگردیم؛ سنگ نوردی چند سال قبل و چطور به شهر ما پا گذاشت؟,سال ۱۳۷۵ به دنبال دعوت هیأت کوهنوردی اصفهان، در یک ضیافت افطاری شرکت کردیم. (هیأت رئیسه هیأت کوهنوردی کاشان) بعد از افطار از ما دعوت شد به تماشای مسابقات سنگ نوردی سالنی برویم که برای نخستین مرتبه در سالن سجادی اصفهان و روی یک دیواره ابتدائی (ابتدایی بدین معنی که دیواره بدون عوارض و شیب منفی باشد.) در حال انجام بود.
,پس از آن ما ترغیب به ساخت دیواره سالنی در کاشان شدیم که اتفاقا آن روزها نسبت به آن احساس نیاز می شد؛ چون قبل از آن ما در طبیعت کار می کردیم و بنا به دلایلی مانند شرایط آب و هوا، دوری مسیر و ساعات تمرین، -به خصوص در مورد نوجوانان، افراد کم سن و بانوان- در تمام فصول سال قادر به تمرین نبودیم.
,
لذا پس از بازگشت، بلافاصله با بودجه شخصی و طراحی خودمان و رایزنی با مسئولان وقت اداره تربیت بدنی (که آن هم به دلیل نوپا و ناشناخته بودن این رشته، کار ساده ای نبود) دست به کار شدیم. برای شروع، با کوهنوردان علاقمند به سنگ و صخره و فرزندان آن ها شروع کردیم و پس از آن از طریق چاپ پوستر و پخش در مدارس، (که گرفتن مجوز آن از آموزش و پرورش، باز هم به دلیل عدم شناخت این ورزش آسان نبود) ،روی دانش آموزان کار کردیم؛ البته با مربیگری این جانب که قبلا در طبیعت، آموزش دیده و تمرین می کردم. سال های بعد هم از بین نفرات برتر، تعدادی مربی سالن انتخاب شدند و هر کدام چند سالی همکار و کمک من در طول این مدت بوده اند.
خانم ها چطور؟ آیا از این رشته استقبال کردند؟
,
, خانم ها چطور؟ آیا از این رشته استقبال کردند؟,
البته، چرا که نه! مثل تمام فعالیت های دیگر، خانمها در این زمینه هم پیشتاز بوده و خوش درخشیده اند. سنگنوردی بانوان از سال ۱۳۷۹ آغاز شد. دیواره فایبرگلاس در سال ۸۲ و در سالن تختی، با وسعت ۶۰ متر مربع، به همت خانم حسیبی، سرپرست گروه کوهنوردی بانوان کرکس احداث شد. سپس در سال ۱۳۹۳ دیواره جدید ساخته و به آن اضافه شد. سال ۱۳۸۴ کاشان میزبان مسابقات کشوری سنگنوردی بانوان بود که تمام هزینه های آن نیز بر عهده خود کوهنوردان بوده است.
,دیواره سنگ نوردی با آن صورت خشن و پر از جوشش، مثل حریفی است که مبارز می طلبد و ورزشکار را تحریک می کند که او را به زانو در آورد! راستی جنس این دیواره از چیست؟
,تعبیر جالبی کردید! جنس این دیواره قبلاً از پیرامید بود. الان از چوب با قاب فلزی استفاده می شود و به شکل های گوناگون و در طرح ها و اندازه های مختلف بسته به وسعت سالن ساخته می شود. مابین دیواره نیز، مجدداً فرورفتگی و برآمدگی هایی، گاه به شکل اشیاء یا جانوران طراحی می شود. هر دیواره از شیب صفر شروع و در نهایت تا سقف امتداد می یابد.
,روال مسابقات سنگ نوردی چگونه است؟ منظورم این است که ورزشکاران چطور به رقابت می پردازند؟
, روال مسابقات سنگ نوردی چگونه است؟ منظورم این است که ورزشکاران چطور به رقابت می پردازند؟,دیواره از قبل توسط طراح و یا گروه، طراحی می شود و در زمان آغاز مسابقه برای مدت چند دقیقه کلیه ورزشکاران در پای دیواره حاضر شده و مسیر را در حافظه حفظ می کنند. بعد به اطاق قرنطینه رفته، یکایک بر اساس قرعه کشی حاضر می شوند و مسیر را در مدت زمانی که از قبل تعیین شده صعود می کنند. بدیهی است کلیه سنگنوردان مسیر را تمام نمی کنند. لذا رتبه بندی شده و افراد بالاتر برای دور دوم روی مسیری که مجدداً طراحی شده به رقابت می پردازند. بر اساس آخرین مرحله صعود و کمترین زمان طی شده، نفرات اول تا سوم انتخاب می شوند.
,قرنطینه؟ درست شنیدم؟
, قرنطینه؟ درست شنیدم؟,بله کاملا! سنگنورد نمی تواند مسابقه نفر قبل از خود را مشاهده کند! چرا که در این صورت خطاهایی را که نفر قبل مرتکب شده، انجام نمی دهد و برای وی امتیاز مثبت محسوب می شود. هر ورزشکار با فکر، حافظه و خلاقیت خود صعود می کند. به علاوه در حین اجرای مسابقات از موسیقی با صدای بلند استفاده می شود تا هرگونه ارتباط کلامی میان تماشاچی و ورزشکار قطع شود.
,به طور کلی سنگ نوردی چند نوع مسابقه دارد؟ و آیا ورزشکاران ایرانی در این رشته حرفی برای گفتن دارند؟
, به طور کلی سنگ نوردی چند نوع مسابقه دارد؟ و آیا ورزشکاران ایرانی در این رشته حرفی برای گفتن دارند؟,ببینید! انواع مسابقات سنگ نوردی، شامل سرعت، لید و بولدرینگ است. در مسابقات سرعت، طول دیواره ۱۷ متر بوده و در یک مسیر یکسان، دو نفر به طور همزمان صعود می کنند. شکل گیره ها و طراحی مسیر هم در همه جا یکسان است. جالب است بدانید که رضا علیپور از ایران در این رشته سه بار قهرمانی جهان را کسب کرده و خانم فرزانه اسماعیل زاده رکورد دار آن در آسیاست.
,در مسابقات لید، صعود سرطناب با طراحی های مختلف، گیره های متفاوت و حجم های نافرم، و در زمان تعیین شده صورت می گیرد. شرکت کنندگان از قبل طراحی مسیر و نوع گیره ها را نمی بینند. نیاز به انعطاف و قدرت بدنی بالا، و نیز ذهنی قوی برای به خاطر سپردن مسیر بیرون، به حافظه دارد. در این رشته نیزخانمها و آقایانی از ایران به فینال مسابقات جهانی راه یافته اند. درنهایت مسابقات بولدر، که حداکثر طول مسیر آن پنج متر است، بدون طناب صعود می شود، سختی مسیرش بسیار بالاست و هر شرکت کننده در چند مسیر مختلف مسابقه می دهد.
,حسن پورمقام سوم آسیا و افسانه میر احمدی از ایران مقام اول آسیا را دارند.
,با توجه به این که هزینه تهیه وسایل این رشته بالاست، مثلاً در مقایسه با ورزش های گروهی مثل فوتبال و والیبال، به قول معروف ورزش بچه پولدارها محسوب می شود. کلاً سنگ نوردی به چه لوازمی نیاز دارد؟
, با توجه به این که هزینه تهیه وسایل این رشته بالاست، مثلاً در مقایسه با ورزش های گروهی مثل فوتبال و والیبال، به قول معروف ورزش بچه پولدارها محسوب می شود. کلاً سنگ نوردی به چه لوازمی نیاز دارد؟,طناب های مورد نیاز این رشته، با قطرهای پنج تا ۱۱ میلیمتر در بازار وجود دارند که در سالن معمولاً از طناب ۱۱ میل، با قدرت تحمل پنج تن وزن استفاده می شود. این طناب ها دارای تاریخ انقضاء هستند که بر روی آن حک شده و در سالن بیش از شش ماه الی یک سال استفاده نمی شوند.
,«هارنس» وسیله ایست که کمر و ران های سنگنورد را پوشش می دهد و در صعود و فرود از آن استفاده می شود. طناب با یک گره مخصوص به هارنس سنگنورد متصل می شود.
,کفش های سنگنوردی سبک، نازک و با میزان چسبندگی خاص هستند. کفش ها یک شماره کوچکتر از پای سنگ نورد انتخاب می شوند تا چسبندگی لازم را داشته و ورزشکار بتواند با انگشت پا، گیره ها را لمس کند.
,در نهایت گیره ها که به شکل ها و اندازه های مختلف در بازار وجود داشته و تداعی کننده سنگ ها و صخره ها در کوهستان هستند. قابل نصب و باز شدن مجدد بوده و به وسیله آنهاست که طراح، روی دیواره، مسیری سخت یا آسان را ایجاد می کند. درست است که هزینه تهیه این لوازم تا حدودی بالاست، اما من این حرف را که این رشته زیبا و مهیج، به قشر مرفه جامعه تعلق دارد، قبول ندارم؛ چرا که در حال حاضر، سالن، بعضی لوازم مانند کفش و طناب و حتی هارنس را در اختیار افراد قرار می دهد که کمک شایانی محسوب می شود. به مرور زمان با یک مدیریت و پس انداز خوب، همه می توانند وسایل را تهیه کرده و از سنگ نوردی لذت ببرند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه