زنان چهارمحال و بختیاری سفیران فرهنگ و هویت شهر و استان

فرهنگ و آداب و رسوم یک جامعه در ارتباطات بصری افراد تاثیرمستقیم دارد و نوع احساس، اندیشه و اعتقاد آنها را در عناصر تصویری معرفی می کند.

گرچه با توسعه شهرها عناصری مانند مبلمان شهری و آثار هنری مدرن بر نوع هویت بصری تاثیرگذار بوده است اما در جوامع ایرانی که از اقوام مختلف شکل گرفته است هنوز هم هویت بصری شهرها بر پایه همان عناصر فرهنگی هویتی معرفی می شود.

چهارمحال و بختیاری به دلایل مختلف از گستردگی بناهای تاریخی هویتی در قیاس با دیگر شهرها برخوردار نیست، و عنصر مهم تعیین کننده هویت بصری شهرهای مختلف استان، دست بافته هایی است که از دیرباز تاکنون رواج داشته و آداب و رسوم زندگی و آیین و اعتقادات و دغدغه مردمان شهر و استان از صافی ذهن و دل بر تار و پود این دست بافته ها نقش بسته است.

در میان دست بافته های گوناگون کاربردی تزیینی قالی های چهارمحال و بختیاری از اقبال بیشتری حتی در دیگر استان ها و جوامع خارجی برخوردار بوده است و مهمترین هویت بصری فراگیر شهر و استان محسوب می شود که فرهنگ و هویت مردمان این منطقه را تا آن سوی مرزها معرفی کرده است.

قالی و دست بافته ها اگرچه کار گروهی بوده اما فرهنگ عمومی خالق این آثار هنری زیبا و منحصر به فرد را زنان منطقه می داند.

زنان هنرمندی که به عنوان جمعیت بی ادعای منطقه فارغ از هیاهو با هنر خود فرهنگ و هویت شهر و استان را به همه جا معرفی کرده اند و در واقع سفیران فرهنگ و هویت شهر و استان بوده و هستند.

در هر شهر و کشوری که گالری فرش و خانه و مکانی با این آثار مفروش شده مخاطب دانسته و ندانسته شاهد دسترنج و هنرنمایی بخش بزرگ و اثرگذار سرزمینی است که سرزمینشان کمتر مورد توجه عمومی قرار گرفته و اکنون نجوای عاشقانه زنان کوهستان توسط این آثار هنری  با مخاطب از فرهنگ و هویت خود می گوید.

درک علمی و زیبایی شناسانه این هنرمندان بی ادعا که به دلیل اقلیم سرد استان غالب رنگ قالی ها را گرم(سرخ ایرانی) انتخاب کرده و عناصری مانند سرو، گل، درختان و پرندگان و... را ( با فرم و رنگ و ترکیب منحصر به فرد هر منطقه از استان) به عنوان نمادهای مردمان این منطقه ی زیبا و کوهستانی از سرزمین ایران معرفی کرده اند، در نوع خود بی نظیر است.

تبارشناسی نقوش این قالی ها بیانگر حفظ مفاهیمی در گذر قرن ها توسط این آثار و هنرمندان است. که چگونه در کنار حفظ #اصالت و #هویت_بومی هر دوره ای بر جذابیت آنها افزودند.

بازآفرینی و احیای فرهنگی هویتی بصری نیازمند مطالعه و پژوهش فراگیر این شاهکارهای هنری و معرفی کامل آنها دارد تا نتیجه تلاش #سفیران_فرهنگ و هویت شهر و استان هیچگاه به فراموشی سپرده نشود.

در کتابخانه های بزرگ کشور از جمله دانشگاه تهران کتاب های زیادی ( از پژوهشگران خارجی) از قالی ها و دست بافته های این استان وجود دارد که هنوز ترجمه و منتشر نشده اند!


انتهای پیام/