دل نوشته یک گروه خیریه در تبریز؛
داستان سرکشی به یک خانواده محروم و تلنگری برای مسئولان/ چرا برخی همایش ها، به برگزاری نامرئی مسابقه تجملگرایی ختم می شود؟!
تا در کشور اسلامی محرومین محروم اند و در تامین مایحتاجِ معاش خود مشکل دارند دستگاه های حکومتی باید ریاضت بکشند. منظور از دستگاه های حکومتی هم فعلاً صرفاً نهادِ انقلابی است و الا برای برخی دستگاه ها اشرافیگری به یک اصل لا یتغیر تبدیل شده.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زیتون در یادداشتی نوشت:دیشب به همراه یک گروه خیریه در یکی از مناطق محروم تبریز اقلام غذایی توزیع می کردیم. به خانه ای سر زدیم که تنها دو نفر زندگی می کردند. یک مادر پیر و خمیده با فرزندی علیل و بیمار[حدوداً چهل ساله] سر و وضع زندگی شان حکایت از بی کسی شان داشت. مشخص بود کسی سراغشان را نمی گیرد. در خانه ای سی متری زندگی می گذراندند. فرزندِ علیل تا بسته غذایی را دید، گُل از گلش شکفت. گل از گل او شکفتن همانا و شکستن من و همراهانم همان. با یک مراوده چند دقیقه ای فهمیدم حتی در تامین مایحتاجِ اولیه نیز مشکل دارند... حکایت سایر خانواده ها نیز حکایتی شبیه این خانواده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون ,مناطق محروم که در تبریز تعداد شان کم نیست، نیازمند توجه و رسیدگی است. تا کارگزارِ نظامِ اسلامی از دردِ محرومین نکاهد و غبار استضعاف از چهره شان نزداید، حق ندارد مانور تجمل راه بیندازد و پُز اشرافیگری بدهد.
,اولویت اول انقلاب اسلامی و کارگزارانش رسیدگی به کوخ نشین هاست.
,دستگاه نظام اسلامی باید پناه مردم باشد. پناه مردم باشد یعنی سیره و منش حاکمیتی خودش را با محرومین هم تراز کند. اگر قرار است، همایشی برگزار شود باید در نهایت سادگی باشد تا مستضعفان تصور نکنند بین حاکمیت و ایشان فاصله افتاده. ایشان یعنی صاحبان اصلی انقلاب.
,انقلابِ ما به تعبیر امام(ره) انقلاب پابرهنه ها بود. اما بعد از سه دهه، تصور می شود پابرهنه ها فراموش شده اند. این فراموشی هم تعمّدی نیست. اگر مسئولین در زندگی فردی و اجتماعی و حاکمیتی شان، تجمل براه انداختند محصولش فراموشی کوخ نشین ها خواهد بود.
,تا در کشور اسلامی محرومین محروم اند و در تامین مایحتاجِ معاش خود مشکل دارند دستگاه های حکومتی باید ریاضت بکشند. منظور از دستگاه های حکومتی هم فعلاً صرفاً نهادِ انقلابی است و الا برای برخی دستگاه ها اشرافیگری به یک اصل لا یتغیر تبدیل شده.
,اخیراً برگزاری همایش و مراسمات در هتل های مجلل و شاید پر هزینه رونق گرفته است. حتما در نیت خیر مجریان برخی از این برنامه شکی نیست اما از یک موضوع مهم غفلت می شود و آن ترویجِ ناخودآگاه کاخ نشینی است. برگزاریِ نامرئیِ مسابقه تجملگرایی است. موضوعی که با سیره عملی بنیانگذار انقلاب اسلامی در تضاد بوده و هست:
,
"ما باید کوشش کنیم که اخلاق کاخ نشینی را از این ملت بزداییم. اگر بخواهید ملت شما جاوید بماند و اسلام را به آن طوری که خدای تبارک و تعالی میخواهد، در جامعۀ ما تحقق پیدا کند، مردم را از آن خوی کاخ نشینی به پایین بکشید، خود کاخ نشینی این خوی را میآورد، ممکن است که در بین آنها هم کسی پیدا بشود لکن نادر است."
( 01/01/1362)
,
دولتها بفهمند که قدرت به این نیست که ظرف طلا باشد و ظرف نقره باشد، قدرت به این نیست که پرده های کذا باشد، بزرگی و عظمت به این نیست که پرده های کذا باشد و مبل های کذا باشد ... تعدیل کنید خودتان را؛ اگر از خودتان شروع نکنید نمیتوانید اصلاح کنید. ( 15/12/1357 )
,از سوی دیگر، همین چند روز پیش بود که رهبر معظم انقلاب در دیدار با اعضای مجلس خبرگان، گریزی به اشرافیگریِ مسئولان زده و آفت های آنرا تیزبینانه تبیین کردند. «خودداری از گرایش به اشرافیگری» از دیگر محکمات نظام اسلامی است اما متأسفانه یکی از مشکلات امروز جامعه، گرایش به نمایش اشرافی گری حتی در طبقات متوسط و پایین در اثر عملکرد برخی مسئولان است.»
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه