سعید محدث در گفتگو با "تبریز بیدار":
اعضای شورا نگران انتخابات سه سال بعد نباشند!
سعید محدث سخنان جالبی درباره اختلافات این روزهای اعضای شورای شهر دارد؛ درباره پروژه های سرمایه گذاری پر حرف و حدیث، رفتار و موضع گیری برخی اعضا، نیاز تبریز به جذب سرمایه گذار و ..... گفت و گوی خواندنی سردبیر "تبریز بیدار" با نایب رییس شورای شهر تبریز را بخوانید.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به گزارش تبریز بیدار؛ ازآنجاییکه از موافقان جذب سرمایهگذاری هستید و در صحبتهایتان در جلسه شورا هم به کشورهایی که با توجه به بحث سرمایهگذاری توانستند بسیاری از مشکلاتشان را حل کنند، اشاره کردید در مورد ضرورت و روشهای جذب سرمایهگذار توضیح میدهید؟
, شبکه اطلاع رسانی دانا, تبریز بیدار,,
ما در بحث سرمایهگذاری کلاس اولی هستیم. امروزه دنیا و کشورهای پیشرفته چیزی به نام «مدیریت دولتی» ندارند مگر برای اداره سیاست و حکومت؛ بقیه امور کشور به بخش خصوصی سپرده میشود. بخش خصوصی هم مثل ماراتنی است که هر کس بهتر و سریعتر بدود برنده است. در اینجا هم واضح است که هر مجموعه مدیریتی بهویژه مدیریت شهری که بتواند تضمینکننده سرمایه و سود و زمان سرمایهگذار باشد و از بوروکراسی و اتلاف زمان جلوگیری کند مجموعه موفقی است. درست است که بالاخره توانستیم شیوهنامه سرمایهگذاری را تصویب کنیم اما نباید از این مورد خیلی خوشحال باشیم. ما باید کلاسهایی برای برخورد با سرمایهگذار در زیرمجموعهمان تشکیل دهیم چراکه برخورد با سرمایهگذار خیلی مهم است. شاید در جریان یک پروژه ما زمین و پروانه در اختیار سرمایهگذار قرار دهیم اما کسی در زیرمجموعه ما بگوید که شورا اشتباه کرده و امکان این کار را ندارد و این در مورد جذب سرمایهگذار مهلک است. امروز یک پرونده معمولی در شهرداری کمتر از شش ماه زمان میبرد پس ما چطور میتوانیم با این اوضاع سرمایهگذار جذب کنیم. سرمایه رودخانه شناوری است که دشت تشنهتر را سیراب میکند و اگر شرایط و بستر شهری دیگر مساعدتر از شهر ما باشد قطعاً سرمایه به آنجا خواهد رفت. ضمناً متأسفانه ما روحیه نشست با سرمایهدار نداریم چراکه میترسیم این مسأله ما را بدنام کند و بگویند که ما خودمان با سرمایهدار شریکیم اما من فکر میکنیم اگر ما واقعاً مشکلی نداشته باشیم نباید از این صحبتها بهراسیم.
,,
راه حل مشکلاتی که عنوان کردید، چیست؟
,,
زمانی که مجموعه شهرداری، شورای شهر و حتی مدیران استانداری همدل برای این مسأله اقدام کنند و کمیسیونی به ریاست استاندار و فراتر از شهرداری برای این مسأله تشکیل شود میتوان به مکانیسم درست جذب سرمایهگذار دست یافت. در صورتی که شهردار بتواند قرارداد ببندد، شورا در تأیید رأی بدهد و کمیسیون ماده 5 هم در همان زمان تشکیل جلسه بدهد و پرونده در 24 ساعت کامل شود سرمایهگذار میبیند که در برابر یک عمل تمام و کمال قرار گرفته است اما اگر یک پروژه در انتظار مجوز بهجای 24 ساعت 240 ساعت معطل شود، همه چیز از دست خواهد رفت چون سرمایهگذار به دنبال راههای سادهتر و شفافتر است.
,,
, ,
اما این سرعت کارها با صحبتهای بعضی همکاران شما که خواهان حضور تمامی مسایل مرتبط به سرمایهگذاری در صحن شورا هستند اختلاف دارد. بعضی اعضا شورا در مورد شیوهنامه میگفتند که اختیارات شورا را کاهش میدهد و نمیخواهند تفویض اختیار کنند! از طرفی هم بررسی مسایل در شورا خیلی زمانبر است.
,,
ببینید در مجلس هم مباحث در کمیسیون های تخصصی مطرح میشود و بعد در نهایت تنها برای تصویب نهایی به صحن میرود. اگر قرار باشد پرونده هر سرمایهگذار را به جلسات معدود شورا ببریم که همه میدانیم زمان جلسات خیلی کم است، بعضی دوستان دیر میآیند و زود میروند به غیر از اطناب بقیه کارهای شورا هم روی زمین میماند. همچنین اگر شهرداری در زمان ورود به مذاکره پروژه سرمایهگذاری طی نامهای محل و نوع سرمایهگذاری پیش رو را به شورا اعلام کند تا شورا در طول مذاکرات و عقد قرارداد مطالعاتش را انجام دهد و نظر نهایی کمیسیون را اعلام کند، بسیاری از اتلاف وقتها پیش نمیآید.
,,
از این جهت میگویم که شیوهنامه میتواند کارها را سهل کند اگر ما به همکاران شهرداری اعتماد داریم که حتماً داریم. شیوهنامه میتواند بهراحتی شفافسازی مورد نیاز را به وجود بیاورد و از بروز سوءتفاهم جلوگیری کند. در مورد پروژههای خاص و کلان مثل «باغلارباغی» که تعدادشان هم زیاد نیست هم میتوان ترتیبی داد که به صحن بیاید. به نظر من خود ما در شورا میتوانیم به مکانیابی شهرداری با تصویب تسهیلات به شهرداری کمک کنیم. برای مثال مکانهایی از تبریز را که کمتر سرمایهگذار جذب کردهاند شناسایی کنیم و به این مناطق تسهیلات ویژه بدهیم. من در شورا هم گفتم که ما نباید خیلی به لاله پارک مفتخر باشیم چون اگر ما یک لاله پارک جذب کردیم آنها 30 تا از این پروژه جذب کردهاند و این به خاطر مشکلات ماست. جداً، اگر ما میخواهیم شهرمان را نجات بدهیم نیاز به سرمایهگذار داریم و این مسأله میتواند هم مشکل بیکاری و هم مشکل توسعه شهری را که با درآمدهای معمول شهرداری محقق نخواهد شد، حل کند.
,,
خب، همین «لاله پارک» که بیشتر اعضا نسبت به آن خوشبین و حتی مفتخرند را در نظر بگیرید. شورا در جریان رأیگیری برای سهم شهرداری از این پروژه در راستای موافقت با این پروژه و خواست سرمایهگذارانش عمل نکرد. چرا این اتفاق افتاد؟ این باعث فرار سرمایهگذار نمیشود؟
,,
اول باید بگویم که اگر ما میخواهیم شهرمان را نجات بدهیم نیاز به سرمایهگذار داریم و این مسأله میتواند هم مشکل بیکاری و هم مشکل توسعه شهری را که با درآمدهای معمول شهرداری محقق نخواهد شد، حل کند.
,در مورد «لاله پارک» صرفنظر از سرمایهگذاری واقعیاش در احداث و بهرهبرداری، این مجموعه اشتغال بالایی ایجاد کرده و همچنین به توریسم تبریز نیز کمک کرده است. از شهرهای مراکز استان و تهران و شهرهای نزدیک هم بازدید مداوم دارد. خب میتوانستیم این کار را بیست سال قبل انجام دهیم که ندادیم و با این حساب جواب ما برای نسل بعد ما چه خواهد بود؟ در آینده مدیران شهرداری و اعضای شورای شهر مورد این سؤال قرار خواهند گرفت که برای جذب سرمایهگذار چه کرده و چه ریسکهایی را قبول کردهاند؟ البته همایشهایی داشتهایم که زیاد موفق نبودهاند! یکی از مشکلات این است که ما سیستمی نداریم که سرمایهگذار بیاید و مدارک را تحویل دفتر سرمایهگذاری شهرداری بدهد و پروانه و زمین را در یک هفته بگیرد و تمام.
,,
در مورد رأی اعضای شورا به لاله پارک هم شاید از باب دلسوزی برای شهرداری بوده است! من یکبار در شورا هم گفتم: هایپر مارکت بزرگ اصفهان که ده برابر لاله پارک ماست، پروژه خلیجفارس شیراز و یا پدیده شاندیز مشهد هم خیلی بزرگتر از لاله پارکند. پس نباید خیلی خوشحال باشیم. لاله پارک در برابر سرمایهگذاری شهرداریهای شهرهای دیگر خیلی هم بزرگ نیست و یا تهران با سرمایهگذاران حوزه خلیجفارس بهخوبی کار میکند و من میگویم ما نباید تنها برای موفقیت لاله پارک خوشحال باشیم بلکه باید نسبت به ادامه این موفقیتها تلاش کنیم. ببینید تحقق شعار رهبری در سال جاری تولید کار و اشتغال است و بزرگترین وعده ما هم به مردم ایجاد اشتغال است اگر واقعاً دل و زبان ما یکی است باید بستر جذب سرمایهگذار را ایجاد کنیم. ببینید چقدر ایرانیها در ترکیه شرکت ثبت کردهاند و سرمایهگذاری کردهاند. ما در برابرشان چه کردهایم؟ همه دوستان این مسایل را میدانند و تنها نمیخواهند به روی خود بیاورند. ما باید در این موارد باهوش عمل کنیم.
,,
در مورد پروژهای مانند آیسان که با مشکلات زیادی روبهرو شدند اشکال از کجا بود؟ از طرفی هم نامی مانند عظیم زاده برای ادامه این پروژه مطرح شد که البته فعلاً بهجایی نرسیده است.
,,
, ,
در زمان واگذاری پروژه سرمایهگذاری مهمترین بخش آن سنجش مالی سرمایهگذار است و اشتباه آن زمان این بود که سرمایهگذار از لحاظ مالی و پیشینه سرمایهگذاری به خوبی مورد سنجش قرار نگرفته است. صورتحساب بانکی و داراییها و اموال باید مورد سنجش قرار بگیرد که البته شاید هم مورد سنجش قرار گرفته باشد! سرمایهگذار این پروژه امروز هم مدعی است که من در سه سال آینده این پروژه را تمام خواهم کرد! که خود من همان زمان گفتم امکان ندارد این اتفاق بیفتد چون این مجموعه در 1000 روز آینده نمیتوانند 100 هزار مترمربع ساختمان بسازید. صحبتهایی هم شده که مشارکتکننده فعلی بخشی از سهمش را به سرمایهگذار بعدی بدهد اما اینکه اسم شخصی مثل عظیم زاده مطرح شد در نهایت به ضرر شهر عمل میکند چرا که فضا به سود و یا ضرر این اسم رقم میخورد و سرمایهگذار هم بالاخره این جو را میبیند. آقای عظیم زاده همریشه تبریزی دارد و مردم از او شناخت دارد و اینجا شایعه خیلی راحت در جامعه پخش میشود و خروجی شاید این بشود که سرمایهگذار عطای سرمایهگذار را به لقایش ببخشد.
,,
,
جو عمومی تبریز را برای جذب سرمایهگذار چگونه ارزیابی میکنید؟ شاید شهرداری بتواند قانونی تصویب کند اما عرف شهر ما در این مورد چگونه است؟ فکر نمیکنید کمی ضد سرمایهگذار هستیم؟
,,
بگذارید صحبت تان را تکمیل کنیم. من فکر میکنم نگاه ضد سرمایهگذار و سرمایهگذاری نداریم اما تنگنظری وجود دارد. نگاه ما کمی کوچک است. گاهی میگوییم ما در بهترین شهر زندگی میکنیم و شهر ما هیچ مشکلی ندارد این واقعاً ایراد دارد. من فکر میکنم همه میخواهند کمک کنند اما در روشهای کمک کردن مشکل داریم. بحث کوتاهمدت و بلندمدت هم هست؛ همه ما میخواهیم در کوتاهمدت شهر را خوب اداره کنیم ولی برای بلندمدت این شهر هیچ برنامهای نداریم. در مورد حمل و نقل و طراحی و اقتصاد شهر واقعاً میخواهیم در منطقه چه نوع شهری داشته باشیم؟
,تصویب شیوهنامه در این نسخه میتواند بسیاری از تنگناها را حل کند و اگر تمام پکیجهای ما حاضر باشد دیگر نیازی به این همه حرف و حدیث نخواهد بود. ما یک سری سرمایهگذاران داریم که به دنبال مناطقی هستند که توجیه اقتصادی بالایی برای سرمایهگذاری داشته باشد و باید بستر مناسب فراهم شود و باید در شورا به این طرف حرکت کنیم و همکاران ما هم به این طرف حرکت کنند.
,,
حرف پایانی؟
,,
دور از انصاف است که وقت شورای شهر را با مسایل جزیی که این روزها در شورا معمول شده بگیریم. باید مدیریت زمان را مدنظر قرار دهیم و به شهردار اعتماد کامل داشته باشیم تا بتوانیم به این خروجی برسیم که کارنامه ما در شورای شهر قابلقبول باشد. نگاهها باید عوض شود و شاید نیاز به سفرهای تخصصی برای این مسأله وجود دارد. منظورم مسافرتهای معمول و توریستی نیست و مسافرتهای تخصصی و شهری را عرض میکنم. ببینیم در کوالالامپور، سنگاپور و چین چه اتفاقی افتاده. حمل و نقل و ترافیک مراکز تجاری و یا یادگیری از کشورهای اروپایی. حتی اگر اعضا نتوانستند یک تیم باید از سوی شهرداری به این شهرها اعزام شود و ببیند این کشورها چگونه این مسایل را حل کردهاند.
,در مورد سرمایهگذار نباید نگران باشیم و باید با صراحت لهجه وارد شویم. به جای به چالش کشیدن مواضع دیگران صحبتهای خودمان را به خوبی انجام دهیم و خروجی حرفهایمان را به رأیگیری بگذاریم و از این نترسیم که متهم به همکاری با سرمایهگذار باشیم و یا از این نترسیم که سود سرمایهگذار بالا برود. نقدپذیر باشیم و به انتقادها توجه کنیم. تأثیرات تصمیمات ما بهزودی در شهر احساس خواهد شد و باید مراقب این شهر باشیم. بدانیم که 21 نفر در شورا حق رأی دارند و تمام این نگاهها به خوبی طرح شوند و از صحبتهای حاشیه ای جلوگیری کنیم. سه سال به فصل انتخاباتی بعدی زمان مانده است و نباید نگاه ما انتخاباتی باشد بلکه باید یا دید کاری به مسایل نگاه کنیم.
,ما نباید در شورا نگاه سیاسی داشته باشیم و اگر دو نفر با هم مشکل دارند نباید انتقام این مشکل را از شهر بگیرند. مگر حمایت ما از سرمایهدار مبلغی به ما میرساند؟ ما تنها مسئول اعمال خودمان هستیم و اگر کسی از مسأله ای نگران است باید به پاسخش برسد اما دستگاههای مسئول هم هستند. اگر آینده شهری را پر چالش میبینیم و در مورد اشتغال بافت فرسوده و حاشیه شهر مشکل داریم باید به سرمایهگذارن فضا بدهیم. من آینده را در این مورد مثبت ارزیابی میکنم و باید مزایای حمایت از سرمایهدار را بگوییم تا دوستانی هم که نمیدانند آگاه شوند. گاهی دوستانی از این کلمه نجات انتقاد دارند و میگویند مگر شهر غرق شده است! من میگویم بله غرق شده است. وقتی این شهر هنوز مترو ندارد و نتوانسته ایم برای مترو سرمایهگذار جذب کنیم این مشکل است و باید رفعش کنیم.
,فرصت کم و کار زیاد است اما من خوشبینم.
]
ارسال دیدگاه