در گفتگو باکارشناس اجتماعی،سیاسی مطرح شد؛
معضل بیکاری جوانان تحصیلکرده در برنامه های سازمان نیافته دولت است
کارشناس مسائل اجتماعی گفت: درایران و به خصوص این دولت نه تنها ، ظرفیت کارگاه های گذشته به دلیل عدم تامین کمک های دولتی، عدم توزیع دربازار تولیدات و واردات نابجا دچار مشکل شده اند بلکه کارگاه های کوچک هم که دراولویت برنامه های کوتاه مدت بوده است تعطیل و یا به تعدیل نیرو وعدم سوددهی و ورشکستگی منتهی شده اند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ فرح سادات شریفی کارشناس اجتماعی ، سیاسی در رابطه با علل بیکاری جوانان تحصیل کرده در گفتگو با خبرنگار زنان قم، اظهار داشت: بیکاری معلول عدم برنامه استراتژیک ، کوتاه مدت و میان مدت دولت و یا به عبارتی عدم اجرای برنامه های مبتنی برسیاست های اقتصادی جامعه می باشد که سرفصل آن اشتغال است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زنان قم,وی با بیان این که دولت ها برای اصلاح ساختارهای اقتصادی خود، معمولأ اولویت خود را دراشتغال های دانش بنیان برنامه ریزی می کنند، افزود: اشتغال های دانش بنیان بر میزان کارگاه ها و تولیدات مبتنی بر تحقیقات دانش بنیان است ، درحالی که در ایران و به خصوص این دولت نه تنها ، ظرفیت کارگاه های گذشته به دلیل عدم تامین کمک های دولتی، عدم توزیع دربازار تولیدات و واردات نابجا دچار مشکل شده اند بلکه کارگاه های کوچک هم که دراولویت برنامه های کوتاه مدت بوده تعطیل و یا به تعدیل نیرو وعدم سوددهی و ورشکستگی منتهی شده است.
,شریفی اضافه کرد: این موضوع و عدم همکاری های دولت ، تلاش فارع التحصیلان را به اشتغال در ایجاد کارگاه های دانش بنیان و کارهای جهادی خدشه دار می کند، به طوری که اکثر فارغ التحصیلان به دنبال مشاغل کاذب و ظاهرأ در آمدزا ، از جمله: خرید وفروش و بازاریابی های شبکه ای هستند که بیشتر با دروغ همراه است و همچنین به مشاغل ساده اداری روی می آورند.
,
, وی تصریح کرد: رابطه معنی داری بین علاقمندی به رشته و تحصیل درآن و همچنین اشتغال بعد از تحصیل وجود ندارد، بطوری که اکثر دانشجویان در رشته ای تحصیل می کنند که فقط امتیاز آورده اند و انگیزه اشتغال درآن وجود ندارد و این عدم هماهنگی ، به عدم وجود برنامه درازمدت ، میان مدت ، کوتاه مدت و به خصوص برنامه مبتنی برمدیربت جهادی در به کارگیری به موقع فارغ التحصیلان دانشگاه ها ارتباط مستقیم دارد .
,کارشناس مسائل اجتماعی در رابطه با اشتغال بعد از تحصیل گفت: روند برنامه های درسی مدارس به گونه ای است که یک فرد برای اشتغال حتمأ باید حداقل 16 سال درس بخواند و از جیب خانواده مصرف کند تا بتواند در درآمد زایی خانواده و یا امورات خود در آینده سهیم شود که افق آن راهم فقط دراستخدام دولتی ویا شرکت می بیند ، در حالی که وقتی برنامه سازمان یافته دولت برای اشتغال فارغ التحصیلان وجود ندارد، معضل بیکاری هرسال برسال قبل افزوده می شود و شغل های کاذب یک یا دو ساعت کار به عنوان اشتغال محاسبه می گردد.
,
]
ارسال دیدگاه