صنعتگر یزدی:
دولت سختگیرترین طرف حساب تولیدکننده است/ تولید کارخانه را به سه چهارم کاهش دادیم
سیدعلی محمد حسینی از صنعتگران یزدی با بیان اینکه دولت سخت گیرترین طرف حساب ما است، گفت: سود کمرشکن بانکها، مالیات، قوانین دست و پاگیر و بالا رفتن هزینههای انرژی و ... دیگر توانی برای تولیدکننده نگذاشته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید علی محمد حسینی از صنعتگران یزدی در مصاحبه با یزد آوا، با تبریک روز جهانى کارگر به همه زحمتکشان عرصه صنعت با بیان اینکه همه صنعتگران مشکل رکود را به عنوان اصلیترین مشکل بیان میکنند، اظهار کرد: در این شرایط مجبور به کاهش تولید میشویم، موجودی انبارها بالا میرود که موجب بالا رفتن هزینهها، عدم برگشت سرمایه و تعدیل نیرو میشود؛ سود کمرشکن بانکها، قوانین دست و پاگیر و عدم همکاری دیگر کشورها در گمرکات نیز بر این مشکلات افزوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, یزد آوا,وی ادامه داد: زمانی که مصرف در داخل کاهش مییابد اگر بخواهیم تولید را کاهش دهیم ورشکسته میشویم و بنابراین باید مازاد مصرف داخل را صادر کنیم، کشورهای عراق و افغانستان که وضعیت مشخصی دارند وبا وجود نا امنى در منطقه تنها برخی کشورهای آسیای میانه با ما سازگار هستند که تعرفههای گمرکات آنها نیز با ما فرق دارد، در حالی که تعرفه گمرکی آنها برای واردات کالای ایرانی تا 90 درصد است، کالاهای آنها با تعرفه 20 تا 30 درصد وارد کشور میشود.
حسینی با بیان اینکه سودهای بانکی به هیچ عنوان برای صنعت، محلی از اعراب ندارد و توجیه پذیر نیست، افزود: با وجود اینکه الان سود بانکی نیز 18 درصد شده است، به ما تسهیلات واقعى داده نشد، وامی که از ستاد تسهیل جهت رونق تولید و خروج از رکود قرار بود به این شرکت تعلق گیرد الان روی میز یک از بانکها به دو بهانه ساده متوقف شده و پرداخت نشد و حتی شنیده شده به صنعتگرانی که داده شده نیز همان موقع از بابت قسطهای معوق آنها برداشت شده است.
وی با اشاره به تغییرات در نرخ حاملهاى انرژى و افزایش سرسام آور و غیر کارشناسانه آن از زمان هدفمند سازى به عنوان معضلی برای صنعتگران گفت: تولید کنندگان با مشکل قبض برق و گاز مواجه هستند، قبض گاز را هر 15 روز یک بار میآورند و اگر دو قبض پرداخت نشود مأموران شرکت گاز با یکدفعه اخطار و با حضور درب شرکت تهدید به قطع گاز میکنند، گازی که در سال 90، یک میلیون پرداخت میشده است الان تا 15 برابر شده و ما که فروشی نداشتیم قادر به پرداخت آن نیستیم.
مدیرعامل شرکت چینی بهداشتی کسری نوین تصریح کرد: قبض گاز بسیار گرانتر از آن است که با این وضع اقتصادی بتوان آن را پرداخت کرد، اگر بازار فروش وجود داشت شاید میشد این هزینهها را پوشش داد اما در حال حاضر هزینهها گریبان صنعتگر را گرفته است، دولت اگر میخواهد کاری برای تولید انجام دهد چرا تولیدکننده را متحمل چنین هزینههایی میکند، قیمت حامل هاى انرژی را در بخش صنعت کاهش دهد و از گرفتن مالیات بر ارزش افزوده از تولید کننده صرفنظر کند و مستقیمأ از مصرف کننده نهایی دریافت کند .
این صنعتگر یزدی با بیان اینکه دیگر با این مشکلات دنبال جرقهای برای خاموشی هستیم نه روشنایی، که حداقل وجدانمان راحت باشد، اذعان کرد: با این وضعیت دیگر توانی برای تولیدکننده باقی نمانده است و تنها عشق به تولید و صنعت است که ما را سرپا نگه داشته است، ما سرمایه گذارانى هستیم که در چاله صنعت گیر افتادیم و هر روز بدنبال یک راه برون رفت از این مخمصه هستیم ، اگر بخواهیم کارخانه را تعطیل کنیم کارگرانمان کجا میخواهند بروند خانواده هایشان چگونه امرار معاش خواهند کرد؟ کارگرانی که با وجود عدم پرداخت بموقع حقوق با صبوری زندگی خود را میچرخانند.
حسینی با بیان اینکه دولت سخت گیرترین طرف حساب ما است، ادامه داد: بازار مسکن رونق ندارد، چکها پاس نشده و باید به دنبال وصول چکهای برگشتی باشیم، حقوق باید پرداخت کنیم، هزینه مواد اولیه و هزینههای انرژی بالاست و اکنون امیدواریم که پس از انتخابات، دولت مشکلات را حل کند و بازار را به جریان بیندازند.
وی تصریح کرد: این بازارتصنعی که نگه داشته شده تا تورم، خود را نشان ندهد برای هیچ کس و هیج قشری منفعت ندارد و مردم دارند بهای این تورم به ظاهر 8 یا 9 درصد را میپردازند، تورم منطقی سالی 20 درصد است تا به حدی برسیم که قیمت ما جهانی شود و یا اینکه چرخ تولید به خوبی بچرخد و صادرات داشته باشیم و تولید داخل به فروش برسد و واردات نداشته باشیم، اگر بخواهیم این تورم را به ظاهر پایین نگه داریم بالاخره ضرر میکنیم و میبینیم که چگونه ناگهانی با تورم 100 درصدى مواجه میشویم.
این فعال اقتصادی استان یزد با بیان اینکه اکنون با این وضع اقتصادی تولید کارخانه را به سه چهارم کاهش دادیم، افزود: نگرش مجموعه ما کارگر محور است و سعی کردیم نیروهای خود را که بیش از یکصد نفر هستند حفظ کنیم اما با چه قیمتى حتی طرحهای توسعه کارخانه را اجرا نکردیم، اما کارخانههای مشابه تا 30 درصد تعدیل نیرو داشتند.
حسینی تصریح کرد: در صورت حمایت دولت از طریق کاهش دادن سهم بیمه کارفرما، عدم دریافت مالیات بر ارزش افزوده از تولید کننده، دریافت مالیات منطقى، کاهش بهاى حامل هاى انرژى در خصوص تولیدکنندگان واقعى میتوان هزینه تمام شده محصولات تولیدى را کاهش داد و حتى با تولیدات خارجى نیز رقابت نمود و دولت در قبال رونق بازار ایجاد شده سود خواهد برد، در غیر اینصورت دیگر رمقى نخواهد ماند و کارخانه ها مملو از محصولاتى خواهد شد که در برابر محصولات خارجى جان خواهند داد و کارگرانى که در خیابانها با دریافت بیمه بیکارى از دولت روزگار را سپرى میکنند.
انتهای پیام/ف
وی ادامه داد: زمانی که مصرف در داخل کاهش مییابد اگر بخواهیم تولید را کاهش دهیم ورشکسته میشویم و بنابراین باید مازاد مصرف داخل را صادر کنیم، کشورهای عراق و افغانستان که وضعیت مشخصی دارند وبا وجود نا امنى در منطقه تنها برخی کشورهای آسیای میانه با ما سازگار هستند که تعرفههای گمرکات آنها نیز با ما فرق دارد، در حالی که تعرفه گمرکی آنها برای واردات کالای ایرانی تا 90 درصد است، کالاهای آنها با تعرفه 20 تا 30 درصد وارد کشور میشود.
,حسینی با بیان اینکه سودهای بانکی به هیچ عنوان برای صنعت، محلی از اعراب ندارد و توجیه پذیر نیست، افزود: با وجود اینکه الان سود بانکی نیز 18 درصد شده است، به ما تسهیلات واقعى داده نشد، وامی که از ستاد تسهیل جهت رونق تولید و خروج از رکود قرار بود به این شرکت تعلق گیرد الان روی میز یک از بانکها به دو بهانه ساده متوقف شده و پرداخت نشد و حتی شنیده شده به صنعتگرانی که داده شده نیز همان موقع از بابت قسطهای معوق آنها برداشت شده است.
,وی با اشاره به تغییرات در نرخ حاملهاى انرژى و افزایش سرسام آور و غیر کارشناسانه آن از زمان هدفمند سازى به عنوان معضلی برای صنعتگران گفت: تولید کنندگان با مشکل قبض برق و گاز مواجه هستند، قبض گاز را هر 15 روز یک بار میآورند و اگر دو قبض پرداخت نشود مأموران شرکت گاز با یکدفعه اخطار و با حضور درب شرکت تهدید به قطع گاز میکنند، گازی که در سال 90، یک میلیون پرداخت میشده است الان تا 15 برابر شده و ما که فروشی نداشتیم قادر به پرداخت آن نیستیم.
,مدیرعامل شرکت چینی بهداشتی کسری نوین تصریح کرد: قبض گاز بسیار گرانتر از آن است که با این وضع اقتصادی بتوان آن را پرداخت کرد، اگر بازار فروش وجود داشت شاید میشد این هزینهها را پوشش داد اما در حال حاضر هزینهها گریبان صنعتگر را گرفته است، دولت اگر میخواهد کاری برای تولید انجام دهد چرا تولیدکننده را متحمل چنین هزینههایی میکند، قیمت حامل هاى انرژی را در بخش صنعت کاهش دهد و از گرفتن مالیات بر ارزش افزوده از تولید کننده صرفنظر کند و مستقیمأ از مصرف کننده نهایی دریافت کند .
,این صنعتگر یزدی با بیان اینکه دیگر با این مشکلات دنبال جرقهای برای خاموشی هستیم نه روشنایی، که حداقل وجدانمان راحت باشد، اذعان کرد: با این وضعیت دیگر توانی برای تولیدکننده باقی نمانده است و تنها عشق به تولید و صنعت است که ما را سرپا نگه داشته است، ما سرمایه گذارانى هستیم که در چاله صنعت گیر افتادیم و هر روز بدنبال یک راه برون رفت از این مخمصه هستیم ، اگر بخواهیم کارخانه را تعطیل کنیم کارگرانمان کجا میخواهند بروند خانواده هایشان چگونه امرار معاش خواهند کرد؟ کارگرانی که با وجود عدم پرداخت بموقع حقوق با صبوری زندگی خود را میچرخانند.
,حسینی با بیان اینکه دولت سخت گیرترین طرف حساب ما است، ادامه داد: بازار مسکن رونق ندارد، چکها پاس نشده و باید به دنبال وصول چکهای برگشتی باشیم، حقوق باید پرداخت کنیم، هزینه مواد اولیه و هزینههای انرژی بالاست و اکنون امیدواریم که پس از انتخابات، دولت مشکلات را حل کند و بازار را به جریان بیندازند.
,وی تصریح کرد: این بازارتصنعی که نگه داشته شده تا تورم، خود را نشان ندهد برای هیچ کس و هیج قشری منفعت ندارد و مردم دارند بهای این تورم به ظاهر 8 یا 9 درصد را میپردازند، تورم منطقی سالی 20 درصد است تا به حدی برسیم که قیمت ما جهانی شود و یا اینکه چرخ تولید به خوبی بچرخد و صادرات داشته باشیم و تولید داخل به فروش برسد و واردات نداشته باشیم، اگر بخواهیم این تورم را به ظاهر پایین نگه داریم بالاخره ضرر میکنیم و میبینیم که چگونه ناگهانی با تورم 100 درصدى مواجه میشویم.
,این فعال اقتصادی استان یزد با بیان اینکه اکنون با این وضع اقتصادی تولید کارخانه را به سه چهارم کاهش دادیم، افزود: نگرش مجموعه ما کارگر محور است و سعی کردیم نیروهای خود را که بیش از یکصد نفر هستند حفظ کنیم اما با چه قیمتى حتی طرحهای توسعه کارخانه را اجرا نکردیم، اما کارخانههای مشابه تا 30 درصد تعدیل نیرو داشتند.
,حسینی تصریح کرد: در صورت حمایت دولت از طریق کاهش دادن سهم بیمه کارفرما، عدم دریافت مالیات بر ارزش افزوده از تولید کننده، دریافت مالیات منطقى، کاهش بهاى حامل هاى انرژى در خصوص تولیدکنندگان واقعى میتوان هزینه تمام شده محصولات تولیدى را کاهش داد و حتى با تولیدات خارجى نیز رقابت نمود و دولت در قبال رونق بازار ایجاد شده سود خواهد برد، در غیر اینصورت دیگر رمقى نخواهد ماند و کارخانه ها مملو از محصولاتى خواهد شد که در برابر محصولات خارجى جان خواهند داد و کارگرانى که در خیابانها با دریافت بیمه بیکارى از دولت روزگار را سپرى میکنند.
,انتهای پیام/ف
,]
ارسال دیدگاه