گزارش/

تسهیلات، حلقه مفقوده حمایت از مرغداران جغتای/ وقتی نامهربانی‌ها بازار قاچاقچیان سوخت را داغ می‌کند!

تسهیلات، حلقه مفقوده حمایت از مرغداران جغتای/ وقتی نامهربانی‌ها بازار قاچاقچیان سوخت را داغ می‌کند!
علی‌رغم وعده‌های دولت و مسئولان دولتی در آسان سازی شرایط کسب و کار و حمایت از تولیدکنندگان داخلی، این وعده‌ها محقق نشده و هنوز هم تولیدکنندگان با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کنند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پیام جغتای، حمایت از تولید کننده داخلی می تواند ضمن ایجاد اشتغال و ممانعت از خروج ارز از کشور، وابستگی به بیگانگان را نیز از بین ببرد اما بی توجهی به خواسته ها و نیاز های قشر تولید کننده و عدم حمایت از آنها می تواند خسارات فراوانی را در پی داشته باشد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیام جغتای,

به همین منظور ظهر امروز، حمید فریمانه یکی از مرغداران شهرستان جغتای که حدود ۶ ماه است که فعالیت خود در زمنیه پرورش مرغ گوشتی را شروع کرده است در گفت و گویی به مشکلات فرا روی فعالیت خود در راستای تولید گوشت مرغ پرداخته است.

,

فریمانه که خود از فارع التحصیلان رشته مهندسی کشاورزی است از عدم حمایت های لازم در راستای تسهیل امر تولید گوشت مرغ در شهرستان جغتای گلایه مند است و می گوید: ۶ ماه فعالیت در زمینه پرورش مرغ گوشتی نه تنها باعث درآمد زایی برایم نشده بلکه باعث ایجاد بدهکاری یکصد میلیونی به بانکها نیز شده است.

,

وی معتقد است: بیشترین حمایت بخش دولتی از تولید گوشت مرغ باید در قالب پرداخت وام های کم بهره صورت پذیرد، اما متاسفانه علی رغم تلاش های چند ساله و وعده های متعدد خبری از تسهیلات ارزان قیمت نیست و باعث پناه بردن به بانکها و دریافت تسهیلات با سود بالا شده است، اتفاقی که زمینه عقب ماندگی واحد تولیدی اش را در پی داشته است.

,

این تولید کننده جوان و فعال خاطرنشان کرد: انتظار ها برای دریافت وام باعث تعلیق فرایند ساخت مرغداری ۲۰ هزار قطعه ای اش بین سال های ۸۹ تا ۹۴ شد و از انجایی که پروانه بهره برداری اخذ شده به منظور شروع فعالیت باید هر ساله تمدید بشود، مجبور به شروع فعالیت خود و آماده سازی سالن پرورش مرغ گوشتی شدیم چرا که تمدید پروانه تاسیس در صورتی امکان پذیر است که کارفرما حداقل ۲۰ درصد در پروژه خود پیشرفت فیزیکی ایجاد نماید.

,

فریمانه خاطرنشان کرد: فشارها برای تمدید پروانه باعث شد تا ساخت سالن پرورش را شروع کنیم و کار را تا پیشرفت حداقلی یعنی ۲۰ درصد برسانیم و با توجه به آنکه خبری از پرداخت تسهیلات ارزان قیمت نبود، زیر بار وام های با سود ۱۸ تا ۲۰ درصد رفتیم و ساخت سالن پرورش را تا پیشرفت ۸۰ درصدی هم پیش بردیم و به ناچار و برای پرداخت اقساط، کار پرورش مرغ گوشتی را شروع کردیم.

,

وی می‌گوید: با وجود بدهی سنگین به بانکها با مشکلی به مراتب سخت تر و بزرگتر برخورد کردیم که توانست میزان و کیفیت تولیدمان را تحت شعاع قرار بدهد و آن هم عدم تخصیص سهمیه سوخت به این واحد تولیدی به علت عدم تکمیل ساختمان و نداشتن پروانه بهره برداری بود، معضلی که با شروع فصل سرما هزینه های تامین سوخت را تا بیش از ۳برابر نیز افزایش داد.

,

این کارآفرین جغتایی افزود: برای هربار تهیه نفت و گاز مورد نیاز سالن پرورش باید دست به دامان قاچاقچیان سوختی بشویم که حتی یکبار هم آنها را ندیده ایم و فقط با تماس تلفنی و واریز وجه نقد به حسابشان سوخت را برایمان ارسال می‌کنند و حال این سوختها از کجا تامین می شود را خدا می داند.

,

فریمانه در پایان خاطرنشان کرد: فشارهای مالی برای تامین آذوقه و همچنین سوخت در فصل سرد سال باعث دلسردی از ورود به این عرصه شده و باعث ایجاد بدهی سنگین به بانکها نیز شده است.

,

خبرنگار پیام جغتای در ادامه به سراغ محمود کیوانلو مسول امور دام جهاد کشاورزی شهرستان جغتای رفت تا دلایل این نامهربانی ها با این تولید کننده جوان شهرستان را از زبان او بشنود.

,

کیوانلو پس از تایید برخی مشکلات پیش آمده برای نامبرده و واحد تولیدی وی خاطرنشان کرد: جهاد کشاورزی در قبال پرداخت تسهیلات به واحدهای مرغداری هیچگونه تعهدی ندارد و این واحد پرورش مرغ گوشتی با آگاهی از این وضعیت راه اندازی شده است.

,

وی افزود: فعلا تسهیلاتی برای پرداخت به واحدهای مرغداری اعلام نشده است و اگر تسهیلاتی هم در این زمینه ابلاغ شود اولویت با واحدهایی است که تاریخ پروانه آنها قدیمی تر باشد و تا زمانی که پروانه بهره برداری نداشته باشند نمی توانند از سهمیه سوخت برخوردار بشوند.

,

این کارشناس امور دام و طیور در پایان یادآور شد: مدت ۳ سال است که پروانه ای جدید در شهرستان جغتای به منظور احداث واحد پرورش مرغ صادر نمی شود.

,

با شنیدن اظهارات کارشناس مطلع جهاد کشاورزی حال این سوال به ذهن متبادر می شود که چه نهادهایی موظف به حمایت از تولید کننده ایرانی هستند تا شاید در کنار رونق تولید داخل مسئله اشتغال و صادرات غیر نفتی نیز رونق بگیرد؟ و یا این که قرار نیست اقدامی در این راستا انجام شود و ما هر روز به واردات بی رویه از چین و امثالهم نیازمندتر از گذشته بشویم؟!

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه