یاداشت/
چشم ها را باید شست جور دیگر باید دید/ هنرمندان در انتظار بهبود معیشت
هنرمندان به عنوان عضوی از جامعه که تأثیر بسزایی روی ذائقه مردم و فرهنگ عامه دارند؛ طبیعی است انتظارشان از مسؤولین به مراتب از عامه بیشتر باشد و به نوعی عصارۀ مطالبات عامه را از مسؤولین بخواهند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سفیرافلاک؛ این امر یک رابطۀ دوگانه است و مسؤولین هم انتظاری فراتر از هنرمندان و نخبگان جامعه دارند. این مهم در جایی که نیاز به ترغیب و تهییج مردم هست و نیاز است به تببین زوایای پنهان و آشکار حادثه ای بزرگ و جلوگیری از فراموشی و تحریف پرداخته شود، اهمیت بیشتری پیدا می¬کند و این مدعایی است بر نقش هدایتگری هنرمندان.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سفیرافلاک,,
نقش هنرمندان متعهد کشور در صحنه های نظیر جنگ تحمیلی و میدان هایی این چنین بر کسی پوشیده نیست. هرگز سرودهای اوایل انقلاب و نوحه های آهنگران و تأثیرشان را نمی توان نادیده گرفت؛ همانطوری که نقش نویسندگان دفاع مقدس و جریانی که در فضای ادبیات پس از انقلاب ایجاد شد، کتمان شدنی نیست. هنرهای سایری نظیر موسیقی و فیلم و خوشنویسی و ... هر کدام بنا بر مقتضای زمان و مکان قابلیت های بی نظیری دارند.
,,
در سطح جهان هم ارزش هنر برای حکومت ها اثبات شده است. سرباز شاعرانی نظیر «ارنست همینگوی» و «اریش ماریا رماک» در جنگ¬های جهانی و بین المللی هم با حضور خود و هم بعد از جنگ با قلم خود به ترسیم فضای جنگ و ثبت تاریخ مدد رسانده اند.
,,
اما متأسفانه برخی از مردان سیاست با هنر و هنرمند گاهی به عنوان ابزاری برای رسیدن به قدرت استفاده می کنند و پس از تکیه بر اریکه و تخت و تاج، هنرمندان و آثار هنری را به باد فراموشی می سپارند.
,,
درگذشت مظلومانه و غریبانۀ هنرمندان در کنج آسایشگاه های سالمندان در سال های اخیر و تعدیل نیروهایی که در ادارات انجام شده و متوجه هنرمندان بوده، اندوه بارست، درست مثل زندگی اشان در قوطی کبریت های استیجاری که اغلب مالکان آنها صاحبان بنگاه¬هایی هستند که بدون زحمت و عرق ریزی روحی و جسمی و درک درستی از حیات انسان و منشأ این حیات جاودانه، با رندبازی و دلالگری و بهره گیری از عدم عدالت اجتماعی به دست آورده اند.
,,
من به عنوان عضو کوچکی از این جامعۀ گسترده و بزرگ و باخرد، حق طبیعی خودم می دانم و قشرم که از موهبت های اجتماعی به اندازۀ سایر صنوف و اقشار بهره مند باشم و باشیم.
,,
چرا در شهرهای مختلف کشور در تقسیم بندی و برنامه ریزی شهری هنرمندان دیده نمی شوند در پایتخت تنها برای هنرمندان درجه یک به اندازۀ یک مستطیل کوچک قبر در نظر گرفته اند و اسمش را قطعۀ هنرمندان گذاشته اند. رییس جمهور آتی هر که می خواهد باشد و با هر تفکر و جناحی که می آید باید چشم هایش را بشوید و جور دیگر ببیند.
,,
جوری که ما را تا الان ندیده اند، ما هنرمندان تا امروز اقلیت جامعه بوده ایم با این که همیشه دل های مردم آزاده خانه های ما بوده است؛ اما در تصمیم گیری های مسؤولین همیشه خانه و کاشانه و حقوق و مزایا نداشته ایم و در علم نجومشان که هفت آسمان را تسخیر کرده ما یک ستارۀ بخت هم نداشته ایم.
,,
عاجزانه از رییس جمهور آینده می خواهم نسبت به ساماندهی هنرمندان و زندگی اشان آستین همت بالا بزند و قدمی در این راستا بردارد و گرنه ما را با شما نسبتی نیست و کشور ما دل های مردم آزاده است که هیچ یوغی را به جز وجود مقدس عشق نمی پذیرند و هشدار می دهم که عملکرد شما در آثار هنری دورۀ حکومتتان ماندگار می شود نه در آمارهایی که کارمندان مجبورتان سرهم می کنند. چو ایران نباشد تن من مباد.
,,
یادداشت: محمدتقی عزیزیان
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه