عکس/آوای زیبای کوچ کوچ عشایر در کهگیلویه و بویراحمد
قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صبح زاگرس، روزگاری کوچ زیباترین بخش از زندگی عشایر کوچ رو و ایل رو در زاگرس بود، روزگاری که زیبایی کوچ را می شد در نغمه های ایلیاتی ها و آوای دَرا، نقش قالی و گلیم های زنان و دختران، حکایت های پیران و شوق کودکان ایل از تولد بره ها و بزغاله ها در مسیر کوچ، دید و شنید.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, به نقل از صبح زاگرس، روزگاری کوچ زیباترین بخش از زندگی عشایر کوچ رو و ایل رو در زاگرس بود، روزگاری که زیبایی کوچ را می شد در نغمه های ایلیاتی ها و آوای دَرا، نقش قالی و گلیم های زنان و دختران، حکایت های پیران و شوق کودکان ایل از تولد بره ها و بزغاله ها در مسیر کوچ، دید و شنید., صبح زاگرس, صبح زاگرس, صبح زاگرس,
هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.
بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.
قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.
نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟!
اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.
راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.
اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است.
عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.
شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.
وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!
بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.
او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.
بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد.
این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.
در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.
این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است.
زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید.
تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.
گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی
انتهای پیام/گ
هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.
بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.
قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.
نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟!
اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.
راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.
اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است.
عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.
شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.
وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!
بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.
او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.
بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد.
این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.
در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.
این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است.
زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید.
تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.
گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی
انتهای پیام/گ
هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.
بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.
قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.
نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟!
اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.
راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.
اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است.
عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.
شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.
وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!
بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.
او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.
بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد.
این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.
در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.
این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است.
زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید.
تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.
گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی
انتهای پیام/گ
هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.
بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.
قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.
نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟!
اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.
راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.
اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است.
عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.
شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.
وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!
بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.
او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.
بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد.
این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.
در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.
این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است.
زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید.
تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.
گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی
انتهای پیام/گ
, , ,
, , ,
, , ,
, , , , زندگی کوچ نشینی قدمتی به بلندای تاریخ دارد و از آن هنگام که بشر برای تامین نیازهایش، دام را اهلی کرد و به خدمت خود در آورد، زندگی کوچ نشینی آغاز شد و اکنون نیز پس از قرن ها این نوع زندگی در بخشی از جغرافیای کشور جریان دارد. , زندگی کوچ نشینی قدمتی به بلندای تاریخ دارد و از آن هنگام که بشر برای تامین نیازهایش، دام را اهلی کرد و به خدمت خود در آورد، زندگی کوچ نشینی آغاز شد و اکنون نیز پس از قرن ها این نوع زندگی در بخشی از جغرافیای کشور جریان دارد. ,
, , ,
, , , , اساس اقتصاد زندگی کوچ نشینی بر پایه دامداری است و دام اصلی ترین معیشت زندگی کوچ نشینی را تشکیل می دهد و براین اساس علف مهمترین بهانه برای کوچ است., اساس اقتصاد زندگی کوچ نشینی بر پایه دامداری است و دام اصلی ترین معیشت زندگی کوچ نشینی را تشکیل می دهد و براین اساس علف مهمترین بهانه برای کوچ است.,
, , ,
, , , هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.
, هرجا علوفه و مراتع سرسبز باشد، عشایر به آنجا کوچ می کند،از ییلاق در مناطق کوهستانی گرفته تا قشلاق در مناطق گرمسیری.,
, , بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.
, بهارها و پاییزها که به نیمه می رسند، کوچ عشایر آغاز می شود و از قشلاق به ییلاق و ییلاق به قشلاق می روند و این حرکت جمعی هر ساله ادامه دارد.,
, , ,
, , , قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.
, قرن هاست که در جغرافیای زاگرس مرکزی و جنوبی، عشایر بویراحمدی و قشقایی،نرمابی،موردرازی وغیره، بهار و تابستانهای گرم را در دامنه های سرسبز دنا و پاییز و زمستانهای سرد را در دشت ها و مراتع کهگیلویه و تپه ماهورهای گچساران و در کنار رودخانه هایی همچون زهره، مارون و خیرآباد می گذرانند.,
, , ,
, , ,
, , ,
, , , نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟!
, نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟! , نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟! , نغمه کوچ عشایردیگر زیبا نیست؟! ,اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.
, اما دیر زمانی است که نغمه کوچ دیگر زیبا نیست و جان عشایر از نبود راهی برای کوچ به لب رسیده است.,
, , ,
, , , راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.
, راهی که "ایل راه" برای عشایر مال رو و کوچ رو نام گرفته و قرنها قشلاق و ییلاق عشایر را به هم متصل می کرد و عشایر بی دغدغه از آن کوچ می کردند.,اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است.
, اما ایل راهها و میان بندهای عشایری که مسیر کوچ ایل از گذشته تاکنون بوده اند طی سالیان گذشته به دلایلی از جمله احداث جاده ها، پروژه های عمرانی و واگذاری به کشاورزان و باغداران، بر عبور ایلات و عشایر بسته شده و این کوچ را به فصلی تلخ و پرالتهاب برای ایلیاتیها بدل کرده است., .,
, , ,
, , , عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.
, عشایر سالهاست که فریاد می زنند که "راهمان را بیراهه کرده اند" و بارها به مسئولین شکوائیه نوشته اند و حتی در یکی از سفرهای استانی دولت قبل به مسئولین کشوری التماس کردند اما هرگز این درد درمان نشد.,
, , شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.
, شیر زنی که زندگی اش را از کوچ تا ییلاق و قشلاق تا بزرگ کردن فرزندان خود با کوچ عشایر سپری کرده و حالا بدون سرپرست ده فرزند خود را سرپرستی می کند.,
, , وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!
, وقتی از او درباره زندگی عشایر سئوال می کنم با دل نگرانی می گوید دیگر نغمه کوچ عشایر زیبا نیست،دیگر طاقت عشایر بودن را نداریم؟!,بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.
, بی بی صغری که از بدو تولد تا کنون با نوای ایل بزرگ شده و در حال حاضر سرپرستی ده فرزند خود را برعهده داشته، از نگرانی ها و نبود راههای مناسب ،علوفه و وُرد های تملک شده خود و وضعیت بد عشایر می گوید.,
, , او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.
, او دستای پینه بسته اش را به پیشانی چروکیده اش می کشد و می گوید: دیگر نه ایل راهی،وُردی،علوفه ای برای عشایر وجود ندارد و هرچه فریاد می زنیم کسی صدایمان را نمی شنود.,
, , ,
, , بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد.
, بی بی صغری در گفتگو با خبرنگار صبح زاگرس از سختی ها و دل نگرانی هایش می گوید و زندگی امروزی عشایری را زندگی دلمرده و حتی فراموش شده می پندارد., .,
, , این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.
, این شیر زن عشایرایل بویراحمد از نبود راههای ایل روی عشایرگله داردو می گوید: راه بر عشایر بسته است،گویی عشایر متعلق به این سرزمین نیست و غریبه است.,در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.
, در پایان باید گفت:استان عشایرخیزکهگیهلویه وبویراحمد از دیر باز به لحاظ شیوه سنتی زندگی کردن مردمش آن هم در دامن طبیعت، دارای ظرفیتها و قابلیتهای بزرگی در حوزه گردشگری بوده و هست.,
, ,
, ,
, ,
, , این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است.
, این استان که به نام استان چهارفصل لقبی دیرنه را برای خود یدک می کشد دارای ظرفیتهای بکری در بخشهای طبیعتگردی، آثار باستانی و تاریخی، عشایری و صنایعدستی است., .,,
, , زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید.
, زندگی عشایری یکی از ظرفیتهای مهم و بالقوه این استان بوده که میتوان با معرفی آن در راستای توسعه صنعت گردشگری کوشید., .,
, ,
, ,
, , تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.
, تماشای شیوه زندگی عشایر همواره یکی از مهمترین جاذبههای استان کهگیلویه وبویراحمد بوده ، که می توان با سرمایه گذاری بر این موضوع توسعه ای خوب را در بحث گردشگری ایفا کرد.,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , ,
, , , گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی
, گزارش وعکس:سید روح الله اخلاقی,انتهای پیام/گ
, انتهای پیام/گ,]
ارسال دیدگاه