جشن خرمن کوبی در خمین/سنتی که از یاد رفته است
زندگی شهرنشینی و مدرنیته و گذار از زندگی سنتی، برخی از آداب و رسوم نیاکانمان را از خاطره ها برده است و دیگر کمتر کسی از سنت خرمن کوبی یا جشن خرمن می داند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خمین نیوز جشن خرمن یا کوموله همزمان با پایان برداشت محصولات کشاورزی و کشت پاییزه و به شکرانه برداشت محصول در روستاهای شهرستان خمین برگزار می گردیده اما امروزه این سنت ها را کمتر می بینیم، این است که زیاد با فرایند طبیعی کشاورزی مواجه نیستیم .
, شبکه اطلاع رسانی دانا, خمین نیوز,
جشن خرمن از آداب قدیمی و سنتی کشاورزان خمین بوده که آیینی برای شکرگذاری، شادمانی و احیای فرهنگ بومی است.
اکثر کشاورزان این جشن را در پایان برداشت محصول گندم انجام می داده اند و شاید این امر بخاطر تقدس گندم برای مسلمانان است.
همزمان با برداشت محصولات معمولا جوانان و بچه ها شادمانی خاصی دارند و با این شادمانی به محل خرمن جا می روند و از صاحب خرمن درخواست می کنند مقداری از محصول را به صورت پاداش به آنها بدهد که اصطلاحا کوکوله می گویند صاحب خرمن نیز با شادمانی خاصی مقداری از آن را که حدود ۲ تا ۳ کیلو می باشد به آن ها می دهد و به همراه بچه های دیگر با پول یا کالایی که از فروش یا معامله آن به دست آورده اند جشن می گیرند .
اعتقاد بر این است که این عمل موجب برکت محصولات می شود.
در گذشته کشاورز با زمین، خاک و گیاه رابطه ملموس تری داشت و شور و هیجان را درک می کرد و در مسیر کاشت و داشت و برداشت محصول نتیجه زحماتش را می دید.
کشاورزان بعد از برداشت محصول ،گندم چیده شده را به وسیله خرمنکوب یا چان که با ابزار خاصی به حیواناتی مثل الاغ وگاو یا اسب بسته می شد و با حرکت از روی خرمن که به صورت دایره وار ایجاد می شد کار خرمنکوبی را انجام می دادند .این وسیله توسط فردی که روی خرمنکوب می نشست و مثل درشکه چی حیوان را هدایت می کرد مورد استفاده قرار می گرفت . البته این کار با فعالیت دستی کارگرانی به وسیله ی یواشن (چهار دنده) تکمیل می شد .
بعد از کوبیدن خرمن و مطمئن شدن از ای نکه دانه ها از خوشه جدا شده و ساقه ها نیز خرد شده نوبت به جدا کردن دانه ها از کاه و کلش می شده که این کار نیز بعد از جمع کردن خرمن کوبیده شده و باد دادن آن در روزی که باد ملائمی می وزیده با کمک ابزار خاصی انجام می شد .
حضور کلیه ی اعضای خانواده و حتی فامیل و همکاری و همدلی در این امر مهم و طاقت فرسا محیطی صمیمی و لذتبخش و خاطره انگیز را فراهم می کرد.
یکرنگی ،عشق ،همدردی و سادگی مهمترین دستاورد اینگونه فعالیتها در آن روز گاران بوده است .
با ورود ادوات کشاورزی مدرن و تکنولوژی به مزارع کشاورزی برگزاری چنین مراسمی بسیار کم دیده می شود .مراسمی که همراه خود فرهنگ بومی و فرهنگ کار و فرهنگ شکرگزار بودن را به نسل جوان انتقال می دهد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه