یادداشت/

عبارت‌های مبهم، آفت معاهدات بین‌المللی ایران

عبارت‌های مبهم، آفت معاهدات بین‌المللی ایران
یکی از الزامات قراردادهای بین‌المللی، تنظیم سند به دو زبان انگلیسی و زبان محلی است که متأسفانه این مهم در بسیاری از سندهای بین‌المللی کشورمان اتفاق نیافتاده است و همین مهم باعث ایجاد مشکل برای کشور شده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح توس؛سند 2030 که این روزها محل مناقشات فرهنگی و آموزشی در کشور شده است. از نظر دولتی‌ها و به خصوص شخص رئیس جمهوری دارای چند وجه می‌باشد که اگر قرار بر اجرایی شدن باشد قسمت‌هایی از آن که با فرهنگ و آداب کشورها همخوانی ندارد غیر قابل اجراست.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,

اولین ایرادی که به این سند وارد است تک زبانه بودن آن است و به زبان فارسی امضا نشده است و این مهم برای برجام نیز صادق بود که نتیجه را همگان دیدند که چطور از یک عبارت برداشت‌های مختلف شد.

,

بنا به ادعای حسن روحانی این معاهده، بی قاعده و تصویب ناقص است که اگر اینطور است پس چرا با نامه اسحاق جهانگیری این سند به تمامی استان‌ها ابلاغ شده است و تهیه سند ملی آموزش 2030 و دادن تعهد به یونسکو، با اصل 77، 153 و 125 قانون اساسی نیز در تعارض است.

,

طبق اصل 153 قانون اساسی، هر گونه قرارداد که موجب سلطه بیگانه بر منابع طبیعی و اقتصادی، فرهنگ، ارتش و دیگر شئون کشور شود، ممنوع است، اصل 77 قانون اساسی نیز بر عهدنامه‏‌ها، مقاوله‌‏نامه‏‌ها، قراردادها و موافقت‏‌نامه‏‏‌های بین‌‏المللی باید به تصویب مجلس شورای اسلامی برسد، تأکید دارد و اصل 125 قانون اساسی تصریح می‌کند: امضای عهدنامه‏‌ها، مقاوله‏‌نامه‏‌ها، موافقت‌نامه‏‌ها و قراردادهای دولت ایران با سایر دولت‌ها و همچنین امضای پیمان‏‌های مربوط به اتحادیه‏‌های بین‏‌المللی پس از تصویب مجلس شورای اسلامی با رئیس جمهور یا نماینده قانونی او است.

,

در قسمت پیشگفتار این سند این عبارت آورده شده است: «بدیهی است که هیچ توسعه‌ای نمی‌تواند بدون فرهنگ به پایداری برسد. فرهنگ هویت جوامع را تشکیل می‌دهد و به کاهش فقر و توسعه برابر، فراگیر و انسان- محور کمک می‌کند. قرار دادن فرهنگ در بطن سیاست‌های توسعه، پیش‌شرط لازم برای جهت‌بخشی به فرآیند جهانی شدن با احترام به تنوع فرهنگ‌ها و حفاظت از میراث فرهنگی ملموس و ناملموس با تاکید بر ترویج تفاهم میان فرهنگی است».

,

چند تضاد معنایی در عبارت بالا وجود دارد اول اینکه منظور از فرهنگ، چه فرهنگی است که به توسعه کمک می‌کند و اساسا این توسعه، چه نوع توسعه‌ای است اگر توسعه غربی باشد که با اسلام در تضاد است و اگر اسلامی باشد با فرهنگ غرب متضاد می‌باشد.

,

در قسمت نهایی این بند نیز به احترام به تنوع فرهنگ‌ها اشاره کرده است که باید ترویج تفاهم میان فرهنگی انجام گیرد ولی آیا اگر در ایران کسی به حجاب اعتراض داشته باشد کدام سمت ماجرا باید کوتاه بیاید تا تفاهم ایجاد شود.

,

این نوع تنظیم سند که دارای محتوای چند وجهی، متضاد و مبهم است در دراز مدت برای هر جامعه‌ای مشکل ایجاد می‌کند و حتی دولت‌های بعدی را نیز در صورت پذیرش و یا رد آن به چالش می‌کشد.

,

در قسمت اول بیانیه این سند این عبارت آورده شده است: «ما رؤسای دولت‌ها و کشورها و نمایندگان عالی‌رتبه که به مناسبت هفتادمین سال‌روز تأسیس سازمان ملل متحد، از 25 تا 27 سپتامبر 2015 در مقر آن در نیویورک گرد هم آمده‌ایم، در مورد اهداف جدیدی برای توسعه پایدار توافق کرده‌ایم».

,

متن فوق به این مهم اشاره دارد که این سند در سال 2015 و در زمان دولت یازدهم به امضا رسیده است و دولت باید برای بند بند آن دلیل واضح داشته باشد.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه