مسئول مرکز مطالعات راهبردی بسیج دانشجویی پاسخ می دهد؛
فضای کلی انتخابات چقدر با اهداف و مشی انقلابی امام (ره)،فاصله داشت؟!
علی سعیدی فعال دانشجویی استان خراسان شمالی و مسئول مرکز مطالعات راهبردی بسیج دانشجویی به دو سوال مهم در خصوص انتخابات پاسخ می دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «دانشجویان بیدار»علی سعیدی فعال دانشجویی استان خراسان شمالی و مسئول مرکز مطالعات راهبردی بسیج دانشجویی به دو سوال مهم در خصوص انتخابات پاسخ می دهد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دانشجویان بیدار,
فضای کلی انتخابات چقدر با اهداف و مشی انقلابی امام (ره)، فاصله داشت دلیل این فاصله چیست؟!
برای بررسی این مسئله، باید به گفتمان های مطرحی در انتخابات توجه کرد، باید توجه داشت که هر کدام چه بعدی از ابعاد ماهیتی انقلاب را در بر می گیرند و احزاب و جناح های مختلف در انتخابات و به طور کلی در انقلاب اسلامی چه جایگاهی دارند، اگر جایگاه احزاب و جناح های سیاسی به خوبی در انقلاب اسلامی مشخص شود، سوال شما جواب پیدا می کند در غیر این صورت، باید در هر دروه از انتخابات سوال شما تکرار شود که آیا فضای انتخابات، انقلابی بود ؟ آیا در مسیر آرمان های انقلاب حرکت می کنیم ؟. من مایلم بر خودِ سوال تاکید کنم و روشن کنم که آیا اساسا چنین سوالی که میدانم دغدغه و مسئله خیلی از انقلابیون است ، تا چه میزان قابل طرح است. این سوال در واقع از 3 مسئله بنیادی برخاسته است و سوالی جهت ساز برای خودآگاهی است، کسی که این سوال را مطرح میکند در واقع دارد از : 1- ماهیت انقلاب اسلامی 2- جایگاه احزاب و جناح های سیاسی در انقلاب 3- مدل حرکتی انقلاب اسلامی، سوال میکند، البته شاید خودش متوجه نباشد!، ولی این سوال برآمده از این مسائل است. لذا اگر بخواهم به سوال شما پاسخ دهم، ابتدا باید درباره مسائل فوق بحث کنیم اما میدانم که از حوصله و وقت شما خارج است !. لذا جواب اجمالی سوال شما این است ، گفتمان های انتخاباتی 92 و 96 در 2 بعد از ابعاد ماهیت انقلاب اسلامی مطرح شد، در سال 92 گفتمان ها عموما در بُعد اقتصادی- اجتماعی شروع و تا بدین زمان ادامه یافت و در سال 96 در بُعد آزادی- استقلال کلید خورد، هر کاندیدا که توانست اشعار انقلاب اسلامی را متناسب با این ابعاد و شرایط تاریخی و زمانی مطرح و بیان کند، صحنه سیاسی کشور را بدست گرفته و غالب مردم نیز او را انتخاب می کنند . عنایت داشته باشید که رکن اصلی و اساسی جمهوری اسلامی، مردم هستند و امام (ره) درباره این ملت فرمود : « ملت اسلام دیگر بیدار شد، دیگر نمی نشیند، اگر من هم برگردم ملت اسلام یر نمیگردد »
سوال اساسى اینکه در عالم انقلاب اسلامى چطور میشه به مشى انقلابی و کارامد رسید؟
به این سوال شما در حوزه سیاست ورزی پاسخ میدهم، چون در سایر حوزه ها وضع غالبا مشخص است، به عنوان مثال ما میدانیم در اقتصاد، باید سیاست های اقتصاد مقاومتی پیگیری شود در فرهنگ باید سند تحول فرهنگی پیگیری شود در علم و فن باید سند تحول دانشگاه را پیگری کرد و در توسعه، برنامه ششم توسعه و در حوز های دیگر به همین منوال وضع مشخص است . اما در صحنه و حوزه سیاست، مدل سیاست ورزی مبهم است، نمیدانیم مدل کارآمد در صحنه سیاسی چیست و باید با چه مشی وارد صحنه سیاسی شد تا از نیمه راه باز نگردیم و توانایی هم زیستی در دایره انقلاب را داشته باشیم. من این موضوع را تحت عنوان " عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی" پیگیری میکنم و به دنبال این هستم تا الزمات این عقل را بیابم. کارآمدی مدل سیاست ورزی وابسته به سه پارامتر است : 1- شناخت ماهیت انقلاب اسلامی 2- شناخت دشمن و شرایط تاریخی و زمانی 3- مفاهمه و مدارا . عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی باید مجهز به این سه ابزار باشد تا توانایی زیست در دایره انقلاب را بتواند کسب کند، بزارید کمی مسئله را باز کنم، اگر ما دو پارامتر اول را داشته باشیم اما فاقد پارامتر سوم باشیم، در تقابل با یک جریان فکری و فرهنگی به دو قطب تبدیل خواهیم شد، دو قطبی که هر کدام دارای پایگاه و بدنه اجتماعی هستند و در نتیجه شکاف اجتماعی ایجاد می کنند، حالا فرض کنید که چند جریان سیاسی در صحنه باشند که فاقد ابزار مفاهمه و مدارا هستند، چه اتفاقی می افتد؟! تمام این جریانات شروع میکنند به طرد و غیر انقلابی خواندن یک دیگر و شکاف های اجتماعی را به وجود می آورند در نتیجه ثبات فکری و فرهنگی جامعه از بین می رود. از این جهت است که حضرت آقا بر مسئله تشکیکی بودن انقلابیون تاکید میکنند، تا راهی فراروی انقلابیون برای کسب ابزار مفاهمه و مدارا قرار دهند.
فضای کلی انتخابات چقدر با اهداف و مشی انقلابی امام (ره)، فاصله داشت دلیل این فاصله چیست؟!
برای بررسی این مسئله، باید به گفتمان های مطرحی در انتخابات توجه کرد، باید توجه داشت که هر کدام چه بعدی از ابعاد ماهیتی انقلاب را در بر می گیرند و احزاب و جناح های مختلف در انتخابات و به طور کلی در انقلاب اسلامی چه جایگاهی دارند، اگر جایگاه احزاب و جناح های سیاسی به خوبی در انقلاب اسلامی مشخص شود، سوال شما جواب پیدا می کند در غیر این صورت، باید در هر دروه از انتخابات سوال شما تکرار شود که آیا فضای انتخابات، انقلابی بود ؟ آیا در مسیر آرمان های انقلاب حرکت می کنیم ؟. من مایلم بر خودِ سوال تاکید کنم و روشن کنم که آیا اساسا چنین سوالی که میدانم دغدغه و مسئله خیلی از انقلابیون است ، تا چه میزان قابل طرح است. این سوال در واقع از 3 مسئله بنیادی برخاسته است و سوالی جهت ساز برای خودآگاهی است، کسی که این سوال را مطرح میکند در واقع دارد از : 1- ماهیت انقلاب اسلامی 2- جایگاه احزاب و جناح های سیاسی در انقلاب 3- مدل حرکتی انقلاب اسلامی، سوال میکند، البته شاید خودش متوجه نباشد!، ولی این سوال برآمده از این مسائل است. لذا اگر بخواهم به سوال شما پاسخ دهم، ابتدا باید درباره مسائل فوق بحث کنیم اما میدانم که از حوصله و وقت شما خارج است !. لذا جواب اجمالی سوال شما این است ، گفتمان های انتخاباتی 92 و 96 در 2 بعد از ابعاد ماهیت انقلاب اسلامی مطرح شد، در سال 92 گفتمان ها عموما در بُعد اقتصادی- اجتماعی شروع و تا بدین زمان ادامه یافت و در سال 96 در بُعد آزادی- استقلال کلید خورد، هر کاندیدا که توانست اشعار انقلاب اسلامی را متناسب با این ابعاد و شرایط تاریخی و زمانی مطرح و بیان کند، صحنه سیاسی کشور را بدست گرفته و غالب مردم نیز او را انتخاب می کنند . عنایت داشته باشید که رکن اصلی و اساسی جمهوری اسلامی، مردم هستند و امام (ره) درباره این ملت فرمود : « ملت اسلام دیگر بیدار شد، دیگر نمی نشیند، اگر من هم برگردم ملت اسلام یر نمیگردد »
سوال اساسى اینکه در عالم انقلاب اسلامى چطور میشه به مشى انقلابی و کارامد رسید؟
به این سوال شما در حوزه سیاست ورزی پاسخ میدهم، چون در سایر حوزه ها وضع غالبا مشخص است، به عنوان مثال ما میدانیم در اقتصاد، باید سیاست های اقتصاد مقاومتی پیگیری شود در فرهنگ باید سند تحول فرهنگی پیگیری شود در علم و فن باید سند تحول دانشگاه را پیگری کرد و در توسعه، برنامه ششم توسعه و در حوز های دیگر به همین منوال وضع مشخص است . اما در صحنه و حوزه سیاست، مدل سیاست ورزی مبهم است، نمیدانیم مدل کارآمد در صحنه سیاسی چیست و باید با چه مشی وارد صحنه سیاسی شد تا از نیمه راه باز نگردیم و توانایی هم زیستی در دایره انقلاب را داشته باشیم. من این موضوع را تحت عنوان " عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی" پیگیری میکنم و به دنبال این هستم تا الزمات این عقل را بیابم. کارآمدی مدل سیاست ورزی وابسته به سه پارامتر است : 1- شناخت ماهیت انقلاب اسلامی 2- شناخت دشمن و شرایط تاریخی و زمانی 3- مفاهمه و مدارا . عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی باید مجهز به این سه ابزار باشد تا توانایی زیست در دایره انقلاب را بتواند کسب کند، بزارید کمی مسئله را باز کنم، اگر ما دو پارامتر اول را داشته باشیم اما فاقد پارامتر سوم باشیم، در تقابل با یک جریان فکری و فرهنگی به دو قطب تبدیل خواهیم شد، دو قطبی که هر کدام دارای پایگاه و بدنه اجتماعی هستند و در نتیجه شکاف اجتماعی ایجاد می کنند، حالا فرض کنید که چند جریان سیاسی در صحنه باشند که فاقد ابزار مفاهمه و مدارا هستند، چه اتفاقی می افتد؟! تمام این جریانات شروع میکنند به طرد و غیر انقلابی خواندن یک دیگر و شکاف های اجتماعی را به وجود می آورند در نتیجه ثبات فکری و فرهنگی جامعه از بین می رود. از این جهت است که حضرت آقا بر مسئله تشکیکی بودن انقلابیون تاکید میکنند، تا راهی فراروی انقلابیون برای کسب ابزار مفاهمه و مدارا قرار دهند.
فضای کلی انتخابات چقدر با اهداف و مشی انقلابی امام (ره)، فاصله داشت دلیل این فاصله چیست؟!
,
برای بررسی این مسئله، باید به گفتمان های مطرحی در انتخابات توجه کرد، باید توجه داشت که هر کدام چه بعدی از ابعاد ماهیتی انقلاب را در بر می گیرند و احزاب و جناح های مختلف در انتخابات و به طور کلی در انقلاب اسلامی چه جایگاهی دارند، اگر جایگاه احزاب و جناح های سیاسی به خوبی در انقلاب اسلامی مشخص شود، سوال شما جواب پیدا می کند در غیر این صورت، باید در هر دروه از انتخابات سوال شما تکرار شود که آیا فضای انتخابات، انقلابی بود ؟ آیا در مسیر آرمان های انقلاب حرکت می کنیم ؟. من مایلم بر خودِ سوال تاکید کنم و روشن کنم که آیا اساسا چنین سوالی که میدانم دغدغه و مسئله خیلی از انقلابیون است ، تا چه میزان قابل طرح است. این سوال در واقع از 3 مسئله بنیادی برخاسته است و سوالی جهت ساز برای خودآگاهی است، کسی که این سوال را مطرح میکند در واقع دارد از : 1- ماهیت انقلاب اسلامی 2- جایگاه احزاب و جناح های سیاسی در انقلاب 3- مدل حرکتی انقلاب اسلامی، سوال میکند، البته شاید خودش متوجه نباشد!، ولی این سوال برآمده از این مسائل است. لذا اگر بخواهم به سوال شما پاسخ دهم، ابتدا باید درباره مسائل فوق بحث کنیم اما میدانم که از حوصله و وقت شما خارج است !. لذا جواب اجمالی سوال شما این است ، گفتمان های انتخاباتی 92 و 96 در 2 بعد از ابعاد ماهیت انقلاب اسلامی مطرح شد، در سال 92 گفتمان ها عموما در بُعد اقتصادی- اجتماعی شروع و تا بدین زمان ادامه یافت و در سال 96 در بُعد آزادی- استقلال کلید خورد، هر کاندیدا که توانست اشعار انقلاب اسلامی را متناسب با این ابعاد و شرایط تاریخی و زمانی مطرح و بیان کند، صحنه سیاسی کشور را بدست گرفته و غالب مردم نیز او را انتخاب می کنند . عنایت داشته باشید که رکن اصلی و اساسی جمهوری اسلامی، مردم هستند و امام (ره) درباره این ملت فرمود : « ملت اسلام دیگر بیدار شد، دیگر نمی نشیند، اگر من هم برگردم ملت اسلام یر نمیگردد »
,سوال اساسى اینکه در عالم انقلاب اسلامى چطور میشه به مشى انقلابی و کارامد رسید؟
,به این سوال شما در حوزه سیاست ورزی پاسخ میدهم، چون در سایر حوزه ها وضع غالبا مشخص است، به عنوان مثال ما میدانیم در اقتصاد، باید سیاست های اقتصاد مقاومتی پیگیری شود در فرهنگ باید سند تحول فرهنگی پیگیری شود در علم و فن باید سند تحول دانشگاه را پیگری کرد و در توسعه، برنامه ششم توسعه و در حوز های دیگر به همین منوال وضع مشخص است . اما در صحنه و حوزه سیاست، مدل سیاست ورزی مبهم است، نمیدانیم مدل کارآمد در صحنه سیاسی چیست و باید با چه مشی وارد صحنه سیاسی شد تا از نیمه راه باز نگردیم و توانایی هم زیستی در دایره انقلاب را داشته باشیم. من این موضوع را تحت عنوان " عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی" پیگیری میکنم و به دنبال این هستم تا الزمات این عقل را بیابم. کارآمدی مدل سیاست ورزی وابسته به سه پارامتر است : 1- شناخت ماهیت انقلاب اسلامی 2- شناخت دشمن و شرایط تاریخی و زمانی 3- مفاهمه و مدارا . عقل سیاسی عالم انقلاب اسلامی باید مجهز به این سه ابزار باشد تا توانایی زیست در دایره انقلاب را بتواند کسب کند، بزارید کمی مسئله را باز کنم، اگر ما دو پارامتر اول را داشته باشیم اما فاقد پارامتر سوم باشیم، در تقابل با یک جریان فکری و فرهنگی به دو قطب تبدیل خواهیم شد، دو قطبی که هر کدام دارای پایگاه و بدنه اجتماعی هستند و در نتیجه شکاف اجتماعی ایجاد می کنند، حالا فرض کنید که چند جریان سیاسی در صحنه باشند که فاقد ابزار مفاهمه و مدارا هستند، چه اتفاقی می افتد؟! تمام این جریانات شروع میکنند به طرد و غیر انقلابی خواندن یک دیگر و شکاف های اجتماعی را به وجود می آورند در نتیجه ثبات فکری و فرهنگی جامعه از بین می رود. از این جهت است که حضرت آقا بر مسئله تشکیکی بودن انقلابیون تاکید میکنند، تا راهی فراروی انقلابیون برای کسب ابزار مفاهمه و مدارا قرار دهند.
,,
]
ارسال دیدگاه