وقتی زندگی طعم خوابگاه می‌گیرد!

وقتی زندگی طعم خوابگاه می‌گیرد!
یکی از دانشجویان کردستانی در پاسخ به این سوال که دانشجویان در خوابگاه بیشتر به درس خواندن می پردازند یا تفریح، گفت: در مقایسه با مطالعه و درس خواندن، دانشجویان بیشتر به تفریح می پردازند, البته این تفریحات سازمان و برنامه خاصی ندارد و بیشتر در اصطلاح «هر چه آمد خوش آمد» است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کرددانش،سال های دور از خانه را در خوابگاه همه تجربه نمی‌کنند سال هایی با رنگ و بوی خوشی و ناخوشی, سال هایی که برخی از دانشجویان برای گذراندن آن، کوله پشتی خاطرات و مهربانی‌های خانه را برمی دارند و به شهری دیگر می‌روند تا آن را این بار با خاطرات دوستان و همخانه هایی پر کنند که همانند خود از خانواده خود جدا شده‌اند و برای آینده‌ای بهتر و کسب تحصیلات عالی، رنج دوری را به جان خریده‌اند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کرددانش,

 

,

با هزاران آرزو، راهی شهر غریبی می‌شوند تا شاید روزی رختِ فارغ‌التحصیلی از دانشگاه؛ غبار از چهره خسته پدر و مادرشان بشویند و با کوله‌باری پر به شهرستان بازگردند و ندای سرافرازی سر دهند, اما این تنها یک روی ماجرا است, در زندگی خوابگاهی مشکلاتی نیز وجود دارد که شرایط را برای این دانشجویان سخت کرده است، شرایط سختی که خواسته یا ناخواسته دانشجوی خوابگاهی باید با آنها دست و پنجه نرم کند.

,

 

,

همه آنها که دست در امر آموزش دارند می دانند، خوابگاه برای دانشجویان در حکم خانه دومی است که باید مدت ۴ تا ۵ سال از بهترین روزهای زندگی خود را در آن سپری کنند, زندگی در چهاردیواری های کوچک با آدم های متفاوت, جایی که با وجود تمایزهای قومی، نژادی، زبانی و تا حدی سنی، همه به یک چشم دیده می شوند و از امکانات موجود در آن به یک میزان بهره مند می گردند اما چگونه گذراندن اوقات فراغت دانشجویان در همین خوابگاه ها موضوع بحث امروز ماست.

,

 

,

می توان گفت تقریبا همه خوابگاه‌های دانشجویی از مشکلات مشابهی رنج می‌برند, کم بودن سرانه فضای فیزیکی دانشجویان در خوابگاه، تنظیم نبودن تاسیسات گرمایشی و سرمایشی، نداشتن سالن مطالعه و سالن ورزشی, نداشتن امکانات تفریحی, گرفتگی فاضلاب‌ها،وجود جانوران موذی در اتاق های خوابگاه، عدم رسیدگی به بهداشت محیط خوابگاه ها، پایین بودن سرعت اینترنت و...

,

 

,

اگر چه ایده آل‌ترین خوابگاه‌ها نیز بدون نقص و ایراد نیستند، اما دانشجویان مجبورند با تمام کمبودها و سختی‌ها یکی از دوست داشتنی‌ترین خاطرات زندگی خود را در این مکان‌ها رقم بزنند, جایی که می‌توان زندگی گروهی، قدرت انعطاف پذیری، اجتماعی شدن، از خودگذشتگی و مهربانی را در آن آموخت.

,

 

,

هفته خوابگاه‌ها، فرصتی است تا کمی به زندگی خوابگاهی توجه شود؛ زندگی کسانی که برای دستیابی به آرزوهای خود خانه و کاشانه را رها کرده‌اند و راه دانشگاه و خوابگاه را در پیش گرفتند, برای به تصویر کشیدن پیدا و پنهان تفریحات دانشجویان در دانشگاه های سطح استان با تعدادی ازدانشجویان ساکن خوابگاه به گفت و گو نشستیم.

,

 

,

یکی از دانشجویان کردستانی در پاسخ به این سوال که دانشجویان در خوابگاه بیشتر به درس خواندن می پردازند یا تفریح، گفت: در مقایسه با مطالعه و درس خواندن، دانشجویان بیشتر به تفریح می پردازند.

,

 

,

وی افزود: این تفریحات سازمان و برنامه خاصی ندارد و بیشتر در اصطلاح «هر چه آمد خوش آمد» است،البته شاید سالم ترین، کم هزینه ترین و دانشجویی ترین تفریحمان خواب است.

,

 

,

وی ادامه داد: از لحاظ دانشجوی آماری, چند نوع احتمال وجود دارد، شاید بتوان میانگین گرفت اما در هر حال نتیجه اش مساوی است با «بطالت»!

,

 

,

وی یادآور شد: طراز نامه علم در ایام امتحانات در خوابگاه مثبت است اما در غیر آن همیشه مساوی است با منفی بی نهایت!

,

, ,

دانشجوی دیگری گفت: زندگی خوابگاهی زندگی‌ای است سراسر با گپ و گفت های دوستانه، دردل های دوستانه, رفاقت های پایدار, بازی‌های دسته‌جمعی، درس خواندن‌های شب امتحان، سینما رفتن با دوستان, مطالعه دسته جمعی و ...البته اکثر خوابگاه ها برنامهٔ فرهنگی - سرگرمی خاصی برای دانشجویان ندارد و بچه‌ها ناخودآگاه یا وقتشان را در شبکه‌های اجتماعی می‌گذراند یا ...

,

 

,

وی ادامه می دهد: : دانشجو” نام داریم، اسمی که فقط جویای دانش بودن را در ظاهر خود یدک می کشد اما در  باطنش هزار و یک شرط و شروط برای جویا بودن دانش نهفته است, شرط و شروطی که کم تر کسی به آن توجه می کند اما زیرساخت های مهمی هستند برای اینکه ساختار دانشی که دانشجویان در پی آن هستند محکم باشد.

,

 

,

شبکه‌های اجتماعی، بلای جان دانشجویان در شب امتحان ….

,

 

,

شاید کمتر کسی گمان می کرد که شبکه های اجتماعی در روزگاری این چنین وارد گود شود و اینگونه بر صفحه های گوشی همراه خانواده ها خودنمایی کند اما نه تنها این اتفاق افتاد، بلکه شبکه های اجتماعی توانست روح و روان برخی از مردم را به تصرف خود در بیاورد.

,

 

,

یکی از دانشجویان با بیان اینکه شبکه‌های اجتماعی یار غار اکثر دانشجویان است گفت:  اوقات فراغت دانشجویان خوابگاهی بیشتر شب ها است که  تفریح ما دانشجویان بیشتر پرسه زدن در فضاهای مجازی و استفاده از اینترنت و شبکه های اجتماعی, دور همی ها و گپ و گفت های تا پاسی از شب است خب به غیر از این هم کاری برای انجام نداریم.

,

 

,

وی ادامه داد: استفاده از شبکه های اجتماعی همه گیر شده است داخل خوابگاه کسی را بدون در دست داشتن گوشی پیدا نمی کنید همه مشغول هستند از بچه مثبت گرفته تا بچه منفی, از استفاده درست بگیرید تا استفاده نادرست, شاید چندین ساعت بدون اینکه حتی سر خود را بلند کنیم به صفحه گوشی زل زدیم و مشغول تایپ هستیم.

,

, ,

این دانشجو گفت: به لطف فناوری‌های نوین، وقت چندانی برای گپ و گفت و درد دل کردن با هم اتاقی های خود  نداریم. هرکداممان عضو چندین شبکه اجتماعی، گروه و کانال مختلف مجازی هستیم و سرزدن به این شبکه‌ها برای ما صدچندان جذاب‌تر از گفت‌وگو با هم اتاقی هاست.

,

 

,

علی رضایی یکی از دانشجویان ساکن خوابگاه در این خصوص گفت: این روزها دانشجویان بخاطر وابستگی و ارتباط بیش از حدشان به شبکه‌های اجتماعی نمی‌توانند تمرکز کافی را بر روی مباحث داشته باشند تا حدی که هر چند دقیقه یکبار موبایل خود را نگاه می‌کنند و یا با دوستان خود به گفت‌وگو می‌پردازند.

,

 

,

این دانشجوی کارشناسی ادامه داد: گاهی اوقات دانشجویان برای استراحتی کوتاه به سمت موبایل می‌روند و وقتی سر بلند می‌کنند، می‌بینند که چندین ساعت سرشان توی گوشی بوده است.

,


 
وی ادامه داد: این معضل در خوابگاه‌ها بیشتر گریبان دانشجویان را می‌گیرد و اینترنت رایگان خوابگاه این موضوع را تشدید می‌کند.

,
,
,

 

,

وقتی اعتیاد به خوابگاه های دانشجویی می رسد

,

 

,

 در ادامه یکی از دانشجویان ارشد گفت: دانشگاه همیشه هم محل تحصیل علم و دانش نیست, چه بسیار دانشجویانی که اولین بار در محیط دانشگاه ها و خوابگاه‌ها، دخانیات و حتی مواد مخدر را مصرف کرده‌اند، البته این حرف به این معنی نیست که هر دانشجویی که پایش به خوابگاه و دانشگاه باز شد، احتمال سیگاری و قلیانی شدنش وجود دارد، اما اگر بخواهیم واقع بینانه نگاه کنیم، محیط دانشگاه با وجود تمام مزایای مثبتی که برای دانشجو به ارمغان می‌آورد، در لایه های نهانش هم می‌تواند برخی دانشجویان را با انواع دخانیات(قلیان و سیگار) و مواد مخدر آشنا کند.

,

 

,

وی ادامه داد: من بارها دیده ام که برخی از دوستانم در خوابگاه به ویژه در شب های امتحان، برای آن که بیشتر بیدار بمانند و درس بخوانند و همچنین اضطراب کمتری داشته باشند، پکی به سیگار یا قلیان می زنند و حتی دیگران را هم دعوت به سیگار کشیدن می کنند, به نظر می رسد که مصرف دخانیات، به ویژه سیگار در میان دانشجویان، نشانه مردانگی تلقی شده است و بعضی ها نیز سیگار کشیدن را پُز روشنفکری! می دانند درحالی که اصلا اینطور نیست.

,

 

,

اعتیاد در میان دانشجویان از موضوعاتی است که نمی‌توان آن را انکار کرد، اگر چه برخی مسئولان تمایلی به‌گفت‌وگو درباره این موضوع ندارند و حتی آن را انکار می‌کنند اما آلوده شدن دانشجویان به موادمخدر نه با انکار از بین می‌رود و نه با پنهان کردن آمار دانشجویان معتاد.

,

, ,

قلیان، سیگار و مواردی از این دست، به یک اپیدمی و بحران شایع در برخی از خوابگاه‌های دانشجویی تبدیل شده است, این تفریح ساده و ارزان که دانشجویان را ساعت‌ها در کنار هم جمع می‌کند و حتی باعث تقویت دوستی آنها می‌شود، اما نتایج منفی بسیاری هم به بار می‌آورد که یکی از آنها می‌تواند کند شدن رشد علمی کشور در بلندمدت باشد. دانشجویانی که تا پاسی از شب اطراف قلیان بنشینند، و به جای درس خواندن پک بزنند، چطور می‌توانند درس بخوانند و در مسیر علم باشند؟

,



با این حال همه تقصیرها را نمی‌توان گردن یک نفر انداخت, کمبود سرانه فضای سبز، محدودیت در استفاده از امکانات ورزشی، عدم وجود تفریحات سالم در دانشگاه‌ها و خوابگاه‌های دانشجویی و بسیاری دلایل دیگر را می‌توان برشمرد که دانشجویان را به سمت تفریحات ناسالم سوق می‌دهد. گرچه حتی در دانشگاه‌هایی که بیشترین فضای سبز را دارند هم می‌توانیم شاهد این آسیب‌های فراگیر باشیم.

,
,
,

 

,

بخش فراوانی از آسیب‌هایی که امروز در خوابگاه‌ها و دانشگاه‌ها دیده می‌شود، ناشی از کم‌کاری نهادهای فرهنگی دانشگاه‌ها در برنامه‌ریزی و برگزاری برنامه‌های متنوع و جذاب برای دانشجویان است. در کارزار تفریحات نامناسبی مانند آنچه به آن اشاره شد، و تفریحات مناسب و سازنده، نمی‌توان پیروز شد مگر با پشتکار، خلاقیت و هنرمندی. چرا که تکیه کردن بر اقدامات سلبی و ایجاد ممانعت‌های شدید برای دانشجویان نه تنها فایده‌ای ندارد بلکه آسیب‌ها را عمیق‌تر می‌کند.

,

, ]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه