وقتی صنعت گلیم می تواند در تحقق اقتصاد مقاومتی نقش آفرینی کند؛

رنگ و طرح های روح نواز گلیم ماهنشان در گره کور صادرات گم شده/ گلیم فرشهای کشورهای دیگر جا پای گلیم ماهنشان شده است+تصاویر

رنگ و طرح های روح نواز گلیم ماهنشان در گره کور صادرات گم شده/ گلیم فرشهای کشورهای دیگر جا پای گلیم ماهنشان شده است+تصاویر
بافت گلیم و انواع فرش با همه ابزار و تجهیزات مورد نیاز آن در داخل کشور تولید و عرضه می شود و بی نیاز از واردات است. دانش فنی و مهارت تولید در سبک ها و تکنیک های مختلف بافت نیز در داخل کشور وجود دارد و از این بابت روی این هنر-صنعت در حوزه اقتصاد مقاومتی می توان تکیه کرد بنابراین اقتصاد مقاومتی که رهبر انقلاب هم بر استفاده از توان و ظرفیت های داخلی چند سالی است، اشاره می کنند از همین پتانسیل ها که گلیم ماهنشان هم رتبه های برتر استان را دارد می شود استفاده کرد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از شمیم ماهنشان،گلیم هنری دست بافت است که تار و پود آن با هنر هنرمندان به نقش و نگاری زیبا تبدیل و چشم هر بیننده‌ای را نوازش می‌دهد.مناطق فعال گلیم بافی استان زنجان، شهرستان ماهنشان و روستاهای این شهرستان است که بیش از ۶۰۰نفر به دو صورت فعال و نیمه‌فعال در این زمینه مشغول به فعالیت‎اند و این در حالی است که این صنعت از گذشته‎های دور سابقه خوبی در این شهرستان داشته است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, شمیم ماهنشان,

از طرح‎های گلیم ماه‌نشان می‎توان نقوش سماوری، توت‌فرنگی، خرچنگی، لاک‎پشتی، عشایری، صندوقی، گل‌فرنگ، تک‎گل، طرح افشار، نقش‌های حیوانی و طرح بیجار را نام برد و این در حالی است که امروزه اکثر بافندگان شهرستان به جای دار چوبی از دار فلزی استفاده می‌کنند.

,

گفتنی است ، اعضای فعال این رشته امروزه بیشتر در جهت مصارف خانگی تزیینی ، تهیه جهیزیه و سوغات فعالیت‎ می‎کنند و گلیم‎های ماه‌نشان با انواع نقوش سنتی و هندسی، خورجین، جل اسب، نمکدان، قاشق‎دان و رختخواب‌پیچ به سایر شهرستان‎های استان عرضه می‎شود.

,

گلیم فرش های کشورهای دیگر جایی برای زیر پای گلیم ماهنشان نگذاشته است

, گلیم فرش های کشورهای دیگر جایی برای زیر پای گلیم ماهنشان نگذاشته است,

هنری که این روزها بافت آن تا حدودی به فراموشی گراییده و طبق سالهای گذشته از رونق خوبی برخوردار نیست و یا شاید دیگر هنرمندی یا جوان امروزی نباشد که سراغی از این دستبافت سنتی بگیردو به دنبال آموزش و یابافت آن برود، هنری که نقش و نگار آن از اذهان و روان بافنده گاهن الهام گرفته و فرش زیر پایمان می‎شد امروز دیگر جایی برای آن حتی زیر پاهایمان ندارد بجز اندک منازل و مصارف که آن هم به صورت تزیینی استفاده می شود ندارد.

,

افسوس که با افتخار به ساخته‎های کشورهای دیگر و اجناس وارداتی اشاره می‎کنیم و انبوه آنها را در بازار های خود می بینیم دریغ از اینکه گلیم سنتی خودمان با کیفیت‌‎تر و زیباتر و با ارزش‎تر از آن گلیم فرش‎های به قول جوانان امروزی با طرح ترکیه و … است که اکنون حداقل در هر خانه یکی از آن نمایان است، صادر و یا در بازارهای خودمان بفروش برسد، باشد.

,

از عمده‎ترین مشکلات موجود در رشته های فرش و گلیم ، عدم نظارت صحیح و کنترل فروش است، به گونه‌ای که اگر بازار صنایع‌دستی و بازرگانی شهرستان با حضور متخصصان در این زمینه تشکیل شده و نظارت مستمر و حمایت مالی از این صنعت صورت گیرد، بزرگ‌ترین مشکل موجود در این زمینه مرتفع می‌شود.

,

 گفتنی است در صورت تشکیل اتحادیه و گردهم‌آوری بافندگان گلیم می‎توان به ایجاد زمینه صادرات و تشکیل بازار مناسب در کشور برای این صنعت امیدوار بود و این در حالی است که اداره میراث‌فرهنگی، صنایع‎دستی و گردشگری در سال‎های اخیر نسبت به معرفی این صنعت در جشنواره‎های ملی و استانی جهت شناسایی صنایع‌دستی منطقه اقدام کرده است.

,

هنر گلیم‌بافی، تاریخچه‌ای جدا از نساجی ندارد و به دلیل شباهت بافت پارچه‌های اولیه به بافت گلیم می‌توان گفت در تولید گلیم از الیاف ضخیم‌تر استفاده می‌ شود که در زمان های قدیم بانوان ماهنشانی و روستاهای آن بعد از چیدن پشم گوسفندان آنها را شسته و بعد از خشک خودشان بادست و ابزارهای قدیمی حلاجی و بعد با دستگاههای قدیمی مانند -جَهره -تِشی یا اَل اِی به نخ تبدیل و با رنگرزی به رنگ های مختلف در اورده و گلیم یا فرش های سنتی می بافتند که همه این اقدامات با امروزی و جدید شدن ابزار و تجهیزات آسان شده و حتی برخی از بانوان که در حال حاضر هم مشغول به بافندگی گلیم هستند نخ های کاموا را به نخ های قدیمی گلیم ترجیح می دهند.

, هنر گلیم‌بافی، تاریخچه‌ای جدا از نساجی ندارد و به دلیل شباهت بافت پارچه‌های اولیه به بافت گلیم می‌توان گفت در تولید گلیم از الیاف ضخیم‌تر استفاده می‌ شود که در زمان های قدیم بانوان ماهنشانی و روستاهای آن بعد از چیدن پشم گوسفندان آنها را شسته و بعد از خشک خودشان بادست و ابزارهای قدیمی حلاجی و بعد با دستگاههای قدیمی مانند -جَهره -تِشی یا اَل اِی به نخ تبدیل و با رنگرزی به رنگ های مختلف در اورده و گلیم یا فرش های سنتی می بافتند که همه این اقدامات با امروزی و جدید شدن ابزار و تجهیزات آسان شده و حتی برخی از بانوان که در حال حاضر هم مشغول به بافندگی گلیم هستند نخ های کاموا را به نخ های قدیمی گلیم ترجیح می دهند.,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

, ,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه