اما و اگر های دولت دوازدهم؛
استراتژی تغییر اولویت ها برای پنهان کردن ناکارآمدی دولت
در حالی به ماه های پایانی دولت یازدهم میرسیم که سنجش عمکرد دولت به جای نشان دادن کارنامه موفق از تحقق وعده های دولت، نمایشگر یک استراتژی ثابت به جای تلاش برای تحقق وعده ها در دولت یازدهم است ، تغییر وجابجایی الویت ها با امور فرعی برای تخدیر ملت در این چهار سال موفق ترین راهبرد دولت در مواجهه با ملت بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ جعفربرزگر در توفارقان نوشت :اگر درصدق این گزاره که حکومت ها شکل گرفته اند تا وظایفی را از سوی مردم قبول کنند و با انجام آن وظایف به تسهیل امور زندگی اجتماعی وحتی فردی در جامعه خویش بپردازند تردیدی نداشته باشیم که امروز به ندرت کسی را میتوان یافت که از سلامت قوه عاقله برخوردار باشد ودرآن شک کند، باید بپذیریم همین گزاره، اصلی ترین شاخص در سنجش کار آمدی هر دولت و حکومتی است. از این رو در روز ها وماه هایی که به عنوان روز ها و ماه های پایانی دولت یازدهم مطرح هستند باید متناسب همین گزاره، سنجشی از عملکرد چهار ساله دولت تدبیر وامید به دست بدهیم تا مشخص شود این دولت چقدر توانسته است حرف های خود را به عمل تبدیل کند وچقدر از وعده هایش اجرایی نشده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, توفارقان ,,
شاید در ابتدا تیتر این قسمت تند بنظر برسد ومتهم شویم که انصاف را از دیده دور نگاشته ایم ودولت تلاش میکرد وعده های خود را عملی کند اما نشد یا اینکه بخشی را عملی وبخشی را برزمین مانده گذاشت، اما حرف من در جای دیگری است، این درست است که هر دولتی که سر کار می آید تلاش هایی در جهت انجام وعده های خود انجام میدهد ومیزان موفقیت این تلاش ها در دولت های مختلف یکسان نبوده است اما دولت یازدهم داری ویژگی منحصر به فردی در این زمینه است از فردای روی کارآمدن دولت یازدهم علما وعقلایی این دولت نه بر انجام وعده های خویش بلکه بر تغییر زمین بازی تاکید داشتند این دولت معتقد بود با وجود ویژگی های انقلابی جمهوری اسلامی وجامعه ی ایران امکان تحقق وعده هایی که در جهت پیشرفت کشور است وجود ندارد .
,از همین رو از روز های ابتدایی به دست گرفتن سکان کشور به جای تلاش وکوشش در کشور برای ایجاد آبادانی وپیشرفت، به دنبال گوشه چشمی از خارج بودند تا بلکه با قرارد های مختلف مرز های عقیدتی انقلاب را در کشور عقب رانده و دروازه های کشور را به روی کشورهایی که با وقوع انقلاب بیرونشان کرده بودیم باز کنند شاهد این قسمت از سخنان ما صحبت های ریس جمهوردر تیر ۹۴ در دیدار با اساتید دانشگاه هاست « بروز شرایط احساسی پس از هر انقلاب طبیعی است، اما امروز ۳۶سال از پیروزی انقلاب اسلامی گذشته و دیگر دوران احساسات سپری شده و باید واقعیات را تبیین کنیم تا جامعه ما بداند که در دنیا چه خبر است و چگونه باید با دنیا تعامل کنیم و مدارا کردن و ایجاد فضای آزاد عادلانه و رودرروی هم قرار نگرفتن را بیاموزیم» به عبارت بهتر دولت یازدهم معتقد بود که تا حرف از انقلاب وبنیانگذار آن امام خمینی(ره) واندیشه های ایشان در این کشور وجود دارد امکان تحقق وعده ها وجود ندارد اما در این جا و با مطرح شدن این گزاره ، یک سوال مهم مطرح میشود دولتی که معتقد بود امکان تحقق وعده ها تا زمان انقلاب زدایی در کشور نیست چگونه توانست مردم وافکار عمومی را مجاب کند که دوباره در برگه های رای در ۲۹ اردیبهشت نام حسن روحانی یعنی بزرگ دولت یازدهم را برای تصدی صندلی ریاست دولت دوازدهم بنویسند؟
,دولت یازدهم برای اینکه مردم را از وعده های اصلی دور کرده وامکان پرسشگری را از آنان بگیرد دست به تخدیر ملت با مخدره ای به نام تغییر الویت ها زد در واقع وقتی جوزف نای اندیشمند آمریکایی بحث قدرت نرم را در استراتژی روابط بین الملل امریکا مطرح میکند یکی از لوازم قدرت نرم را قدرت تعیین دستور جلسه معرفی میکند در واقع او معتقد است دولتی که دارای قدرت نرم است می تواند در مذاکرات ومباحث بین اللملی دستور کار جلسه یعنی آن چیزی که ملت ها و دولت ها می توانند در مورد آن مذاکره کنند را تعیین کنند. دولت تدبیر وامید هم از ابتدای تشکیل دولت برای فرار از ناکارآمدی ها از این بحث حداکثر استفاده را کرد یعنی اگر برگردیم به سال ۹۲ ، دولت به جای اینکه به گزارش عمکرد خود در حوزه های معیشتی زیست محیطی و.. بپردازد فیس بوک را تبدیل به مناقشه ی اصلی کشور میکند تا جایی که وزیر ارشاد دولت با وجود این همه عقب ماندگی فرهنگی وتهاجم فرهنگی که علیه انقلاب وآرمان هایش وجود دارد رفع فلیتر فیس بوک دغدغه اصلی او میشود ومی گوید« به بهانه حفظ ارزشهای اسلامی جلو رشد چیزی را در کشور نمیتوان گرفت.
,از اینرو، مساله فیلتربودن فیسبوک جزو مواردی است که پس از مدت زمانی حل خواهد شد..ما در جلسه شورای عالی فضای مجازی رفع فیلتر فیس بوک را مطرح کرده ایم» در وسط مشکلات حاد زیست محیطی در استان های غربی کشور مخصوصا خوزستان در سال ۹۴ خانم ابتکار رییس سازمان محیط زیست مقابل دوربین شبکه بی بی سی فارسی می نشیند تا در مورد برجام ورابطه با امریکا صحبت کند داستان انتخابات هم خود شرح مثنوی هفتاد من کاغذ است در حالی که کشور را رکود فرا گرفته است رئیس جمهور در مناظرات تلویزونی از صدای شجریان،فیلم فرهادی،آزادی مردم وعلما صحبت میکند گویی او کسی است که تازه از مریخ پا بر روی زمین گذاشته و در این کشور لحظه ای هم مسولیت نداشته و همه عواقب مشکلات کشور گردن رقبای اوست.
,در همین اوخر هم در حالی که کشور مواجه با تهدید ترامپ وشاهد همپیانی عربستان وامریکا برای ضربه زدن به کشورهستیم واز سوی دیگر مشکلات اقتصادی کمر ملت را شکسته است پخش ربنای شجریان در ماه مبارک رمضان تبدیل به الویت اول دولت میشود به نحوی که وزیر ارشاد در نامه ای به رئیس سازمان صدا وسیما شخصا خواستار پخش ربنای شجریان از تلویزون میشود این آش به قدری شور میشود که رهبر انقلاب در ۱۷ خرداد در دیدار با دانشجو ها به این پدیده این گونه واکنش نشان میدهند««گاهی اوقات انسان احساس میکند دستگاههای مرکزی فکر و فرهنگ و سیاست و مانند اینها دچار اختلالند، دچار تعطیلند؛ واقعاً آدم گاهی اوقات احساس میکند. حالا مثلاً فرض بفرمایید اینهمه ما مسئلهی فرهنگی در کشور داریم، مسائل مهم که شاید من بتوانم ده مسئلهی اصلیِ فرهنگی را بشمارم که اینها دچار مشکل است؛ فرض کنید مسئلهی سینما، یک مسئلهی مهم است، [یعنی] مسئلهی فرهنگی مهمّی است که سینمای کشور چه جوری اداره میشود، از کجا پشتیبانی میشود -حالا پشتیبانی خارجی هم پیدا میکنند برای فیلمها- ادارهی هنر کشور و سینما که چیز کوچکی نیست؛ مثلاً فرض کنید ده مسئلهی اینجوری میشود پیدا کرد، [امّا] ناگهان میبینید مثلاً فرض کنید اینکه فلان آهنگ قبل از افطار پخش بشود یا نشود، میشود مسئلهی اصلی؛ نامهنگاری میکنند! پیدا است که این دستگاه اختلال پیدا کرده که مسئلهی اصلی را از مسئلهی فرعی تشخیص نمیدهد و یک مسئلهی اصلاً بیاعتبارِ بیاهمّیّت فرعی را بهعنوان یک مسئلهی اصلی، درشت میکنند. وقتی اینجوری دستگاههای مرکزی اختلال دارند، آنوقت اینجا جای همان آتشبهاختیاری است که عرض کردم.»
,,
انتهای پیام /
]
ارسال دیدگاه