دلنوشته/

قدر را قدر بدانیم

قدر را قدر بدانیم
فاطمه بگزاده در دلنوشته‌ای می‌گوید: یک سال گذشت و من هنوز ممنوعیت روی قلبم وصل نکردم؛ اما بازهم شب قدر و تقدیر و فرصتی دیگر...
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای سیدجمال؛ انگار همین دیروز بود که توی حسینه وقتی صدای هق هق گریه‌هایم با الغوث الغوث یکی شد؛

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, , آوای سیدجمال,

دست گذاشتم روی قلبم ‌ و گفتم کارنامه اعمالم این بار هم مهر مردودی خورده،

,

گفتم اقا قول می‌دهم سال بعد کارنامه ام بدرخشد، با نمره‌هایی که از مهر و محبت و ایمان و اخلاص نشات گرفته و عطر خوبی می‌دهد و انسانیت؛

,

گفتم پشت پا می‌زنم به گناه و سر می‌چرخوانم از بدی و روی قلبم می‌نویسم ورود بدی ممنوع؛

,

یک سال گذشت و من هنوز ممنوعیت را روی قلبم وصل نکردم؛

,

این شب‌ها که می‌رسد انگار حس می‌کنم اخر دنیاست، قلبم می‌زند مثل وقتی که برای گرفتن کارنامه می‌رفتم و با خودم می‌گفتم اگر درس می‌خواندم الان دلهره ‌و دلشوره نداشتم.

,

حالا همان حالت آمده سراغم.‌..

,

امده ام اینجا کیپ تا کیپ مردمی که قران به دست اشک می‌ریزند و در این شب‌های قدر از صاحب این شب حاجت می‌خواهند.

,

 هنوز دارم فکر می‌کنم که من کجای کار ایستاده ام یعنی امسال هم باید روی سیاه باشم و کارنامه مردودی دست بگیرم،

,

کاش بشود برای یک بار هم شده به خودمان قول بدهیم؛ قولی  که از جنس شب قدر باشد از جنس اه و اشک باشد قولی که نشود ازش رو برگرداند و زیرش زد و نادیده گرفت.

,

این شبها را اقا کجا ایستاده‌ای و نظاره گری کجا داری اشک می‌ریزی و قلبت به درد نشسته از کارنامه هایی که بوی ایمان نمی‌دهد.

,

شرمنده‌ایم باز این کارنامه ها را ظهورت را بست و تو را در جاده ظهور به انتظار گذاشت.

,

باید به خودم بیایم  تلنگری بزنم و از این خواب خرگوشی که روزهاین را اغشته می‌کند به گناه بیدار شوم .

,

 بیدارشوم و با چشمانی باز تصمیم بگیرم. و چه شبی بهتر از شب‌های قدر که. دست روبه اسمان کنیم و بگوییم العفو العفو...

,

یادم باشد که این شب‌ها دعا را فراموش نکنم؛ یادم باشد و فراموشم نشود که بیمارستان‌هایمان پراست از بیمار که چشم به راه شفا اند؛ زندانی‌هایی که به خاطر قرض هوای خانواده را استشمام نمی‌کنند؛ دادگاه خانواده پر است از زوج‌هایی که حس می‌کنند به اخر خط رسیده اند؛

,

 حالا که در این شب‌ها درهای اسمان باز است قلبمان را بسپاریم به دل اسمان و لب‌هایمان را به دعا باز کنیم؛ شاید با دعای ما کسی حاجت روا شد.

,

راستی یادمان نرود مسلمانی را شیعه بودن و مهم تر از همه انسانیت را دعا کنیم؛ برای مردم یمن، سوریه و فلسطین هرجا که جنگ سایه وحشت انداخت و اجازه زندگی کردن را از مردمش گرفته دعا کنیم، برای‌شان ارامش را این شب‌ها؛

,

 شب دعا ست شب خواستن و حاجت روا شدن شب بخشیدن و بخشیده شدن این شبهای قدر ؛ قدرش را بدانیم...

,

دلنوشته ای از فاطمه بگزاده

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه