غروبی از حق به سوی حق/جهان ردپای عدالت و عطوفت علی(ع) را میجوید
خانه علی شد خانه خدا، روح بلندش جز در جوار حق مأمن نداشت. از خانه خدا طلوع و در خانه ی خدا غروب کرد، غروب علی(ع) رفتن از حق به حق بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛ آنگاه که خانه خدا شکافته شد شق القمر شد تا نور الهی جلوه کند، زادگاهش شد خانه ی خدا تا وجود پاکش نشانی شود از باری تعالی، علی نام گرفت تا بزرگی حق در عدالتش نمایان شود، شد آینه ی حق و حقیقت بر روی زمین
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,چه خوش گفت شهریار: نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت/متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را. نمونه حد اعلای بندگی و ایمان شد در سر سپردگی و دل سپردگی به امر پروردگار.
در بستر مرگ خوابید تا باران رحمت بر عالم ببارد، مقامش مانند نامش والا شد. دست شیر خدا در دست حبیب خدا رو به آسمان، شد ولی و مولای عشق بر عالم، تا بعد از عروج حضرت محمد(ص) باران رحمت شود بر زمین و زمینیان،
زمانی بازوی خیبر شکنش درب قلعه کفر را شکست، زمانی دیگر دست آسمانیش را با ریسمان جور و ستم بستند؛ درب خانه توحید و ایمان را شکستند، گلش را پرپر و همدمش را چاه کردند و او... کوه صبر بود تا دین خدا باقی بماند؛ شیر خدا در بند، فرمان خدا این است نشان مردانگی.
خانه علی شد خانه خدا، روح بلندش جز در جوار حق مأمن نداشت. از خانه خدا طلوع و در خانه ی خدا خورشید غروب کرد، غروب علی(ع) رفتن از حق به حق بود.
جایگاهش در نزد پروردگار و حضرت رسول(ص) آنقدر رفیع شد که به مانند چراغ راه درخشید. پیامبر(ص) با اشاره به علی(ع) فرمود:«هرگاه فتنه ها چونان شب تاریک، بر شما روی آورد، بر شما باد به ملازمت این مرد، حتی اگر از راه کوهستانی هم رفت، به دنبال او رهسپار شوید»
امروز جهان ردپای عدالت و عطوفت علی(ع) را می طلبد.
انتهای پیام/ک
چه خوش گفت شهریار: نه خدا توانمش خواند نه بشر توانمش گفت/متحیرم چه نامم شه ملک لا فتی را. نمونه حد اعلای بندگی و ایمان شد در سر سپردگی و دل سپردگی به امر پروردگار.
,در بستر مرگ خوابید تا باران رحمت بر عالم ببارد، مقامش مانند نامش والا شد. دست شیر خدا در دست حبیب خدا رو به آسمان، شد ولی و مولای عشق بر عالم، تا بعد از عروج حضرت محمد(ص) باران رحمت شود بر زمین و زمینیان،
,زمانی بازوی خیبر شکنش درب قلعه کفر را شکست، زمانی دیگر دست آسمانیش را با ریسمان جور و ستم بستند؛ درب خانه توحید و ایمان را شکستند، گلش را پرپر و همدمش را چاه کردند و او... کوه صبر بود تا دین خدا باقی بماند؛ شیر خدا در بند، فرمان خدا این است نشان مردانگی.
,خانه علی شد خانه خدا، روح بلندش جز در جوار حق مأمن نداشت. از خانه خدا طلوع و در خانه ی خدا خورشید غروب کرد، غروب علی(ع) رفتن از حق به حق بود.
,جایگاهش در نزد پروردگار و حضرت رسول(ص) آنقدر رفیع شد که به مانند چراغ راه درخشید. پیامبر(ص) با اشاره به علی(ع) فرمود:«هرگاه فتنه ها چونان شب تاریک، بر شما روی آورد، بر شما باد به ملازمت این مرد، حتی اگر از راه کوهستانی هم رفت، به دنبال او رهسپار شوید»
,امروز جهان ردپای عدالت و عطوفت علی(ع) را می طلبد.
,انتهای پیام/ک
,]
ارسال دیدگاه