به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از به گزارش سایت " زنان شهید "، صحبت کردن از بانوان مبارز که نقش به سزایی و زرینی در انقلاب و دفاع مقدس داشته اند کم است در ادامه این خواهر شهید محمد پوزش و همسر جانباز عبدالحسین بحرینی میگوید: در سالهای 57 - 56 شهرستان دیر در تب و تاب انقلاب بود همسرم و برادرانم در کلیه راهپیمایی ها و تظاهرات شرکت فعال داشتند پخش اعلامیه های امام، شب نامه ها، دیوار نویسی در پایان شب به صورت دو الی سه نفره از کارهای شبانه آنان بود. روز هم همراه زنان و مردان این خطه قیام می کردیم، اغلب روزها در دیر حکومت نظامی بود اما ما به این موضوعات اهمیتی نمی دادیم و دست از فعالیت بر نمی داشتیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,بانوی انقلابی ادامه می دهد:من و سایر بانوان با اشتیاق در تظاهرات شرکت میکردیم و شهدایی چون شهید حیدری شهید سمنبر عالیپور حاصل روزهای انقلاب هستند. انقلاب پیروز شد و سپس جنگ تحمیلی آغاز شد.
,دیر از شهرستان هایی بود که با جنوب و خوزستان ارتباط تنگاتنگی داشت و بیشترین مهاجرین و جنگ زدگان را درخود جای داده بود. مردم خانه های خود را در اختیار آسیب دیدگان جنگ قرار داده بودند تا مرهمی بر زخم های آنان باشند. آنها را گرامی می داشتند.
,همسر جانباز عبدالحسین بحرینی در ادامه میگوید: همسرم در آن زمان در ناو تیپ امیرالمؤمنین در جبهه سومار بود. که زخمی شد اما زخمی شدن او باعث جدایی او از جبهه نشد و دوباره در والفجر هشت در فاو شرکت نمود.
,او از مفقودالاثری و شهادت برادر خود می گوید:محمد با شور و اشتیاق به جبهه رفت بعد از مدتی به مرخصی آمد. حال و هوای عجیبی داشت در چهره اش شهادت موج می زد، اما دوباره به جبهه رفت عملیات رمضان بود و در آن عملیات مفقودالاثر شد.
,هنوز نگاههای آخر برادرم در خاطراتم مرور می شود که به ما برحضور در بسیج و نماز جمعه تأکید داشتند و همیشه می گفت: پیروی از امام (ره) اصل پیروزی ماست.
,وی ادامه می دهد:من از همان جوانی عضو بسیج بودم و در شهر در نماز جمعه و فعالیت های پشت جبهه و کمک به رزمندگان مشغول بودم سال شصت و یک بعد از مجروحیت غلامحسین ما با هم ازدواج کردیم و حاصل ازدواج ما چهار فرزند دو دختر و دو پسر است.
,همسرم معلم بازنشسته است و امروز که سالها از جنگ می گذرد هنوز هم جنگ او با دشمنان ادامه دارد با قلم و فکرش مینویسد و به جنگ آنها می رود و یاد شهدا را زنده نگه می دارد.
,در پایان از وحدت و ایثاری که در روزهای انقلاب و جنگ حاکم بود میگوید و از روزهایی که کسی لب به شکایت باز نمیکرد و هدف پیروزی بود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه