یادداشت؛
از اردوکشی های خیابانی تا اردوکشی های رسانه ای
این روزها تنها مردم عادی جامعه می بینند و عده ای در بزنگاه های حساس تاریخی به دنبال بهره مندی از دو قطبی های موجود و انتفاعات از مسائل هستند. وجود چنین مشکلاتی باعث ایجاد شکاف عمیق و بزرگ میان مردم و دولت شده است و هر روز در حال فاصله گرفتن دو لبه ی شکاف از هم است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسل برهان،در یک دهه اخیر تاریخ نظام مقدس جمهوری اسلامی متاسفانه تحریف ها و سوء نگرشها از یک جریان خاص یا بوجود آمدن فضای نقد در برخورد عملکرد و استراتژی مدیریتی و برگرفته از مردم در میان حامیان و منتقدان دولت باعث شده تا آنچه که باید در مسیر صحیح و درستش رو به تعالی و پیشرفت حرکت کند و بجای ترقی و اصلاح امور و ارائه گزارش عملکرد به مردم باشد، دچار گسل بزرگی میان مشکلات و راهکارها برای حل مشکلات شده است. یا به عبارتی ساده تر امان از دو قطبی های کاذب و مردم فریب که به دست قدرتمندان اشاعه و ترویج داده می شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل برهان,این روزها تنها مردم عادی جامعه می بینند و عده ای در بزنگاه های حساس تاریخی به دنبال بهره مندی از دو قطبی های موجود و انتفاعات از مسائل هستند. وجود چنین مشکلاتی باعث ایجاد شکاف عمیق و بزرگ میان مردم و دولت شده است و هر روز در حال فاصله گرفتن دو لبه ی شکاف از هم است.
,چهار سال گذشته دولت روحانی در حالی روی کار آمد که به گفته خودش دست دولت برای رتق و فتق امور خالی بود یا به عبارتی همه چیز تقصیر دولت قبل بود. دولتی که با ایجاد فضای رقابتی همراه با رکود نتوانست عهده دار حل مشکلات باشد یا به عبارت دیگر برای حل معضلات، سیاست فرار از مشکلات یا پاک کردن صورت مسأله را در پیش گرفت.
,در زمانی که بیشترین هجمه نقدها و حرف ها از سوی صاحبان قلم و منتقدین شد، اما تنها راه خلاصی از زیر باران انتقادات و حجم عظیم مشکلات فرار از پاسخگویی بود. در حالیکه می توانست با بوجود آمدن فضای روشنگری و تببین موضوعات با صراحت در صدد رسیدگی به آنها باشد.
,از اردوکشی های خیابانی در گذشته و اردوکشی های مجازی(توهین و تهمت وافترا و…) در حال برای نشان دادن اعتراض تا کوبیدن بر طبل شادی و سر دادن وعده ی ۱۰۰ روزه حل مشکلات کشور و ترک خوردن کاسه تحریم ها و جنجال رسانه ها از صبح روز بعد از برجام تا سیاست ایجاد ترس از رقیب و بازی های سیاسی و سیاست زدگی، همه عاملی شد تا حامیان دولت همصدا با مخالفین نظام و انقلاب طرح مقابله با هجمه انتقادات را در دستور کار خود قرار دهند.
,در زمانی که لازمه ی پیشرفت دولت در طرح موضوعات انتقادی و پرداختن به مسائل اساسی کشور است، عده ای نانشان را در تخریب و مقابله با منتقدین می دانند و از هر ابزاری استفاده میکنند تا ذهن مردم به “افتضاحات و حفره های ایجاد شده” در دولت نپردازد.
,از تجمیع و تخریب گزاره های انقلابی و منتقد روحانی تا تقطیع و تحریف موضوعات کلان نظام، نشان دهنده ی ترس دولت از قرار گیری در معرض نقد و ناکارآمدی نیروهای دولتی در برآورده کردن انتظارات و مطالبات مردم است.
,فارغ از تناقض گویی آشکار سخنان رییس جمهور در مسئله برجام و تحریم های جدید سنای آمریکا و موضوعات اساسی به نظر می رسد دست دولت برای انحراف افکار عمومی در دوره جدید ریاست جمهوری و فرار از پاسخگویی کوتاه است و به حاشیه بردن کشور و ایجاد دو دستگی میان مردم نمی تواند موثر واقع شود. این را روال چهار سال گذشته دولت اعتدال ثابت می کند.
,کمی بعد مردم متوجه خواهند شد با مرور صفحات تاریخ و عبرت از گذشته ی مملکت شاید خنده دار باشد پرداختن دولت به موضوعات فرعی و پیش پا افتاده یا بهتر بگویم مطالبات حامیان و طرفداران دولت از رییس جمهور اعتدالی اعم از پخش ربنا و توهین و تخریب چهره ی جبهه ی انقلابی تا جدال بر سر قدرت در میان دولتی ها و… همگی طنز و هجو به نظر برسد.
,اما اصل ماجرا چیست؟!
,اصل ماجرا این است که؛ جناب روحانی، دولت قبل شما هستید!
,چهار سال دوره اول به پایان رسید، شاید دفتر نقادان و صاحبان قلم باز باشد اما دفتر عملکرد شما در ۴ سال قبل بسته شد. حامیان روحانی از تریبون و رسانه های معاند و مخالف نظام دم از دیوان سالاری می زنند و می گویند ۴ سال برای رفع و رجوع کردن کافی نیست.
,این را دولتی ها خوب می دانند ۴ سال زمان آزمون و خطا یا درگیر کردن اذهان عمومی با موضوعات فرعی به جای مسائل اصلی نیست که این خود نوعی شیوه ی «پاس کاری» و «در رفتن» از زیر کار در مدیریت است.
,دولت روحانی خوب می داند که اگر درگیر اردوکشی های رسانه ای و تعاتع حامیان و تقلیل های منتقدان خود شود، دیگر فرصتی برای اداره امورات کشور نخواهد داشت.
,نسیم نا امیدی بد ورق گرداندنی دارد مکن نومید از درگاه خود امیدواران را
,شهید مظلوم بهشتی در کتاب «قشرجدید جامعه ما» میگوید: آقایان؛اصلاح طلبانِ با ایمانِ روشن فکر میتوانند منشا و مصدر نهضت بسیار سودمندی برای عمران و آبادی دین و دنیای ما باشد،اما به شرط و شروطها ؛ جان عرایض من بیشتر در این شرطها است، باید از تلخیهای گذشته عبرت گرفت باید گذشته را مطالعه کرد، خطاهای گذشته را شناخت [و]تا آنجا که می شود از تجدید این خطاها و لغزشها و اشتباهات اجتناب کرد.
,متاسفانه سخنان بهشتی امروز در رفتار جبهه اصلاحات نمودی ندارد و بیشتر از آنکه این جبهه در متن وقایع باشد، آنان را در حاشیه قرار داده است. این یعنی تجدیدنظر طلبان به دنبال اهداف دیگری به غیر از مصالح و منافع ملی هستند.
,متاسفانه تعریف عده ای از «وحدت در کشور» که خود را قانونمند و حامی رفتار بروکراتیک می دانند متقن و دقیق نیست و به همین علت دچار سوء تفاهمات از قبیل “نه نگوییم بگذاریم وحدت حفظ شود” می شوند و یا در برابر پیشتازی قلم منتقدان و صاحبان اندیشه در مواجهه به ایرادات و مشکلات می گویند حرفی گفته نشود تا وحدت پایدار باشد. اما کدام وحدت؟ به راستی چه کسی برهم زننده وحدت و یکپارچگی است؟ آنان که نقد دلسوزانه می کنند و دلشان به حال نظام و انقلاب می سوزد یا آنان که با صراحت و با گستاخی تمام در مقابل مبانی ارزشی انقلاب موضع میگیرند و آب به آسیاب دشمن می ریزند؟
,بهتر است برای حفظ وحدت و یکپارچگی و موفقیت های بیشتر رفتارهای وقیح و مواضع سست و بی اساس خود را اصلاح کنیم تا در فازهای بعدی اصلاح امور وارد اجرای دستورات و فرامین رهبری شویم. لذا تنها مایه وحدت و ایجاد فضای تضارب آرا در تحلیل های صحیح از فرموده های ولایت فقیه است و پیشامد چنین اعتباری تنها در تحلیل صحیح و به دور از توهمات و تخیلات ذهنی است. همانطور که رهبر معظم انقلاب در خطبه های عید فطر فرمودند: حفظ ذخایر اجتماعی به این است که ملّت وحدت خودشان را حفظ کنند، اتّحاد و اجتماع خودشان را حفظ کنند، انگیزهی انقلابی خودشان را حفظ کنند، حرکت در جهت اهداف و آرمانهای انقلاب را در دلشان بهعنوان یک هدف والا قرار دهند.
,علی تولایی
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه