جای خالی برنامههای فرهنگی؛
غفلت مذموم مساجد از اوقات فراغت کودکان و نوجوانان
چنانچه قائل به کارکرد فرهنگی و تربیتی مساجد هستیم، باید نسبت به تدارک طرح های تربتی و فرهنگی ویژه ایام تعطیلات کودکان و نوجوانان اقدام کنیم.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، "یکی از علل پیروزی این انقلاب مبارک در ایران اسلامی - و یا لااقل سهولت این پیروزی - این بود که مردم به مساجد اقبال پیدا کردند؛ جوانان مساجد را پر کردند و علمای اعلام، مساجد را به عنوان مرکزی برای تعلیم، تربیت، روشنگری افکار و اذهان، مورد استفاده قرار دادند و مسجد، مرکزی برای حرکت، آگاهی، نهضت و افشای اسرار زمامداران فاسد و خودفروختهی رژیم طاغوت شد. در دورهی مشروطیت هم همینطور بوده است؛ در دورهی ملی شدن صنعت نفت هم تا حدودی همینطور بود؛ در زمان انقلاب هم که این مسأله، به حدّاعلی رسید".
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج, "یکی از علل پیروزی این انقلاب مبارک در ایران اسلامی - و یا لااقل سهولت این پیروزی - این بود که مردم به مساجد اقبال پیدا کردند؛ جوانان مساجد را پر کردند و علمای اعلام، مساجد را به عنوان مرکزی برای تعلیم، تربیت، روشنگری افکار و اذهان، مورد استفاده قرار دادند و مسجد، مرکزی برای حرکت، آگاهی، نهضت و افشای اسرار زمامداران فاسد و خودفروختهی رژیم طاغوت شد. در دورهی مشروطیت هم همینطور بوده است؛ در دورهی ملی شدن صنعت نفت هم تا حدودی همینطور بود؛ در زمان انقلاب هم که این مسأله، به حدّاعلی رسید".,این بیان از رهبر انقلاب حقیقتی است که حتی صاحب نظران غیر مسلمان و غیر ایرانی نیز با تایید خود بر آن صحه میگذارند و همچنین با اذعان به ماهیت فرهنگی انقلاب اسلامی و ظرفیتهای فرهنگی نهفته در مساجد، بارها به مخالفان انقلاب اسلامی و مذهب تشیع اعلام خطر کردهاند.
,مساجدی که از قافله جا ماندهاند
, مساجدی که از قافله جا ماندهاند, مساجدی که از قافله جا ماندهاند,با این حال که مساجد به عنوان مراکز دینی، فرهنگی و سیاسی ظرفیت مهمی برای ادامه مسیر انقلاب و ترویج فرهنگ انقلابی به شمار میروند اما آن طور که شاید این ظرفیت در حوزه فرهنگی و تربیتی، مورد بهره برداری قرار نمیگیرد. نمونهی اعلی این امر را در ایام حاضر میتوان دریافت که مقارن با روزهای فراغت تابستانی و فرصتهای ویژهای که در اختیار کودکان و نوجوانان قرار گرفته است، شاید مساجد غافل ترین مراکز برای برنامه ریزی برای این مهم هستند؛ زیرا مراکز متعدد که با ادعای ماهیت فرهنگی و آموزشی فعال هستند، اقدام به برنامه ریزیهای گسترده برای ارائه خدمات به کودکان و نوجوانان در فصل تابستان و ایام تعطیلات نمودهاند. از آموزشگاههای درسی گرفته تا مراکز هنری و امثال آن که البته نوع تاثیرگذاری آنان نیز مورد بحث ویژه و نیازمند مجالی بس فراختر است.
,مسجد فقط برای سالخوردگان نیست
, مسجد فقط برای سالخوردگان نیست, مسجد فقط برای سالخوردگان نیست,انتظار از متولیان مساجد و دست اندرکاران داخلی آن، این بود که با تعریف برنامههای ویژه آموزشی، فرهنگی، هنری و تربیتی برای کودکان و نوجوانان، به بهره برداری موثر و ویژه از این ایام اقدام میکردند تا علاوه بر احیای کارکردهای فرهنگی و آموزشی مساجد، گامی میشد برای تغییر ترکیب جمعیت مسجد! یعنی اگر میخواهیم ذهنیت اختصاص مساجد به سالخوردگان را از بین ببریم باید برنامه های جذب کننده مخصوصی را برای کودکان، نوجوانان و جوانان نیز تدارک ببینیم؛ وگرنه مادامی که مبلغان امر از بیان احکام خمس و زکات و غسل و نماز فراتر نروند و داستانی غیر از بهشت و جهنم برای ذایقه های متعدد مردم تدارک نبینند، قطعا نمی توان تبع تنوع طلب اقشار مختلف را به مساجد راغب ساخت.
,500 هزار تومان در ازای هرمسجد است!
, 500 هزار تومان در ازای هرمسجد است!, 500 هزار تومان در ازای هرمسجد است!,نقطهی مغفول دیگر در این ماجرا مربوط به ابعاد مالی و بودجهای است که باید برای تدارک برنامه های مورد نظر و اقدامات موثر، در نظر گرفته شود؛ بی شک متولیان و دست اندرکارانی که باید به انتظارات معقول ذکر شده پاسخ بگویند، برای انجام این امر نیازمند منابع مالی مکفی هستند. اما آن طور که گزارش شده است، بودجهای که بدین منظور برای مساجد اختصاص دادهاند، 500 هزار تومان در ازای هرمسجد است! که باید از مسئول محترم امر این سوال را پرسید که با این مقدار منبع مالی کدام برنامهی ذی شأنی را می توان برای قشر عظیم کودکان و نوجوانان محلات تدارک دید؟!
,باید پرسید که در ورای این تصمیم کدام پشتوانه ی فکری وجود دارد که علیرغم تخصیص بودجههای میلیاردی برای مراکز فرهنگی نام، سهم مساجد از بودجهی فرهنگی به 500 هزار تومان رسیده است؟ آیا تصمیم گیرندگان این موضوع به تقلیل کارکرد فرهنگی مسجد معتقدند یا قائل به جایگزینی سایر نهادها به جای مساجد هستند؟ که در این صورت باید حکم انکار بر تمام تجربیات موفق تاریخی مساجد از زمان صدر اسلام تاکنون نهاد و از این ظرفیت عظیم فرهنگی چشم پوشید و چنین ادعا کرد که مسجد نمی تواند کارکردی جز برگزاری نمازهای یومیه داشته باشد.
]
ارسال دیدگاه