شهید عبدالله جماران؛ مبارزی که لحظه ای از پای ننشست
آثار شکنجه و کتکی که روی بدن حاج عبدالله قابل مشاهده بود، نشان از مقاومت و سرسختی ایشان در برابر شکنجه گران و بازجویان ساواک داشت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، یکی از بازماندگان سازمان پیشمرگان مسلمان کرد خاطره ای از مبارزات بی امان شهید عبدالله جماران را این گونه بازگو می کند:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پیشمرگ روح الله,,
کمتر کسی از اهالی شهر سنندج شهید عبدالله جماران را نمی شناسد. حاج عبدالله از مبارزینی بود که عمال حکومت پهلوی از دستش به ستوه آمده بودند. ایشان سال های سال زندان حکومت پهلوی را تجربه کرد و تحت سخت ترین شکنجه ها قرار گرفت، اما هیچ وقت تسلیم نشد.
,,
شهید جماران به حدی از شاه و حکومتش بیزار بود که هیچ وقت اسکناس هایی را که عکس شاه بر روی آن ها چاپ شده بود، به گونه ای تا نمی کرد که چشمش به عکس شاه بیفتد، بلکه برعکس تا می کرد. شخصیتی این چنین مبارز که سال ها با حکومت پهلوی جنگیده بود، بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به خیل پیشمرگان مسلمان کرد پیوست؛ چون تمام تلاش ایشان حفظ دست آورد ارزشمندی بود به نام انقلاب اسلامی که خداوند به ملت ایران هدیه کرده بود. حاج عبدالله برای دفاع از این عطیه الهی سلاح به دوش گرفت و مردانه در میدان شرافت، خون سرخش را نثار درخت تناور انقلاب اسلامی نمود.
,,
حاج عبدالله از همان روزهایی که مغازه حلیم پزی اش محل تجمع جوانان انقلابی و مخالفان رژیم پهلوی بود، خودش را به مردم سنندج ثابت کرد. در روزهایی که کسی جرأت نمی کرد شاه را کمتر از اعلی حضرت خطاب کند، ایشان به صورت علنی و در جمع مردم، جنایت ها و خیانت های رژیم پهلوی را برای مردم می شمرد.
,,
گاهی وقت ها حرف های تند و بی پروای حاج عبدالله باعث می شد که بعضی دانشجویان پر مدعا، مغازه حاج عبدالله را ترک و دیگر وارد مغازه ایشان نشوند. مغازه حلیم پزی حاج عبدالله تبدیل شده بود به پاتوق نیروهای انقلابی که به نحوی زیر ستم عمال پهلوی قرار داشتند، اما صدایشان به جایی نمی رسید.
,,
شهید عبدالله جماران به همراه برادرش شهید صدیق جماران از چهره های انقلابی شهر بودند که دستگیری و شکنجه شدنشان به دست ساواک به یک امر عادی برای مردم تبدیل شده بود. هر وقت که مغازه حاج عبدالله دیر باز می شد و یا چند روزی از ایشان خبری نبود، مردم می فهمیدند که حاج عبدالله در دست ساواک اسیر است.
,,
آثار شکنجه و کتکی که روی بدن حاج عبدالله قابل مشاهده بود، نشان دهنده مقاومت و سرسختی ایشان در برابر شکنجه گران و بازجویان ساواک بود. نیروهای ساواک یک بار تمام دندان های حاج عبدالله را بدون هیچ گونه آمپول بی حسی کشیده بودند و ایشان هم برای اینکه لج آن ها در بیاورد، خم به ابرو نیاورده بود.
,,
سیگارهایی که بر روی بدن حاج عبدالله خاموش شده بود، نشان دهنده شعله های آتشینی بود که در قلب و جان ایشان زبانه می کشید و این شعله ها بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در خدمت انقلاب اسلامی و مردم ستم دیده ای بود که به یک باره دستان پلیدی از دامن استکبار در صدد خاموش کردنش برآمدند.
,,
حاج عبدالله همواره در پی احقاق حقوق مردم مظلوم کردستان بود؛ ایشان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی با عوامل پهلوی مبارزه می کرد و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی نیز با عوامل استکبار جهانی که در لباس مردم کرد قصد ناامن کردن منطقه را داشتند.
,,
به راستی می توان افرادی هم چون شهید حاج عبدالله جماران را از جمله خوش نام ترین مدافعان حقوق تضییع شده مردم مظلوم کردستان دانست؛ ایشان به خوبی انقلاب اسلامی را شناخته بود و معتقد بود تنها مکتبی که می تواند حقوق مردم را محترم بشمارد و حقوق هر کس را به آن ها بدهد، انقلاب اسلامی ایران است. به همین خاطر نیز با تمام توان سلاح به دست گرفت و به مصاف نیروهای ضد انقلاب رفت.
,,
حاج عبدالله چندین ماه غربت در کرمانشاه را تحمل کرد و در پاکسازی سنندج سلاح به دست گرفت تا امنیت و آرامش را برای مردم کردستان به ارمغان آورد. حاج عبدالله زمانی که در شلوغی های سنندج از ناحیه پا مجروح شد، به بیمارستان منتقل شد و به محض بهبودی نسبی یک بار دیگر به جمع نیروهای سازمان پیشمرگان مسلمان کرد پیوست و این بار مسئولیت پایگاه محله چهار باغ سنندج را عهده دار شد.
,,
حاج عبدالله جماران از جمله چهره های شاخص شهر بود که از وجهه مناسبی در میان مردم برخوردار بود. پایگاه اجتماعی شهید جماران در میان جوانان و مردم شهر باعث شد بسیاری از جوانان به اعتبار ایشان وارد سازمان پیشمرگان مسلمان کرد شوند و برای مقابله با نیروهای ضد انقلاب سلاح به دست بگیرند.
,,
تعدادی از جوانان شهر سنندج که از مریدان شهید جماران بودند، در ایامی که ایشان در کرمانشاه به سر می بردند، مسئولیت رسیدگی به اهل و ایال ایشان را بر عهده داشتند و این کار را بدون هیچ گونه چشم داشتی انجام می دادند.
,,
این مجاهد خستگی ناپذیر پس از عمری رشادت و مجاهدت سرانجام در روز بیست و یکم تیر ماه سال 1359 در درگیری با عناصر ضد انقلاب در خیابان انقلاب سنندج هدف گلوله کین و نفاق قرار گرفت و مظلومانه به شهادت رسید.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه