گزارشی از محرومیت کودکان حاشیهنشین تبریز؛
فضای سبز و وسایل بازی، رویایی دست نیافتنی در پسکوچههای محلات مستضعفنشین
تاوان سیاستهای غلط مسئولان دهههای قبل را کودکان 10 ساله میدهند و آنان از وسایل بازی و محیطی که نشاط را برایشان به ارمغان میآورد محرومند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از آناج، همه ما شاهد بازی کودکان در کوچه پس کوچههای شهر هستیم. حتی پیش آمده که به صدای بازی آنها اعتراض کنیم و توپ فوتبالی که دارند را بگیریم تا شاید بساط بازی خود را جمع کنند، این اتفاق به خصوص در مناطقی که فاقد امکانات لازم مثل شهربازی برای تفریح و سرگرمی هستند، بیشتر به چشم میخورد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,این رویا نیست در کلانشهر تبریز مناطقی را داریم که واقعا شهر بازی و حتی یک پارک که کودک بتواند ساعاتی را در آنجا خوش بگذراند وجود ندارد. در این مورد نه کودکان قابل سرزنش هستند و نه آنان که مدام از سر و صدای کودکان در عذابند. چنین ناهنجاریهای شهری و اجتماعی ریشه در کمبودهایی دارد که فقط و فقط رفع آنها در همه شهرها بر عهده شهرداریها میباشد. کمبود پارک و شهربازی به خصوص در مناطق حاشیهنشین که تعداد کودکان نسبت به سایر مناطق هم بیشتر هست نیاز مبرمی به حل این مسئله دارد.
,این کودکان که تنها دلخوشی آنها بازی باهم سن و سالان خود است متاسفانه مکان مناسبی برای رفع هیجانات کودکانه و رفع نیازهای طبیعی خود را ندارند. خلاهای این مناطق به قدری گسترده میباشد که نبود پارک و شهر بازی تنها یک مورد ناچیز به شمار میآید. نیاز اساسی کودک در این سنین بازی است هیجانات کودکان در بازی تخلیه میگردد و بسیاری از مهارتها به خصوص مهارتهای جسمانی را حین بازی کسب میکند.
,بارها دیدهایم که کودکان حین بازی چنان درگیر با محیط میشوند که بسیاری از مهارتها را در بازی بین دوستانشان کسب میکنند که همه اینها جزو بایدهای رشد یک انسان میباشد که مورد تایید علم روانشناسی هم قرار گرفته است. در زمان کنونی که ما زندگی میکنیم کودکان بیشتر عادت به آپارتمان نشینی و بازی در فضای خانه که همان اتاق کودک هست، دارند. میتوان عنوان کرد که مسائل اقتصادی از یک سو و سکونت در آپارتمانها از سوی دیگر کودکان را از برآورده ساختن طبیعیترین نیازهای آنان محروم ساخته است.
,تنها محیطی که آنان برای بازی دارند همان اتاقی است که امکان بازیهای متنوع و رشد دهنده را از آنها میگیرد، آنچه ظاهر قضیه نشان میدهد این است که تعداد این شهربازیها نسبت به جمعیت به حد کفاف نرسیده و خانوادهها و کودکان دسترسی آسانی به این مکانها ندارند.
,درست است که در مناطق دیگر شهر بازی ها و فضاهای سبز بسیاری به چشم می خورد اما مناطق پایین شهر یا همان حاشیه نشین از نعمت داشتن این امکانات محروم مانده اند .اگر به گذشته های نه چندان دور بیاندیشیم و خانه ها و حیاط های قدیمی را در نظر بگیریم که کودکان خیلیب ساده مشغول بازی می شدند.درست است که این محیط ،محیط غیر مدرنی بود اما یک محیط سالم و مناسبی برای بازی کودک بود.
,ساماندهی و بهسازی سکونت گاههای غیررسمی اولویت کلانشهر تبریز
,محمد حسین حسن زاده در گفتوگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج ابراز کرد: تبریز از دیگر شهرها مستثنی نیست، در طرح تفصیلی درصدی برای فضای سبز، کاربری آموزشی، خدماتی، بهداشتی و فرهنگی تعریف میشود؛ در طول زمان بنابر دلایلی از جمله تغییر کاربری زمین که اتفاق میافتد، به طور مثال فضایی که به عنوان فضای سبز تعریف شده بود بنابر کمیسیون ماده 5 تغییر کاربری صورت میگیرد و سهم فضای سبز آن منطقه تبدیل به مسکونی و یا غیره میگردد.
,وی ادامه داد: مناطق بافتهای فرسوده و سکونت گاههای غیر رسمی متفاوت میباشد، در بافتهای فرسوده به واسطه شکل گیری قدیمی که اتفاق میافتد امکان ایجاد یا تعریف کاربری نیست، سکونت گاههای غیر رسمی در مناطقی شکل گرفته که به عنوان حاشیه شهر بوده و میتوان گفت به عنوان تنفس گاه شهر بوده که در این صورت کاربری متفاوت است.
,رئیس سازمان پارکهای شهرداری تبریز علت کمبود فضای سبز در مناطق حاشیه نشین فضای سبز را رشد بیرویه سکونتگاههای غیررسمی دانست و خاطرنشان ساخت: این مناطق به دلیل عدم ملاحضات و نظارتها تبدیل به سکونت گاههای غیر رسمی شده و اکنون جایی برای فضای سبز نیست.
,وی در پایان توضیح داد: در حال حاضر فضای سبز شهر تبریز اعم از داخل شهر و برون شهر عباس میرزا و ائل باغی در جنوب، عینالی در شمال تبریز و ... 2800 هکتار است که در سال 92، 2100 هکتار بوده و در نزدیک به 4 سال اخیر 700 هکتار فضای سبز بر شهر تبریز افزوده شده است؛ ساماندهی و بهسازی سکونت گاههای غیر رسمی جزو اولویت های توسعه شهر تبریز است و در این ساماندهی توسط توانمند کردن مردم و ایجاد فعالیتهای فیزیکی و کاربردی در آن مناطق شهر باید انجام گیرد.
,امکان ایجاد فضای سبز در مناطق حاشیهنشین، امری غیرممکن
,محمدحسین جعفری در گفتوگو با خبرنگار گروه اجتماعی آناج رشد حاشیهنشینی و مهاجرت روستاییها به تبریز را بعد از شکلگیری انقلاب واقعیتی غیرقابل انکار خواند و گفت: در دامنههای کوه عون بن علی، ساخت و سازهایی صورت گرفته که باعث تراکم جمعیت شده و بیحساب و کتاب جلو رفته است.
,وی ادامه داد: به خاطر عدم دقت در کنترل زمینهای بیصاحب، ملی و زمینهایی که متعلق به کلیت شهر بود ساخت و سازهای بیرویه انجام گرفته و فضای سبزی برای کودکان در نظر گرفته نشده است.
,عضو شورای چهارم تبریز با بیان اینکه درخت کاری و توسعه فضای سبزی که صورت گرفته از کوه عون بن علی 50 هکتار به طرف فرودگاه افزایش یافته است، عنوان کرد: در داخل سکونت گاههای حاشیه نشینی با توجه به درآمد و وضعیت اقتصادی شهرداری، بعید است که اتفاقی بیفتد و محیطی برای بازی کودکان فراهم شود.
,امروزه علیرغم تولید بیشمار اسباب بازی، کودکان در حد قابل توجهی با مشکلات تخلیه هیجانی و عدم تحرک روبرو هستند که به نظر میرسد در شرایط فعلی بهترین راهکار برای مرتفع ساختن این مشکل ایجاد شهربازیهای کافی در محلات متعدد شهر است که در صورت تحقق نه تنها کودکان را از بحرانهای عاطفی، روانی و جسمی حرکتی میرهاند بلکه میتواند آنان را از دنیای پر آسیب مجازی دور کند اما در این میان عدم وجود فضا در برخی محلات این خواسته را غیرممکن میسازد.
,در چنین شرایطی انتظار میرود مسئولان امر هزینه استفاده از وسایل بازی در مکانهایی همچون لوناپارک و باغلارباغی را کاهش دهند تا در کنار فرزندان افراد متمکن، کودکان محروم نیز از شادی که حق مسلم آنهاست برخوردار شوند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه