ظرفیت های مغفول مراکز رشد دانشگاههای زنجان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زنجانم،هاجر کشاورزی در یادداشتی نوشت،نقش مراکز رشد  در ایجاد مجموعه ای حمایتی برای سوق دادن جوانان به ایجاد شغلی پایدار و کارآفرین بر هیچ کس پوشیده نیست و سعی شده است با ارائه تسهیلات و در اختیار گذاشتن امکانات فیزیکی و آزمایشگاهی ایجاد یک شغل بدیع نو و فناور شکل گرفته و این ایده به محصول و پس از آن به تولید انبوه برسد.

امروز شاهد این هستیم که بیشترین میزان بیکاری به فارغ التحصیلان دانشگاهی اختصاص یافته و باید برای گذر از این بیکاری و  تحقق اقتصاد مقاومتی به امر کارآفرینی توجه ویژه داشت و هریک از دستگاههای ذی ربط برای تحقق شعار سال دارای نقش و مسئولیت هستند.

در این میان نگاهی به وضعیت مراکز رشد دانشگاهی استان نشان می دهد که تعداد این مراکز و دانشجویان و اساتیدی که در این مرکز مشغول به فعالیت هستند در مقایسه با جامعه دانشگاهی ما بسیار ناچیز و می توان گفت کمتر از یک درصد است که این موضوع نشان از ضعف عملکردها در این حوزه دارد.

سوال اینجاست چرا با وجود فراهم بودن تمامی امکانات در مراکز رشد دانشگاهی کمتر ما شاهد حضور دانشجویان و اساتید در این مراکز هستیم حال آنکه همه می دانیم فرصتهای اشتغال در جامعه کنونی محدود بوده و انچیزی که ضروری است کارآفرینی است.

*عدم شکلگیری ارتباط درست و موفق صنعت با دانشگاههای استان

یکی از دلایل این کارنامه ناموفق عدم شکلگیری ارتباط قوی بین صنایع استان و مراکز دانشگاهی است  چرا که ارتباطات شکل گرفته نتوانسته است نیازهای صنعت استان را در جامعه دانشگاهی مرتفع سازد و این به منزله ان است فرصتهایی که می توانستند سبب شکل گیری یک کسب و کار کارآفرینانه شوند از بین رفته است.

در این میان تنها برگزاری یک سمینار و یا یک کارگاه کفایت نمی کند و تاکنون این روش کارآمدی نداشته و باید در این زمینه از مشارکت و حضور دانشجویان در مراکز صنعتی و تحقیقاتی و پژوهشی بهره بیشتری برد.

از دیگر ضعفها در این مهم را می توان عدم ورود جدی اساتید دانشگاهی به ایجاد کسب و کار کارآفرینانه دانست و گفت فعالیت اساتید تنها به تدریس و پژوهش معطوف شده و ما کمتر شاهد حضور انها در پارک علم و فناوری و یا مراکز رشد در کنار دانشجویان هستیم که حضور این افراد در کنار دانشجویان علاوه بر پیشبرد کارها می تواند در رهبری تیم کارآفرینانه نیز موثر باشد.

عدم علاقه و استقبال دانشجویان از انجام کارهای پژوهشی و خلاقانه نیز از مهمترین علل در موفق نبودن مراکز رشد در جذب دانشجویان است که این امر نیز متاثر از فضای دانشگاهی و نیز سیستم اموزش عالی است.

در سیستم آموزشی کمتر شاهد این هستیم که فارغ التحصیل دانشگاهی مهارتهای لازم برای حضور در یک حرفه را آموخته باشد و این ضعف سبب شده است که دانشجویان برای ایجاد یک کسب و کار با عدم مهارتهای لازم برای تبدیل یک ایده به محصول مواجه باشند و نتیجه آن این خواهد بود که از جمعیت چند هزار نفری دانشجویان دانشگاهی استان تنها کمتر از صدها نفر در مجموعه واحدهای فناور مشغول به فعالیت باشند.

*نقش کمرنگ اطلاع رسانی و آگاه سازی دانشجویان در رابطه با فعالیت مراکز رشد دانشگاهی 

کم رنگ بودن اطلاع رسانی ها و عدم آگاه سازی دانشجویان نیز در این مسئله دیده می شود و دانشگاههای ما این موضوع را به عنوان راهبرد استراتژیک درک نکرده و در راه هدایت دانشجویان به مراکز رشد فعالیت چندانی را نداشته ایم.

حال انکه اگر در گذشته اولویت نخست دانشگاهها تربیت نیروی انسانی ماهر بود امروز این اولویت به نیروی کارآفرین تغییر یافته است و دانشگاههای نسل سوم یا همان کارآفرین در دستور کار قرار گرفته است.

باید حاصل کار دانشگاه یک کارگاه کوچک برای نیروی ماهری باشد که بتواند در این کارگاه کوچک توانمندی خود را محک زده و به تولید ارزش افزوده برای کشور دست زند.

هر چند در طی سالهای اخیر سعی شده است تا با ارائه اموزش از طریق رسانه های مختلف این موضوع تسهیل شود اما در کنار ان باید فضای کسب  کار نیز برای حضور کارافرینان که نو پا بوده و بسیار شکننده هستند ، تسهیل شود .

ارائه تسهیلات با بهره کمتر تنها در صورتی راهگشا است که در بروکراسی اداری کارآفرین خسته از اخذ تسهیلات نشود و بداند که دستیابی به این تسهیلات در مدت زمان کم برای او فراهم خواهد شد.

انتهای پیام/