این تنها جاده سرایان به روستاهای چاه طالب، چاه غیاث و چاه تریخی است که سالیان سال است دست نخورده باقی مانده و اهالی این روستاها با صبر بسیار و سکوت معنا دار خود آنرا فقط تحمل می کنند.
اوضاع این جاده به قدری اسف بار است که توصیه می شود مسئولینی که پس از دیدن این خبر دوست دارند از آن دیدن کنند با خودروی معمولی به دیدار آن نروند سعی کنند با یک دستگاه بلیزر و یا حتی کامیون اگر هم شد تانک که خدای ناکرده به اموال دولتی آسیب جدی وارد نیاید.
ما و همکاران سرایان بیدار با یک دستگاه پراید مشرف شدیم اما بین راه هم پنچر کردیم و هم حدود 2000000 ریال خسارت رینگ و لاستیک و جلو بندی خودروی ما شد. خلاصه از ما به شما نصیحت نگویید سرایان بیدار نگفت. ما همیشه میگوییم و میدانیم مسئولین صبور و بزرگوار سرایان لحن تند سرایان بیدار را این بار هم خواهند بخشید فقط برای خدمت به مردم شریف که هدف نهایی سرایان بیدار هم همین است و بس.
خوب میدانیم در شرایط ویژه ای قرار داریم اما سکوت و صبر این عشایر زحمت کش و کم درآمد هم خیلی مهم است. شاید بودجه برای زیر سازی و آسفالت و یا حتی اصلاح موقت جاده نداریم اما میشود سری به این عشایر زحمت کش بزنیم و با ایشان درد دل کنیم و حداقل عذرخواهی کنیم.
عذرخواهی خیلی سخت نیست و برای تفقد و دلجویی گاهی بسیار مثمر ثمر است.
این جاده کیلومترها هینطور است اگر خودروی ما دچار مشکل نشده بود سعی برآن داشتیم به اهالی نیز سری بزنیم و درد دلهای این بزرگواران را بشنویم که قطعا مشکلات آنها از آسفالت تنها جادیشان بیشتر و شنیدنی تر است.
انتهای پیام/ی
ارسال دیدگاه