دیدگاه؛
سخنان رهبر انقلاب «فصلُ الخطاب» مسئولان در قضیه میانمار/ دولت جدی تر به این مسئله ورود کند
فرمایش های رهبر معظم انقلاب پیرامون قضیه میانمار و تاکید ایشان بر اقدام عملی علیه دولت این کشور برای پایان پذیرفتن فجایع انسانی علیه مسلمانان، فصل الخطابی برای دولت، سیستم دیپلماسی و قوه قضائیه در پیگیری حقوق مردم مظلوم میانمار بود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ صاحب نیوز-عارف نصر/ «اکنون، این مرد غامدى است، که با سپاه خود به شهر انبار درآمده است و حسّان بن حسّان البکرى را کشته است و مرزدارانتان را رانده است و کار را به آنجا رسانیده اند که شنیده ام که یکى از آنها بر زن مسلمانى داخل شده و دیگرى، بر زنى از اهل ذمّه و خلخال و دستبند و گردنبند و گوشواره اش را ربوده است و آن زن جز آنکه انّا لله … گوید و از او ترحم جوید چاره اى نداشته است. آن ها پیروزمندانه، با غنایم، بى آنکه زخمى بردارند، یا قطره اى از خونشان ریخته شود، بازگشته اند. اگر مرد مسلمانى پس از این رسوایى از اندوه بمیرد، نه تنها نباید ملامتش کرد بلکه مرگ را سزاوارتر است.»
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,متن بالا ترجمه خطبه 27 نهج البلاغه است که امیرالمومنین(ع) پس از هجوم لشکریان معاویه به سرحدات حکومت اسلامی و اهمال کاری کوفیان برای دفاع از جان و مال و ناموس افراد حاضر در حکومت اسلامی خطاب به مردم کوفه فرمودند.
,این خطبه به حق یکی از پایه های حکومت علوی است و شویه امیرالمومنین (ع) پیرامون دفاع از سرحدات حکومت اسلامی و افراد حاصر در دایره ممالک اسلامی را بیان می کند؛ به بیان این خطبه اگر خون از دماغ کسی در داخلی در هر نقطه ای از مملک اسلامی برود چه مسلمان باشد و چه غیر مسلمان و اگر کسی به ناموس و مال مسلمانان تعرض کند، اگر از این غصه کسی داغ دار نباشد، بهتر است بمیرد.
,این رکن راهبردی، سیاست خارجی نظام اسلامی را برای همه کشورهای اسلامی بیان کرده است و از آن می توان به عنوان دکترین دفاعی و نظامی یک نظام اسلامی یاد کرد.
,چندین سال پیش و در اوج بهبوهه انتخابات سال 88 و فتنه پس از آن برخی اغفال شدگان و برهی دشمنان در لباس هموطن در خیابان های تهران فریاد نه غزه، نه لبنان سردادند و عده ای در سال گذشته خود را چنان سرگرم مسائل سیاسی داخلی و احتمال یا عدم احتمال حضور افراد در انتخابات کردند و از امدن و نیامدن هاشمی گرفته تا جلیلی و قالیباف گفتند که فراموش کردند در جنوب غربی ما کودکان یمن زیر بمباران هواپیماهایی ساخت آمریکای سعودی زنده زنده می سوزند و امروز نیز عده ای چنان سرگرم دوگانه های سیاسی و فرهنگی خود هستند که سر را در لاک بی تفاوتی فرو کرده و دم برنمی آوردند از جنایت هایی که افسانه های برخی در مورد هولوکاست را واقعی کرده است.
,امروز در شرقی ترین نقاط آسیا مردم مسلمان روهینگا که عمری به دلیل سیاست های استعماری اتنگلیس و نعمت های خدادادی خود از حضور در منطقه آبا و اجدای خود یعنی برمه رانده شده اند و درحال تجربه کردن سومین کوچ اجباری خود به بدترین شکل ممکن هستند.
,این افراد بی پناه مسلمانانی هستند که شاید اگر امروز امیرالمومنین(ع) زنده بود، جملاتی پس داغ تر و سوزناک تر از روضه خلخال درآوردن از پای زن یهودی سرحدات حکومت اسلامی بیان می کرد.
,مسلمانان میانمار امروز سرحد جغرافیای سیاسی اسلام در شرق آسیا را تشکیل داده اند و همان هایی که زمینه حضور معاویه ها و سپاهیانش را در حکومت امیرالمومنین(ع) فراهم کردند، امروز برای ارتش میانمار سلاح می فرستند تا مبادا کودک یک ساله ای هم به آسانی جان دهد و برای کشتن او هم شوکرهای اسرائیلی فراهم باشد.
,پذیرش سکوت مجامع بین المللی و جایزه نوبل کشورهای مدعی حقوق بشر برای عاملان این نسل کشی به مراتب آسان تر از کذشتن آسان کشورهای مسلمان از کنار این فاجعه عظیم است.
,باور اینکه غول های اقتصادی منطقه جنوب غرب آسیا نتوانند این کشور را تحریم کرده و یا از طریق نفوذ خود در مجامع بین المللی مانع ادامه این نسل کشی ها شوند، آسان نیست؛ این هم قابل پذیرش نیست که کشورهای اسلامی توان ایجاد یک نیروی مشترک برای برخورد با این بودیسم های مورد حمایت غرب را نداشته باشند، چرا که کشورهای اسلامی دارای پتانسیل های مختلف برای حمله تمام عیار علیه هر کشوری هستند.
,اگرچه شاید عده ای اینگونه انتقاد کنند که کشورهای حوزه خلیج فارس به هیچ عنوان علاقه ای برای مخالفت با کوچک ترین خواسته های غرب ندارند و حتی ذلالت خود را بدان جا رسیدند که اسرائیلی که روزی برای حمله به او متحد شدند و مورد تسمخرشان قرار داده را به رسمیت بشناسند و پرواز مستقیم به مقصد مناطق اشغالی فراهم کنند؛ اما جای این سوال است که ایا جمهوری اسلامی ایران هم به سرنوشتی مشابه این کشورها مواجه است یا سابقه 40 ساله آن حکایت از استقلال سیاسی دارد.
,حمایت های مکرر مسئولان نظام جمهوری اسلامی از مردم بی پناه فلسطین، حضور فعال در کنار مسلمانان مبارز بوسنی و هرزه گوین، حمایت از حزب الله لبنان و شیعیان بی پناه جنوب لبنان و در آخرین جبهه علیه استکبار جهانی، یعنی سوریه حکایت از طرفداری مظلوم و مبارزه با ظالم در جمهوری اسلامی دارد.
,اما سوال این جاست که چرا هنوز آستانه تحمل مدیران اجرایی کشور نسبت به این فجایع انسانی در میانمار به اتمام نرسیده است که به جای فشارهای توییتری و بیانیه خوانی و ارسال کمک های مردمی، موضعی قاطع بگیرند.
,رهبر معظم انقلاب، در ابتدای درس خارج دیروز خود با اشاره به حوادث فاجعهآمیز میانمار، از سکوت و بیعملی مجامع جهانی و مدعیان حقوق بشر در قبال این فجایع بهشدت انتقاد کردند و با تأکید بر اینکه راه حل این قضیه اقدام عملی کشورهای مسلمان و فشار سیاسی و اقتصادی به دولت بیرحم میانمار است، خاطرنشان کردند: جمهوری اسلامی باید علیه ظلم در هر نقطه از جهان، صریح و شجاعانه، اعلام موضع کند.
,رهبر انقلاب اسلامی با انتقاد از اکتفا کردن دبیرکل سازمان ملل به محکوم کردن جنایات در میانمار افزودند: مدعیان حقوق بشر که گاهی برای مجازات یک مجرم در یک کشور، جنجال و هیاهو میکنند، در مقابل کشتار و آواره شدن دهها هزار نفر از مردم میانمار، هیچ عکسالعملی نشان نمیدهند.
, مدعیان حقوق بشر که گاهی برای مجازات یک مجرم در یک کشور، جنجال و هیاهو میکنند، در مقابل کشتار و آواره شدن دهها هزار نفر از مردم میانمار، هیچ عکسالعملی نشان نمیدهند.,حضرت آیت الله خامنهای با تأکید بر لزوم ورود و اقدام عملی دولتهای اسلامی، گفتند: البته منظور از اقدام عملی، لشکرکشی نیست بلکه باید فشار سیاسی، اقتصادی و تجاری خود را بر دولت میانمار افزایش دهند و علیه این جنایات در مجامع جهانی فریاد بکشند.
,ایشان تشکیل کنفرانس سازمان همکاری اسلامی با موضوع فجایع میانمار را ضروری خواندند و خاطرنشان کردند: دنیای امروز، دنیای ظلم است و جمهوری اسلامی باید این افتخار را برای خود حفظ کند که علیه ظلم در هر نقطه از جهان، چه در مناطق اشغالی توسط صهیونیستها، چه در یمن و بحرین و چه در میانمار، موضع صریح و شجاعانه خود را اعلام کند.
,ابن صحبت های رهبر معظم انقلاب، همان فرموده حضرت امیرالمومنین(ع) است که خطاب به کشورهای مسلمان تذکر می دهند که روزه سکوت خود را بشکنند.
,اما مهم ترین مخاطب این صحبت ها دولت، سیستم دیپلماسی و قوه قضاییه هستند که باید برای این فاجعه چاره اندیشی کنند.
,صحبت های ولی فقیه جامعه اسلامی، نقد ساده و اعتراض معمولی نیست، بلکه حکم حکومتی است که سرپیچی از آن به مصداق زیرپا گذاشتن کل جمهوری اسلامی است و دولت در صورت اهمال کاری باید نزد مجامع رسمی کشور و افکار عمومی جامعه، پاسخگوی این انفعال باشد و ضروری است در این مسئله جدی تر ورود کند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه