گفتوگو با شاعر هم دوره استاد شهریار؛
استاد شهریار زبان ترکی تبریزی را برای همیشه در تاریخ ماندگار کرد/ کسی که شعر هایش را زندگی می کرد
شهریار استاد کسی است که ادبیات زمان معاصر را زنده نگه داشت. شعر های شهریار کامل است. در تمامی زمینه ها و قالب های شعری نیز شعر دارد. مرثیه، مدح، مثنوی، غزل، قصیده، قطعه، رباعی و...[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زیتون، امروز 27 شهریور ماه روز شعر و ادب پارسی است. روزی که به خاطر درگذشت شاعر بلند آوازه تبریزی شهریار، نامگذاری شده است. شاعر ترک زبان که شعر های فارسی اش نیز آن قدر ارزشمند است که روز شعر و ادب پارسی نیز به این شاعر معاصر اختصاص یافته است. در وصف این شاعر بار ها گفته اند و از استادان بنام ایران و جهان زیاد شنیده ایم. ولی این بار سراغ یکی از شاعران هم دوره استاد، و کسی که با او بسیار صمیمی بود، باهم شعر می گفتند، به مجامع ادبی و محافل دوستانه می رفتند و کلا خاطره های شنیدنی بسیار باهم داشتند. باهم می نشینیم پای صحبت های شنیدنی و شیرین استاد احمد خسروشاهی، شاعر گرانقدر تبریزی.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زیتون, امروز 27 شهریور ماه روز شعر و ادب پارسی است. روزی که به خاطر درگذشت شاعر بلند آوازه تبریزی شهریار، نامگذاری شده است. شاعر ترک زبان که شعر های فارسی اش نیز آن قدر ارزشمند است که روز شعر و ادب پارسی نیز به این شاعر معاصر اختصاص یافته است. در وصف این شاعر بار ها گفته اند و از استادان بنام ایران و جهان زیاد شنیده ایم. ولی این بار سراغ یکی از شاعران هم دوره استاد، و کسی که با او بسیار صمیمی بود، باهم شعر می گفتند، به مجامع ادبی و محافل دوستانه می رفتند و کلا خاطره های شنیدنی بسیار باهم داشتند. باهم می نشینیم پای صحبت های شنیدنی و شیرین , استاد احمد خسروشاهی, ، شاعر گرانقدر تبریزی.,,
استاد شهریار، پرچمدار قدرت تخیل!
, استاد شهریار، پرچمدار قدرت تخیل!, استاد شهریار، پرچمدار قدرت تخیل!,استاد شهریار شعر هایش را اغلب شب می سرود. روز ها سرش مشغول مطالعه و کارهای روزمره بود ولی شب ها راحت بود. با استفاده از قوه تخیل بسیار قوی اش با فراغ بال شعر می سرود.
,قدرت تخیل اش حیرت آور بود. تخیل اش را پرواز می داد به جای جای دنیا که گویی همه جای دنیا را دیده و گشت زده بود. شعر تخت جمشیدش را قبل از اینکه شیراز را ببیند سروده بود. بعدا که رفتند دیدند استاد دقیقا همه چیز را درست بیان کرده است. شعر ترکیه اش هم همینطور. یا نامه اش به انیشتن. یا شعر های ای وای مادرم، شب و علی، شب و مهتاب و شب و جنگل نیز همینطور و با قدرت تخیل سروده شده بودند.
,به جرأت می توان گفت که در تاریخ ایران و زبان فارسی فقط دو شاعر دارای تخیل تمام عیار بودند؛ اولی نظامی گنجوی و دومی استاد شهریار. نفر سومی وجود ندارد.
,,
شهریار زبان ترکی تبریزی را ماندگار کرد
, شهریار زبان ترکی تبریزی را ماندگار کرد, شهریار زبان ترکی تبریزی را ماندگار کرد,استاد شهریار در شعر های ترکی اش خصوصیت بارزی که داشت این بود که ترکی تبریز را به کار برده است. یعنی شعر هایش همه به زبان عامیانه مردم تبریز است. به همین خاطر شعر هایش را پییر و جوان و زن و مرد و حتی بی سواد ها هم به راحتی میفهمند و با آن زندگی می کنند. شهریار زبان ترکی تبریزی را برای همیشه در تاریخ ماندگار کرده است. فولکلور های ترکی را نیز به کار برده است. اکثر ضرب المثل های ترکی در شعر های استاد پیدا می شود. البته شعر های فارسی اش هم همینطور است.
,شهریار دنباله رو هیچ کس در عرصه شعری نبوده است، بلکه مکتب خودش را بنا نهاده است. البته شعر های شعرای بزرگ را میخواند و عاشق شعر های حافظ بود. ولی در شعر گفتن سبک خودش را داشت. الآن هم شعر هیچ کسی شبیه شهریار نیست.
,,
عاشقی، نقطه قوت استاد شهریار!
, عاشقی، نقطه قوت استاد شهریار!, عاشقی، نقطه قوت استاد شهریار!,اولین عاملی که استاد شهریار را نسبت به دیگر شعرای معاصر و هم دوره هایش متمایز می کرد این بود که شهریار با قرآن بسیار اخت بود. بسیار می خواند و تدبر می کرد. به زبان عربی و فرانسه هم تسلط کامل داشت. قریحه و ذوق شاعری را هم از بچگی داشت. ولی مهمتر از همه، عاشق بود. عاشقی برگ برنده شهریار نسبت به دیگران بود. طوری که زندگی و تجربه خودش را به شعر آورده است. او با عشق زندگی می کرد و هر آنچه را که لمس کرده بود به شعر می آورد. دنبال کلمات سخت برای شعر هایش نبود. شعر های استاد جوششی بود نه کوششی.
,شهریار استاد کسی است که ادبیات زمان معاصر را زنده نگه داشت. شعر های شهریار کامل است. در تمامی زمینه ها و قالب های شعری نیز شعر دارد. مرثیه، مدح، مثنوی، غزل، قصیده، قطعه، رباعی و... به همین خاطر است که روز درگذشت استاد را روز شعر و ادب پارسی نامگذاری کرده اند. برای به وجود آمدن شهریار دیگر در ایران حد اقل باید 70-80 سال صبر کرد.
,,
شعری در وصف استاد/ گِئت کوپویوغلی!
, شعری در وصف استاد/ گِئت کوپویوغلی!, شعری در وصف استاد/ گِئت کوپویوغلی!,بنده از قبل از انقلاب با استاد شهریار دوست بودم و باهم رفت و آمد داشتیم و این رفاقت تا آخر عمر استاد نیز پابرجا بود. معمولا میرفتیم به خانه استاد تا شعر های تازه استاد را بشنویم و ما نیز شعر های جدیدمان را بخوانیم. انجمن ادبی استاد شهریار را نیز بنده بنا نهادم. زمانی که مجری انجمن بودم، یک بار با استاد بودیم که شعری گفتم:
,دئدیلر پای بؤلوروخ من دئدیم کی یار منیم
,دئدیلر سهمین آز اولدی، دئدیم نگار منیم
,دئدیلر بیر بئله شاعر وار، اؤز پایین بؤل آپار
,دئدیم هامیسی سیزین، تکجه شهریار منیم!
,استاد هم با خنده تحویلم گرفت و با شوخی گفت: گِئت کوپویوغلی!
,,
چند خاطره از استاد
, چند خاطره از استاد, چند خاطره از استاد,یکبار خانه استاد بودم. درخانه شان زده شد. رفتم و باز کردم دیدم خانمی است که چبا چادر صورتش را پوشانده است. برگشتم و به استاد گفتم. گفت تو بنشین. خودش از لای قرآن مقداری پول برداشت و عقب عقب به سمت در رفت. آنجا دستش را به سمت پشت دراز کرد تا آن زن پول را بردارد. سپس استاد برگشت داخل. به بنده گفت تا بروم و در را ببندم. راضی نشد تا آن زن با دیدن استاد خجالت زده شود.
,یکبار زمان پیری استاد رفتیم خانه اش. دکتر اقبالی هم همراه بنده بود. البته سن اش کوچک بود و تازه وارد دبیرستان شده بود ولی شعر زیاد می سرود. ماه رمضان بود. استاد گفت بگذارید اذان بشود و روزه ام را باز کنم بعد صحبت کنیم. با آن سن زیاد و با وجود پیری باز هم روزه اش را می گرفت.
]
ارسال دیدگاه