کارشناس ارشد جامعه شناسی:
حاشیه نشینی تاثیر منفی بر امنیت اجتماعی کشور دارد
کارشناس ارشد جامعه شناسی با بیان اینکه حاشیه نشین ها جزء مناطق مستعد ارتکاب جرم هستند، گفت: فقدان نظارت امنیتی کافی، وجود تعداد زیادی افراد نیازمند و بیکار و سطح پایین سواد همه باعث می شود مجرمان به راحتی در این مناطق پناه گیرند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصرهامون، محله های کریم آباد، شیر آباد، همت آباد و بلوار رسالت از عمده نواحی حاشیه نشین کلانشهر زاهدان به شمار می رود که در آن شغل های کاذب به وفور دیده می شود.
وقوع خشکسالی های اخیر و در پی آن فقر و بیکاری در استان، همسایگی با کشورهای پاکستان و افغانستان، تمرکز و وجود امکانات نسبتا مناسب در زاهدان عمده دلایل مهاجرت از نقاط دیگر به مرکز استان و گسترش حاشیه نشینی در این شهر شده است.
ضلع شمالی زاهدان عمده مکان اسکان حاشیه نشینان به شمار رفته که متاسفانه کیفیت زندگی در آنجا بسیار نامطلوب می باشد به طوری که حتی در بخش هایی از آن حتی آب شرب بهداشتی و برق وجود ندارد.
جواد مداحی کارشناس ارشد جامعه شناسی در این خصوص با تاکید بر اینکه حاشیه نشینی تاثیر منفی بر امنیت اجتماعی کشور دارد، اظهار کرد: حاشیه نشینی پدیده ای اجتماعی است که به عنوان معضل اجتماعی مورد توجه جامعه شناسان شهری و سایر علوم مربوط به شهرسازی قرار گرفته است.
وی افزود: به زعم آسیب شناسان اجتماعی، همه اشکال نابهنجاری های اجتماعی چون سرقت، قتل، قاچاق، خودکشی، فحشا، اعتیاد و نظایر آن، چه به مثابه انحراف و چه در زمره بیماری یا اختلال، معلول شرایط اجتماعی است که در مناطق حاشیه نشین نمود بیشتری می یابند.
,
,
,
,
,
, این کارشناس ارشد جامعه شناسی با اشاره به اینکه آسیب های اجتماعی ناشی از فقر و بیکاری، اعتیاد و خرید و فروش مواد مخدر، ولگردی، دعوا و درگیری بسیار زیاد است، ادامه داد: از یک طرف حاشیه نشینی، نمودی از آسیب ها و انحرافات اجتماعی است و از سوی دیگر اعتیاد و فروش مواد مخدر یکی از مسائل و آسیب های اجتماعی بحرانی در مناطق حاشیه نشین به شمار می رود که با مشاهده میدانی در این مناطق می توان دریافت چهره بسیاری از ساکنان این مناطق به ویژه جوانان به اعتیاد آلوده است.
وی با بیان اینکه درکشور ایران جریان شهرنشینی در چندین سال گذشته، حاشیه نشینی را به دنبال داشته است، ادامه داد: این پدیده در حال رشد مشکلات اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی، امنیتی و زیست محیطی فراوانی را در کلان شهرهای ایران به وجود آورده و واقعیت دیگری را نیزکه باید به عنوان عامل اساسی در رشد شهرنشینی جهان سوم و به ویژه کشور ایران مورد توجه قرار داد میزان یا درصد بالای مهاجرت از مناطق روستایی به شهرهاست.
مداحی با اشاره به اینکه تجمع مهاجران با فرهنگ های متعدد در حاشیه شهرها همراه با معضلات ناشی از فقدان اشتغال، منجر به بزهکاری ها و ایجاد مناطق تبهکاری می شود، افزود: مطالعات و تحقیقات جامعه شناسی شهری نشان داده است که زندگی حاشیه نشینی با افزایش جرم زایی رابطة مستقیم و نزدیکی دارد و گاهی این رابطه دو سویه است؛ یعنی حاشیه نشینی و جرم علت و پیامد یکدیگرند.
وی بیان کرد: حاشیه نشین ها جزء مناطق مستعد ارتکاب جرم هستند، فقدان نظارت امنیتی کافی، وجود تعداد زیادی افراد نیازمند و بیکار، سطح پایین سواد، فقدان روشنایی کافی در معابر و وضعیت جغرافیایی بعضی مناطق، همه باعث می شود مجرمان به راحتی در آنجا پناه گیرند و تا زمانی که این عوامل زمینه ساز وجود داشته باشد، این مناطق بالقوه جرم خیز خواهند ماند.
,
,
,
,
,
,
وی با اشاره به جو حاکم در مناطق حاشیه ای، گفت: احساس ناامنی در محله، تنها به دلیل جرایم خشونت آمیز نیست بلکه نابهنجاری ها و رفتارهای اخلال گرانه چون اعتیاد، ولگردی، تکدی گری و سرقت، گذشته از اینکه عامل اصلی ترس و احساس ناامنی عمومی هستند به نوبه خود زمینه رواج گسترده جرایم را نیز فراهم می کند و می توان گفت حاشیه نشینی به مانند یک ساختمان مسکونی است چرا که همانگونه که اگر قسمتی از ساختمان تخریب شود و همچنان تعمیر نشده رها گردد به زودی کل ساختمان دچار آسیب خواهد شد.
وی در ادامه اظهار داشت: در حوزه پیشنهادات می توان به تقویت نقش اعتقادات و فضای فرهنگی اشاره کرد و بهره گیری از کانون های مذهبی و فرهنگی نظیر مساجد و مدارس می تواند در این مورد را هگشا باشد چراکه در بسیاری موارد می توان با تقویت اعتقادات مذهبی و همچنین ارتقاء سطح فرهنگ در این مناطق از بروز جرم و پرورش مجرمین جلوگیری کرد.
مداحی با اشاره به نقش مهم ایجاد بستر مشارکت اجتماعی در این راستا افزود: تنها با مداخله مردم و شهروندان در فرآیند برنامه ریزی در مناطق حاشیه نشین در رویکرد شهرسازی مشارکتی است که می توان انتظار بهبود در وضعیت فعلی را داشت .
وی ادامه داد: از طریق فرهنگ سازی نیز می توان دیدگاه جاری حاشیه نشینان را نسبت به فضاهای عمومی محله و مناطقی که در آن زندگی می کنند، تغییر داد و باید در نظر داشت که رویکردهای فرهنگ مدار در سطوح مدیریتی ایران نیازمند مدارا و صبر بیشتری برای دستیابی به نتیجه مورد نظر هستند، چرا که تغییر باورها، عادات و عقاید یک ساختار اجتماعی آن هم با این تنوع فرهنگی در مناطق حاشیه نشین در کوتاه مدت میسر نمی شود و باید به حرکت های بلند مدت ومیان مدت اندیشید.
این کارشناس ارشد جامعه شناسی خاطر نشان کرد: در هر صورت باید ساکنین این مناطق بپذیرند که تنها خودشان هستند که می توانند با مساعی و مشارکت بیشتر در طی حرکت های عمومی به بهبود ساختار بپردازند.
انتهای پیام/
,
,
,
,
,
,
]
ارسال دیدگاه