اعتراف نویسنده یهودی
فلسطین اشغالی بزرگترین زندان روی زمین
"ایلان پپه" نویسنده یهودی از فلسطین اشغالی در کتابش تحت عنوان بزرگترین زندان در کره زمین یاد کرده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل کوگانا،"ایلان پپه" نویسنده یهودی از فلسطین اشغالی در کتابش تحت عنوان بزرگترین زندان در کره زمین، تاریخ سرزمین اشغالی و جزئیات تبدیل فلسطین به یک زندان بزرگ بروکراسی شر خشونت سازمان یافته اسرائیل اشغالگر را با یک مقدمه و دوازده فصل تشریح می کند دیوارهای ارتش در خیابان ها و جاده ها، بازداشت های جمعی، جستجوی خانه ها، اخراج فلسیطینی ها، انتقال مهاجران از مناطق دیگر جهان بعنوان اهالی جعلی و دیواره شوم محاصره اینها ویژگی بزرگترین زندان در سیاره زمین است و این زندان تنها زمانی که آخرین مزدور غاصب از آنجا بیرون برود لغو و برچیده خواهدشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کوگانا,
بزرگترین زندان در زمین، تاریخچه سرزمین اشغالی و جزئیات تبدیل فلسطین به یک زندان بزرگ بر این موضوع تکیه دارد خشونت و فریب نه تنها به منظور حفظ اشغال بلکه به عنوان یک پاسخ عملی به خواسته های ایدئولوژیک صهیونیسم ایجاد شده که نیاز به کنترل بیشتر فلسطین تاریخی و امکان ایجاد سزمینی برای اکثریت یهودیان را در خود دارذ. اینها الزاماتی بود که منجر به پاکسازی قومی فلسطین در سال 1948 شد و به سیاستی که در سال 1967 شکل گرفت و به عنوان نخستین فیدر(خوراک) تجارت امروز اسرائیل تبدیل شد.
,
,
, فصل اول کتاب حاوی پیش زمینه ی سیاست های 1967 و ادامه آنها استراتژی هایی است که صهیونیسم از سال 1882 و به ویژه در سال 1948 دنبال کرده است. در قلب این فصل بررسی دوره ای بین سال های 1948 و 1967 و سیاست های بعدی آن به عنوان مراحل گام به گام یک پروژه از مستعمرات مستمر با هدف تغییر هویت فلسطین و حذف اعراب بومی صورت گرفته شده است.4
,نویسنده تأیید می کند: در سال 1967 هیچ تهدید اساسی برای اسرائیل وجود نداشت. مانور های جمال عبدالناصر از جنس نوع اقدامات قبلی خود بود و با دامنه ی آنها تفاوتی نداشت. جبهه سوریه نیز می توانست با چندین اقدام غیر تهاجمی اسرائیل آرام شود. اما اسرائیل جنگ 5 ژوئن 1967 را در جهت ادامه پاکسازی قومی و بلعیدن کامل فلسطین آغاز کرد.4
,"ایلان" در فصل دوم این کتاب اظهار می کند: که چگونه پس از جنگ سه روزه کیان صهیونیستی اسرائیل کنترل خود بر تاریخ و سرزمین فلسطین تسریع کرد و یک میلیون فلسطینی در کرانه غربی و حدود یک و نیم میلیون فلسطینی دیگر در نوار غزه تحت اسارت خود قرار داده تا همه ی آنها صهیونیسم را به پناهندگانی آواره در سرزمین خود تبدیل کند. و همان سال در تاریخ 8 ژوئن لوی اسکوئل نخست وزیر اسراییل اعلام کرد که قدس پایتخت ابدی اسرائیل است.
,آنچه که در یک سیاست عمومی صهیونیستی نسبت به واقعیت جدید توافق شد این است سرنوشت سرزمین و اخراج جمعیت محلی و آینده بیت المقدس روشن شده است تصمیم به رهاکردن مکانیزم زندگی عادی مردم در کرانه باختری و نوار غزه در واسپاری آن به ارتش و تبدیل آنها به افراد بدون هویت بدون برخورداری از حقوق قانونی و حقوق مدنی در این روند نهفته بود. در منطقه بزرگ بین المقدس تمام این موقعیت ها و شیوه ها از اولین ماه اشغال به اجرا در آمد.
,در فصل سوم نویسنده نشان می دهد: که چگونه تقسیم بندی یک منطقه فلسطینی به چندین محل برای سکونت یهودی شهرک نشین محدود شده بود در نتیجه یک تلاش هماهنگ برای ایجاد زندانی عظیم را به شکل نهایی بعمل آورد که برنامه ریزی دقیق صهیونیستی و اجرای سریع آن را در سال اول پس از پایان جنگ 1967 توصیف می کند.
,
این ماجرا پیش از اینکه اسرائیل تلاش کند تا استعمار کرانه باختری و نوار غزه را به عنوان یک پاسخ امنیتی ضروری در برابر اقدامات مقاومت یا اقدام یک جانبه در برابر رکود دیپلماتیک بلند مدت توجیه کند صورت گرفته است.
دو پروژه اصلی در سر صهیونیست ها وجود داشت: یک پروژه خارجی که ارتباط کرانه های غربی و غزه را از طریق ایجاد شهرک ها متقطع را از طریق ایجاد شهرک های صهیونیست نشین را از بین می برد و پروژه داخلی، صدور مقررات و قوانینی است که هرگز پایان نمی یابد. هدف این است که زمین های فلسطینی را برای استقرار در آینده مصادره نمایند و رشد طبیعی و ارگانیک جوامع فلسطینی را از طریق جلوگیری از ساخت و ساز جدید محدود کرده و گسترش شهرک ها را فراتر از قدس توسعه دهند.
,
علاوه بر آن نیاز به جذب جدید با ترسیم عملیات اشغالگری نوین طراحی شده است به طریقی که حرص و زیاده خواهی اسرائیل را ارضاء کند و نگرانی و ترس های خود را مرتفع ساخته و تا حدی بتواند تشویش درونی خود آرام کند.
ماهیت فصل چهارم کتاب رویکرد شرارت آمیز "ایگال آلون و موشه دایان " را در این رابطه تشریح می کند."آلون" فرماندهی واحدهای نخبه نظامیان صهیونیست بود و واقعا مسئولیت پاک سازی قومی روستاها و شهرهای فلسطینی را در سال 1948 برعهده داشت. نتایج جنگ ژوئن برای او فرصتی برای بازگرداندن افسانه های قدیمی یهود بود که پروژه او از این مقطع براساس جابجایی فلسطینی ها از کرانه غربی به اردن طراحی گردیده بود.
,
جاه طلبی متکبرانه موشه دایان بر این بود که هیچ چیز نباید در مقابل اسرائیل بایستد. انتظارات دائمی او این بود که فلسطینیان قادر نخواهند بود یک جنبش آزادی بخش ملی را تشکیل دهند از منظر او آنها گروهی متفاوت از فرقه های مذهبی بودند و نه یک مردم، یا جامعه و اعتقاد به این داشت که از طریق اخراج آنها به سمت ملک حسین اردنی باید آنها را کنار گذاشت.
,
در فصل پنجم نویسنده توضیح می دهد: که چگونه در طول ژوئن 1967 اسرائیل یک واقعیت جدید را در کرانه باختری و نوار غزه ایجاد کرد که تا امروز ادامه دارد. ایده غالب این بود که چگونه یک واقعیت اقتصادی را تحمیل کنیم که شهرک نشین ها (نئوکلاوالی ها) را قادر به تسلط بر مردم بومی می کند.
فرض اساسی این بود که دو مجموعه از منافع را بسازند برای بومیان کشور اقتصاد باید به عنوان پاداش برای رفتار خوب و همچنین اقدامات تنبیهی برای رفتار بد که از نقطه نظر استعمارگران دلخواه است باید عمل کند.
,
پاکسازی قومی در ماه ژوئن سال 1967 عنوان فصل ششم است و ایلان ثابت می کند که حزب کارگر اسرائیل شرورترین است زیرا سازگارتر با پروژه حل و فصل یکسره طرح صهیونیست ها است و پروژه اش بر اساس جابجایی مردم بومی شکل گرفته است. هیچ دلیلی برای فکر کردن در مورد آن یا کندی اجرای آن نمی بیند اما شرایطی که پس از جنگ اتفاق افتاد باعث فروپاشی گسترده گام های عملی این حزب شد.
فصل هفتم دهه 1967 تا 1977 در چندین نشریه اسرائیلی تصویری دروغین ارائه شد و آن دهه بعنوان یک دهه روشنفکری نامیده شد یعنی که سال ها است که صلح و پیشرفت شتاب بیشتری در میان فلسطینی ها یافته است که به اشتباهی بزرگ در تصور برخی فلسطینی منجرشده است اما حقیقت همانطور که نویسنده کتاب آن را می گوید: این است که چند دهه است که مردم سرزمین های اشغالی همانند روز اول مهمانان مادام العمر (آنها فرزندان و نوه های آنها) در یک زندان اداری که آنها را به عنوان یک تهدید بالقوه و یک منبع خطر می بینند به اسارت گرفتار آمده اند مسئولیت فریب جهان در آن دهه عمدتا توسط حزب کار شیمون پرز بود که او را به عنوان یک مرد صلح معرفی کرد. در حالی که خطوط مستعمره های آینده یهودی توسط سیاستمداران حزب کار در دهه اول اشغال ایجاد شد.
"موردخای گور" یکی از افسران ارشد ارتش اسرائیل بود که در ماه ژوئیه سال 1967 پیشهادی را به دولت اسرائیل برای ایجاد شرایطی که فلسطینی ها را مجبور به ترک سرمین خود می کرد ارائه داد و نیاز به جذب پناهندگان غزه در کرانه غربی و سپس فشار به همه ی آنها تنها برای ترک کردن آنجا ما باید احساس ناامیدی را در آنها شدت بخشییم و همه کمک ها مساعدات و پروژه های توسعه را برای ترویج انتقال میان آنها متوقف کنیم.
,
,
,
,
فصل هشتم تصمیم شورای وزیران صهیونیست به حذف کرانه باختری و نوار غزه از هر برنامه صلح، انتقال حکم کنترل آنها به ارتش، اجازه دادن به برخی از اخراج های انفرادی بدون اخراج جمعی و ادغام زمین در دولت یهودی بدون اعلام رسمی و انحصار افکار عمومی مردم فلسطین در محرومیت از حقوق مدنی و شخصی تا فراموشی محض آن کمیته دایر کتوری ها متشکل از مدیران کل وزارتخانه ها بود که توسعه زیرساخت زندان بزرگ به آنهاسپرده شد. این کمیته در روز 15 ژوئن تاسیس شد و تمام جلسات آن در دو جلد دستور کار با هزاران صفحه برگزار می شود.
,تمایل به تقویت حضور یهودیان در کرانه غربی و به میزان کمتری نسبت به نوار غزه بود. با این حال واقعیت مجوز جدید برای مجموعه ی جنبش شهرک نشین ها در سال 1968 ایجاد شد که به شدت به دنبال یافتن مکان های جدید برای ساخت شهرک در مناطق مختلف فلسطین فعال شده است. با این حال تاثیر آن تا زمانی که لیکود در سال 1977 به قدرت نرسید احساس نشد.
,
در فصل نهم، دهم و یازدهم نویسنده به انتفاضه های اول و دوم می رسد. این دهه (1977-1987) پر از ناامیدی برای فلسطینی ها بود که مولف کتاب آن را دوران مهاجران شهرک نشین نامیده است. در پایان این دهه در ماه دسامبر 1987 یک کامیون یهودی چهار فلسطینی را از اردوگاه پناهندگان جبالیا به به زیر گرفت که اولین قیام مردمی را بپا کرد فلسطینیان در این قیام به طریقی پاسخ دادند که از دهه 1930 اتفاق نیفتاده بود و تصویری از مبارزه ی کودکی لاغر با یک سنگ در دست او در مقابله با یک تانک زرهی غول پیکر نماد مقاومت فلسطینی ها در چشم جهانیان شد.
انتفاضه ی اول قیامی بود که برای اولین بار بمدت شش سال به طول انجامید و هزاران فلسطینی کشته شده و 120 هزار نفر که بسیاری شان زیر سن شانزده بودند دستگیر شدند. سپس فلسطینی موافقتنامه اسلو که این ترفند با افسانه ی از فریب پر شده بود و نتیجه ی جز افزایش کنترل و تسلط اسرائیل و خشونت مهاجران شهرک نشین درپی نداشت امضا کردند اسرائیل و ایالات متحده عرفات زا متهم کردند و که او پشت وقوع انتفاضه دوم (انتفاضه اقصی) برای مقاصد سیاسی قرار گرفته است.
,
,
انتفاضه اول به گسترش مدل های دیگری از زندان باز منتهی شد و پس از سرکوب انتفاضه دوم یک مدل جدید از حفاظت شدید و تشدید شرایط امنیتی در این زندان بزرگ از سال 2000 ظاهر شد و این مدل برای چندین سال ادامه یافت و سپس به یک مدل ترکیبی از همه ی سوابق رویکرد صهیونیستی خود از سال 2005 تبدیل گردیده است.
,در فصل دوازدهم، نویسنده به داستان ساخت شهرک دروغین عربی در صحرای نقب در سال 2004 در اندازه ی معمولی با هزینه 45 میلیون دلار می گوید. نام خیابان ها، مساجد، ساختمان های عمومی و اتومبیل ها و با این وجود نوار غزه در زمستان سال 2006 در حال فرسایش بود.
,در واقع این شهر برای بهترین نتایج جنگ برای اسرائیل در برابر حماس آماده شد و آماده سازی سربازان برای سناریوهای توسعه یافته برای تسلط بربخشی از شهری پرجمعیت پشت سر می گذاشت پس از آن ایهود باراک وزیر دفاع اسرائیل در شهر عروسکی در تمرین جنگ شرکت کرد و رسانه های غربی تصویری از نیروهای زمینی اسرائیل را که شهر عروسکی را فتح می کردند و تروریست ها را در آنجا می کشتند نشان می دادند.
,ارتش اسرائیل به عنوان نیروهای امنیتی در حال آموزش دیدن برای درهم شکستن زندانیان در زندانی بود که آنان زندانیان از هر طرف به دام افتاده بودند. درگیری واقعی در داخل زندان که ده ها تن از اعضای ارتش را هم به کشتن داد بنابراین صهیونیست ها سیاست گرسنگی و عصر مردن تدریجی تر را به خطر انداختند صبر نداشتند تا آنها اینگونه از زندان خارج شوند.
,نتیجه گیری نویسنده: بزرگترین زندان در تاریخ فلسطین اشغالی هنوز هم پا برجاست و نسل سوم زندانیان هنوز در انتظار جهان هستند تا رنج هایشان را تشخیص دهند و به این آزار و اذیت های طاقت فرسا پایان دهند و مصونیتی که اسرائیل برای نیم قرن به دست آورده است دیگران را هم به این باور رسانده که حقوق بشر و حقوق مدنی در خاورمیانه بی ارزش هستند.
,ترجمه: عبدالمجید اورا
,/ انتهای پیام
,
منابع:
,
THE BIGGEST PRISON ON EARTH
A HISTORY OF THE OCCUPIED TERRITORIES
ILAN PAPPEA powerful, groundbreaking history of the Occupied Territories from one of the most influential Israeli historians
,
]
ارسال دیدگاه