گفتگویی با یکی از آزادگان دفاع مقدس؛

اسرای کربلا سرمشق ما در دوران اسارت بودند

روز یازدهم محرم در تقویم کشور ما به یاد اسرای کربلا به عنوان روز تجلیل از اسرا و مفقودان نامگذاری شده است به این بهانه گفتگویی با یکی از آزادگان شهرمان به نام امیر نوبرانی داشتیم.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از بهارانه، امیر نوبرانی متولد سال 1349 بوده و مدت 4 سال در اسارت رژیم بعث عراق بوده و در دوم شهریور سال 69 به میهن بازگشته است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بهارانه,

این آزاده از فعالین در عرصه ادبیات دفاع مقدس می باشد و دارای سه کتاب در این زمینه می باشد. کتاب رنج و گنج اولین کتاب وی بوده و به روایتگری خاطرات دوران اسارت وی برمیگردد.

دو کتاب او با نام نشان آخر یک رمان است که در حال و هوای دفاع مقدس نوشته شده و کتاب اخیر او که به تازگی منتشر شده توهم نام دارد که آن نیز با همین مضمون منتشر شده است.

نوبرانی با اشاره به وقوع حادثه کربلا و نقش اسرای کربلا در انتقال پیام عاشورا می گوید: ما می بینیم که سالها از واقعه عاشورا گذشته اما همچنان واقعه عاشورا پابرجاست و اگر زینب نبود و اگر اسرای کربلا نبودند شاید آن واقعه در همان کربلا باقی می ماند.

نوبرانی ادامه می دهد: ما در روایات داریم که غمناک ترین اتفاقات برای اسرای شام اتفاق افتاد و بیشترین جفاها در حق اصحاب و خانواده امام حسین (ع) رخداد که در جای خود بسیار غمبار است.

وی ادامه می دهد: ما در دوران اسارت نیز همین اسرای کربلا را سرمشق خود قرار داده بودیم و سعی در حفظ عزت و شرفمان داشتیم تا در دل دشمن بتوانیم به رسالت خود عمل کنیم.

نوبرانی به مقدمه خود در کتاب رنج و گنج اشاره می کند و می گوید: من حتی در مقدمه کتابم نیز این را قید کرده ام که به حسب وظیفه خاطرات دوران اسارت را منتشر کرده ام ؛ چرا که معتقدم این خاطرات شخصی نیست بلکه متعلق به یک ملت است و نباید این حوادث و خاطرات در همان جا بماند بلکه وظیفه ما بیان و انتقال آنهاست تا مردم بدانند شهدا، جانبازان، اسرا و مفقودان چه نقشی در به ثمر نشستن این نظام دارند.