به گزارش سرویس چندرسانه ای شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ منذر ۵۶ ساله ساکن منطقه خضر استان سماوه ، معلم پرورشی مدرسه راهنمایی است. منذر در زمان حکومت بعث، فراری بوده و پس از دوران دیکتاتوری عراق، با آسایش زندگی می کند. او عضو اتحادیه هنرمندان استان سماوه عراق است و علاوه بر معلمی در کار هنر و تئاتر هم دستی دارد. بازی در نمایش «فاتح» که درباره امام حسین (ع) بوده، یکی از موارد کارنامه هنری اوست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,اما سرگرمی و پیشه اصلی هنرِ منذر، نقاشی چوب سوز یا همان سوخت نگاری است که به کمک هویه روی چوب انجام می شود. این معلم مدرسه، خود را شاگرد معلمی بزرگ تر به نام امام حسین (ع) می داند و سعی می کند ضمن فعالیت های هنری اش، به زائران امام حسین (ع) هم خدمت کند. بنابراین در ایام پیاده روی اربعین نمایشگاهی از آثار نقاشی چوب سوز خود برپا می کند و به بازدیدکنندگان، ضمن بازدیدشان، خرما می دهد تا هم خرما بخورند و هم نقاشی ها را تماشا کنند. به گفته منذر، برخی از مخاطبان، واقعا به تابلوها اهمیت می دهند و درباره کم و کیف تولید این آثار هنری، سوال می پرسند.
منذر ناصر عبدالله، از جمله موکب دارانی است که زائران را به منزلش آورده و از آن ها پذیرایی می کند. او هم مانند دیگرانی که به کار پذیرایی از زائران امام حسین(ع) مشغول اند، از سختی این کار در سال های حکومت صدام می گوید و از سفرهای پنهانی و قاچاقی عاشقان امام حسین(ع) به کربلا به عنوان خاطراتش یاد می کند. یکی از ترفندهای مسافران کربلا در سال های حکومت صدام، آن طور که منذر تعریف می کند، این بوده که مانند کشاورزان لباس می پوشیدند تا اگر ماموران به آن ها بدبین شدند، خود را کشاورز جا بزنند.
این نقاش عراقی می گوید تا پایان عمرش به پذیرایی از زائران امام حسین(ع) ادامه می دهد؛ دلیلش نتیجه گیری از سوره حمد است؛ آن جا که آیه «اهدناالصراط المستقیم» به میان می آید. از دید منذر، امام حسین (ع) همان صراط مستقیم است.
اما سرگرمی و پیشه اصلی هنرِ منذر، نقاشی چوب سوز یا همان سوخت نگاری است که به کمک هویه روی چوب انجام می شود. این معلم مدرسه، خود را شاگرد معلمی بزرگ تر به نام امام حسین (ع) می داند و سعی می کند ضمن فعالیت های هنری اش، به زائران امام حسین (ع) هم خدمت کند. بنابراین در ایام پیاده روی اربعین نمایشگاهی از آثار نقاشی چوب سوز خود برپا می کند و به بازدیدکنندگان، ضمن بازدیدشان، خرما می دهد تا هم خرما بخورند و هم نقاشی ها را تماشا کنند. به گفته منذر، برخی از مخاطبان، واقعا به تابلوها اهمیت می دهند و درباره کم و کیف تولید این آثار هنری، سوال می پرسند.
,منذر ناصر عبدالله، از جمله موکب دارانی است که زائران را به منزلش آورده و از آن ها پذیرایی می کند. او هم مانند دیگرانی که به کار پذیرایی از زائران امام حسین(ع) مشغول اند، از سختی این کار در سال های حکومت صدام می گوید و از سفرهای پنهانی و قاچاقی عاشقان امام حسین(ع) به کربلا به عنوان خاطراتش یاد می کند. یکی از ترفندهای مسافران کربلا در سال های حکومت صدام، آن طور که منذر تعریف می کند، این بوده که مانند کشاورزان لباس می پوشیدند تا اگر ماموران به آن ها بدبین شدند، خود را کشاورز جا بزنند.
,این نقاش عراقی می گوید تا پایان عمرش به پذیرایی از زائران امام حسین(ع) ادامه می دهد؛ دلیلش نتیجه گیری از سوره حمد است؛ آن جا که آیه «اهدناالصراط المستقیم» به میان می آید. از دید منذر، امام حسین (ع) همان صراط مستقیم است.
,,
, , , , , , , , , , , , , , , , , , ]
ارسال دیدگاه