کشاورزانی که حق برداشت آب ندارند؛
مدیریت آب، نقش بر آب!/ بحران کمآبی بام ایران را هم تهدید میکند
با گذشت 14 سال از طرح آبیاری قطرهای در کوهرنگ، این طرح جز دردسر برای کشاورزان چیزی نداشته و این طرحها اغلب در کوهرنگ نصف و نیمه رها شدهاند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کوهرنگ خبر، طرح آبیاری قطره ای در شهرستان کوهرنگ همچون برخی طرح های دیگر سابقه دیرینه ای دارد که راکد مانده است.
اولین بار طرح آبیاری قطره ای در سال 1382 در بخش دوآب صمصامی آغاز به کار کرد که با گذشت 14 سال سرانجامی جزء فراموشی نداشت.
از یک سو زمینهای کشاورزان بلاتکلیف ماندهاند چراکه عبور لولههای آبیاری از وسط زمینهای کشاورزی عبور می کند که اجازه شخم زدن را به کشاورز نمیدهد و از طرف دیگری هزینه های زیادی برای دولت دربر داشته است که نه طرح تکمیل شده است و نه کشاورز توانسته از زمین هایش بهره ببرد.
کشاورزانی که حق برداشت آب ندارند
اگرچه کوهرنگ سرچشمه آب کشور است اما کشاورز کوهرنگی نمیتواند جهت مصارف کشاورزی آب برداشت کند و همین آب در استان های همجوار که مقصد استفاده کننده آب کوهرنگ هستند در موارد صنعتی و کشاورزی استفاده میشود، ایت استانها با لابی های زیاد و نفوذ مافیای آب توانسته اند با بهره برداری های سیاسی به مقاصد خود برسند.
طرح آبیاری قطره ای که از سه سال پیش در شهر چلگرد آغاز شده هم سرنوشتی بهتر از طرح آبیاری صمصامی نداشته است، کشاورزان از اینجا رانده و از آنجا مانده اند.
با حفر استخرهای بزرگ و کانالهای عمیق در شهر چلگرد امیدواری زیادی به کشاورزان داده شد اما وعدههای امروز و فردا هم علاجی برای آنها در پی نداشت، وجود استخر بزرگ بدون هیچ گونه حفاظی فقط خطر را بدنبال خواهد داشت.
طی ماههای گذشته به کرات با مسئولین جهاد کشاورزی کوهرنگ در مورد این مساله توضیح خواستیم اما متاسفانه جوابی که بتواند کشاورزان را امیدوار کند نیافتیم.
امروزه توجه به ساخت و توسعه شبکههای آبیاری و زهکشی به خصوص در حوزه کشاورزی، از اهمیت زیادی برخوردار است و اجرای اینگونه پروژه ها میتواند در کارآیی مصرف آب در بخش کشاورزی، تأثیر زیادی داشته باشد.
,
,
,
,
,
, کشاورزانی که حق برداشت آب ندارند, کشاورزانی که حق برداشت آب ندارند,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
با توجه به خشکسالی موجود، کمبود آب و پایین بودن راندمان استفاده از آبهای سطحی در کوهرنگ بخصوص در چلگرد، دشت زرین، بازفت و صمصامی که از زمین های مستعد برخوردار هستند، اما کارشکنی سازمان های آب استانهای همجوار، با توسعه شبکه های آبیاری و زهکشی در کوهرنگ را نیمه کاره گذاشته است.
جدیت نداشتن در تغییر الگوی مصرف آب به ویژه در بخش کشاورزی ارتباطی با کمبود منابع آبی ندارد و به طور مستقیم به مدیریت ناصحیح بر منابع آبی باز می گردد.
نبود زیرساخت های لازم باعث شده تا مشکل کمبود و یا قطعی آب کشاورزی به رغم برخورداری شهرستان کوهرنگ از مواهب طبیعی و خدادادی ازجمله رودخانه، چشمه ها و چشمه سارها یک مشکل دائمی و قدیمی و درواقع یک زخم کهنه باشد که بخش عمده آن ارتباطی با موضوع کم آبی نداشته و به طور مستقیم با سوءمدیریت ها مرتبط است.
مدیریت ضعیف آب به قیمت از دست رفتن کشاورزی
در شهرستان کوهرنگ با وجود اینکه از منابع آبی فراوان برخوردار است، اما به دلیل مدیریت ناصحیح در اصلاح زیرساخت های شبکه آبرسانی که از سالیان گذشته برای این شهرستان به جای مانده، در بسیاری از نقاط مردم با کم آبی و یا قطعی آب مواجه هستند.
با وجود کم آبی ناشی از کاهش بارندگی ها در سال های اخیر که سوءمدیریت ها آن را تشدید کرده و به نقطه بحران رسانده است، اما وقتی پایتان را به کوهرنگ می گذارید و با غرش آب هایی مواجه می شوید که به استان های همجوار سرازیر می شود، بیشتر این موضوع به ذهن می رسد که چرا در این شهرستان با این آب فراوان، باید مشکل کم آبی وجود داشته باشد؟ چرا دشت بزرگی همچون دشت زرین که فاصله کمی با آب دارد به صحرایی سوزان تبدیل شده است؟
این یک واقعیت تلخ است که شهرستان کوهرنگ به رغم برخورداری از بارش های فراوان در فصول مختلف در برخی ماه ها با کمبود منابع آبی مواجه است و تداوم این امر علاوه بر کمبود آب آشامیدنی در بیشتر مناطق، کشاورزان را نیز با مشکلات عدیده ای مواجه کرده است.
این مطالب خود گواه این موضوع است که باید درک درستی از شرایط بحرانی موجود در مدیریت ما ایجاد شود و به تبع آن در مردم نیز این درک به وجود می آید که تا دیر نشده درشیوه مصرف منابع آبی کشور تجدیدنظر کنیم، زیرا ضرر این اتفاق در گام نخست متوجه مردم خواهد بود.
,
,
,
,
,
,
,
, مدیریت ضعیف آب به قیمت از دست رفتن کشاورزی, مدیریت ضعیف آب به قیمت از دست رفتن کشاورزی,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
, ,
بر اساس اعلام مسئولان وزارت نیرو با بازده کنونی آبیاری و همچنین هزینه ای که صرف استخراج آب می شود، تولید محصولات کشاورزی در کشور مقرون به صرفه نیست و در صورتی که در سریع ترین زمان برای این مشکل چاره اندیشی نشود با تعطیلی بخش کشاورزی مواجه خواهیم شد.
پس نخستین اقدام برای رونق و توسعه کشاورزی این است که با اصلاح الگوی کشت و الگوی آبیاری و رفتن به سمت کشاورزی صنعتی، ارزش افزوده محصولات کشاورزی را افزایش داد.
سال ها است که می گوییم باید الگوی مصرف آب به ویژه در بخش کشاورزی تغییر یابد اما تاکنون اقدام عملی درخور انجام نگرفته است.
جلب اعتماد و اعتمادسازی در شرایط بحران کم آبی و بیآبی کنونی در بین اقشار مختلف جامعه بهخصوص قشر کشاورز برای تن دادن به تغییر روش های آبیاری سنتی به روش های نوین مصرف، بدون شک از احتیاجات دولت برای مبارزه با بحران مذکور خواهد بود.
به بیان روشن و سادهتر لازمه موفقیت طرحهای خوب نوشته شده، اجرای خوب و پیوسته آنهاست.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ارسال دیدگاه