تصاویر/فرار عشایر از کوه سیاه لنده به دلیل کمبود آب شرب
با تداوم کم آبی و هشدار های مسئولان مبنی بر کمبود آب و تخریب مراتع به واسطه افزایش استفاده کننده گان از مراتع و کمبود آب شرب، عشایر کوه سیاه لنده مجبور به فرار از این منطقه شدند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از خبر لنده ،در چندسال اخیر عشایر کوه سیاه و سفید شهرستان لنده به واسطه کمبود بارش برف و نزولات آسمانی با مشکلات و کم آبی های زیادی مواجه شدند که در این فصل از کوچ نیز با تداوم کم آبی و هشدار های مسئولان مبنی بر کمبود آب و تخریب مراتع به واسطه افزایش استفاده کننده گان از مراتع و کمبود آب شرب باعث فرار عشایر کوه سیاه لنده شد.
, شبکه اطلاع رسانی دانا , خبر لنده ,
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
گزارش: سید اسماعیل میری
انتهای پیام/م75
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
گزارش: سید اسماعیل میری
انتهای پیام/م75
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
گزارش: سید اسماعیل میری
انتهای پیام/م75
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
گزارش: سید اسماعیل میری
انتهای پیام/م75
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
,
منطقه سردسیری کوه سیاه تقسیم شده بین عشایر دومنطقه شهرستان لنده(طیبی) و شهرستان بهمئی(بهمئی) می باشد که حدود 200الی 250خانوار با جمعیتی بالغ بر حدود 1200نفر از هر دو شهرستان کوه سیاه را بعنوان منطقه ییلاقی خود انتخاب می کنند.
,,
میزان و تعداد دامی که همه ساله با شروع فصل کوچ به منطقه سردسیری می آیند بیش از 7هزار راس دام سبک است که با توجه به میزان علوفه و گیاهان مرتعی موجود در کوه سیاه شاید جواب گوی تنها دو ماه از فصل کوچ را دهد.
, .,,
همه ساله فصل کوچ از اوایل خرداد ماه شروع و تا نیمه اول شهریور ماه به پایان می رسد ولی امسال نیز به واسطه شدت گرمای هوا و کاهش برف و نزولات آسمانی خطر کمبود آب آشامامیدنی منطقه عشایری کوه سیاه را تهدیدی جدی کرد به طوری که چندیدن بار مسئولان اداره امور عشایری تا قبل از ماه مبارک رمضان می خواستند از آب رسانی به عشایر خود داری کنند که با واسطه مسئولان محلی مواجه شدند.
, و,,
کمبود آب در بین عشایر چنان عرصه را بر آنان تنگ کرده است که بیشتر آنان همانطور که در تصاویر زیر مشاهده می کنید فرار و نحمل گرمای مناطق گرمسیری را بر کمبود آب و بهتر بگویم قحطی آب ترجیح داده و کوچ خود را نیمه کاره رها کردند و اقدام به بازگشت به قشلاق خود کردند.
,شاهد و گواه این صحبت ها منبع های خالی ذخیره آب و بشکه های 20لیتری آب و چهره های معصومانه کودکان عشایر است.
,تشنگی و کمبود آب باعث نارضایتی ذخایر انقلاب شده است به طوری که خیلی از آنان اقدام به فروش دام های خود کرده اند.
,عدم برنامه ریزی صحیح و عدم پیش بینی وضعیت موجود از سوی مسئولان اداره کل امورعشایری استان کهگیلویه وبویراحمد و امورعشایری شهرستان کهگیلویه و بهمئی باعث ایجاد نگرانی عشایر حاضر در کوه سیاه لنده شده است.
,,
به هرحال عشایر حاضر در کوه سیاه لنده از بحران بی آبی رنج می برند تا درسی باشد برای سالهای آینده مسئولان که با عدم برنامه ریزی صحیح این چنین وضعیتی را بر عشایر و دامداران تحمیل کرده اند.
,,
اگر کمی در ورود و خروج عشایر در سالهای گذشته با حساب و کتاب تر عمل می کردیم امروز شاهد چنین بی برنامگی هایی در میان مسئولان شهرستانی و استانی نبوده ایم .
,,
علاج این درد تنها با شناسائی عشایر واقعی از طریق سرشماری دقیق عشایر و صدور مجوز و کارت تردد به مناطق عشایری امکان پذیر است و ضمن به دست آوردین دقیق آمار عشایر می توان برنامه ریزی های بهتری در راستای تحقق آرمان ها و اندیشه های عشایر کار کرد.
,,
امیدواریم مسئولان ارشد استانی با اختصاص اعتبارات ویژه ای به عشایر استان در سالهای آینده با برنامه ریزی و پیش بینی مشکلات و معضلات عشایر این نقیصه را در استان حل نمایند.
,, , , , , , , , , , گزارش: سید اسماعیل میری
انتهای پیام/م75
گزارش: سید اسماعیل میری
,انتهای پیام/م75
,]
ارسال دیدگاه