گاردین، ایندیپندنت، بلومبرگ و عفو بین الملل درباره شیخ نمر چه گفتند؟
از افشاگری محمد النمر تا سخنِ رهبر انقلاب با «جامعه جهانی»/ جای خالی احساس مسئولیت جامعه جهانی
گاردین می نویسد، شیخ نمر تأکید می کرد که جامعه شیعی دیگر در برابر نظام پادشاهی عربستان سکوت نخواهد کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مرآت، 58 سال قبل، روستای «العوامیه» در منطقه غطیف، یعنی یکی از شرقی ترین نقاط عربستان سعودی، شاهد تولد نوزادی بود که بعدها آوازه اش جهانی شد. نامش را «نِمِر» گذاشتند. نمر به تحصیل بسیار علاقه مند بود. او پس از اتمام دوره ابتدایی تحصیلاتش و پیش از آن که برای آموختن به سوریه برود، در سن 19 سالگی یعنی در سال 1979 همان سالی که انقلاب اسلامی ایران به پیروزی رسید، به تهران آمد تا در یک حوزه علمیه شیعی به تحصیل بپردازد. نهایتا او به سراغ سیدمحمدتقی مدرسی و فرد دیگری رفت. مدرسی همزمان با ایام پیروزی انقلاب به دلیل فشارهای حکومت بعث مجبور به ترک عراق شده و به کویت رفته بود اما با پیروزی انقلاب به ایران آمده و یک حوزه علمیه در تهران تأسیس کرده بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرآت,روزنامه ایندیپندنت نوشته است که «نمر در همین دوران به حکومت ایران نزدیک شد.»(اینجا بخوانید) او ده سال در ایران تحصیل کرد و سپس به سوریه رفت و چندسالی را نیز در سوریه گذراند. نمر سرانجام در سال 1994 یعنی در سن 34 سالگی به عربستان سعودی بازگشت و بلافاصله در روابطش با مقامات سعودی دچار چالش شد. او دائما مورد مواخذه سیستم های اطلاعاتی وابسته به پادشاهی عربستان قرار می گرفت؛ علت، درخواست های مکرر او برای افزایش آزادی های مذهبی بود. این کش و قوس ها سرانجام بدانجا ختم شد که وی در سال 2003 به سبب برپایی نماز جماعت در خانه روستایی اش بازداشت شد؛ حالا او به «امام» تبدیل شده بود و به ویژه جوانان مشتاق فعالیت های او بودند.
نمر در فوریه سال 2009 وقتی زائران شیعه در محدوده قبرستان مقدس بقیع با پلیس مذهبی و نیروهای امنیتی عربستان درگیر شدند قیام خود را آشکار کرد. همزمان با گسترش اعتراضات در محدوده شرقی عربستان، نمر طی یک سخنرانی انقلابی، مسئولان سیاسی عربستان را به تشویق پلیس مذهبی این کشور برای هدف قرار دادن جامعه شیعیان متهم کرد.
حکم دادگاه تخصصی جنایی عربستان در سال 2014
گاردین می نویسد، او همچنین تأکید کرد که جامعه شیعی دیگر در برابر نظام پادشاهی عربستان سکوت نخواهد کرد؛ این سخنی بود که هواخواهان شیخ می گفتند در نهایت به اعدام او منجر خواهد شد. آن ها درست می گفتند چرا که نهایتا در اکتبر سال 2014 دادگاه تخصصی جنایی عربستان(!) شیخ نمر را به دلیل نادیده گرفتن حاکمان و دست داشتن در مقابله ها با نیروهای امنیتی به اعدام محکوم کرد.
به همین سبب، سازمان عفو بین الملل، روند رسیدگی به پرونده وی را مورد انتقاد قرار داده و گفته بود که اتهاماتی که علیه روحانی عربستانی عنوان می شود، مغایر با حق آزادی بیان است.(اینجا بخوانید) اما در همان روزی که این حکم برای شیخ نمر صادر شد، برادر او، محمد النمر اطلاعاتی را درباره حکم اعدام شیخ نمر در توئیتر افشا کرد؛ اقدامی که باعث شد محمد النمر هم دستگیر شود!
هشدار مقامات ایران به حکام سعودی
در حالی که این اخبار منتشر میشد، سران نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به عربستان سعودی هشدار دادند که اگر حکم اعدام این روحانی برجسته اجرا شود برای آن ها تبعات سنگینی خواهد داشت.(اینجا بخوانید) «برجسته» و «قدرتمند»؛ این ها صفاتی هستند که حتی غربی ها هم به شیخ سلحشور عرب نسبت می دهند. بازداشت و صدور حکم اعدام برای شیخ نمر همچنین موجی از واکنش های تند را در میان بسیاری از کشورهای مسلمان و حتی نهادهای حقوقی بین المللی برانگیخته بود.
مردم ایران، عراق، لبنان، افغانستان و هند از جمله مردمی بودند که پس از صدور حکم اعدام برای شیخ نمر در اعتراضات گسترده ای خواستار آزادی وی و دیگر زندانیان سیاسی در عربستان شده بودند. حتی بان کی مون، دبیرکل وقت سازمان ملل هم در اکتبر سال 2015 به جمع منتقدان پیوسته و از حکام سعودی خواسته بود که حکم اعدام شیخ نمر را لغو کنند.
مقامات سعودی اما نه به هشدارهای دلسوزان امنیت منطقه، گوش کردند و نه به درخواست های نهادهای بین المللی. بنابر خبر بی بی سی، وزارت کشور عربستان در روز دوم ژانویه 2016، یعنی دوازدهم دی ماه سال 94، اعلام کرد که شیخ نمر به همراه یک جمع 47 نفره به جرم انجام اعمال تروریستی(!) اعدام شده است. بی بی سی در خبر خود شیخ نمر را «حامی تجمعات ضدحکومتی» توصیف کرد!
اما سایت سازمان عفو بین الملل در همان روز اعدام مطلبی را منتشر کرد و ضمن محکوم کردن این اقدام، نوشت:«قتل شیخ نمر به طور خاص نشان می دهد که سعودی ها به نام مبارزه با تروریسم، از مجازات اعدام برای محاکمه و سرکوب مخالفان خود استفاده می کنند.»(اینجا بخوانید)
رهبر انقلاب: جامعه جهانی احساس مسئولیت کند
رهبر معظم انقلاب یک روز پس از این اتفاق تلخ، در صبح روز یکشنبه سیزدهم دی ماه دو سال قبل و در جریان درس خارج فقه خود، جنایت بزرگ عربستان سعودی در به شهادت رساندن یک محقق مذهبی بی گناه را به شدت محکوم کردند. رهبر انقلاب تأکید کرده بود که جامعه جهانی باید در برابر این جنایت و جنایت های مشابه عربستان سعودی در یمن و بحرین احساس مسئولیت کند و تصریح کرده بود:«بدون تردید خون به ناحق ریخته این شهید مظلوم به سرعت اثر خواهد کرد و دست انتقام الهی گریبان سیاستمداران سعودی را خواهد گرفت.»
رهبری معظم گفته بود:«این عالمِ مظلوم نه مردم را به حرکت مسلحانه تشویق میکرد و نه به صورت پنهانی اقدام به توطئه کرده بود، بلکه تنها کار او، انتقاد علنی و امر به معروف و نهی از منکرِ برخاسته از تعصب و غیرت دینی بود.»
ایندیپندنت: اعدام شیخ نمر؛ نماد مقابله عربستان با هرگونه اعتراض!
آش آنقدر شور شده بود که حتی بخش حقوق بشر سازمان عفو بین الملل نیز اعدام شیخ نمر را بخشی از رفتار سرکوب گرانه مقامات عربستان نسبت به «هرگونه حرکت اعتراضی» عنوان کرد. این خبری بود که ایندیپندنت هم به آن پرداخت. این روزنامه در پنجم ژانویه 2016 برابر با 15 دی ماه سال 94، طی مقاله ای با عنوان «نمر؛ روحانی شیعه ای که حکام نظام پادشاهی را محکوم کرد و خواستار آزادی مذهبی شد» ضمن استناد به گزاره ای که توسط سازمان عفو بین الملل بیان شده بود، نوشت:«مقامات ایرانی پس از مرگ نمر(شهادت شیخ نمر!) اقدامات مقامات عربستان سعودی را به جنایات داعش تشبیه کردند. پس از اعدام وی شورش هایی نیز در یمن شکل گرفت که در جریان آن یک پسر هشت ساله زخمی شد.»(بخوانید)
خبرگزاری بلومبرگ نیز در روز سوم ژانویه 2016 یعنی سیزدهم دی ماه سال 94، با انتشار یک گزارش خبری با عنوان «روحانی اعدام شده سعودی که بود و چرا مرگ او مهم است؟» از بزرگ ترین تنش میان ایران و عربستان طی 20 سال گذشته سخن گفت.(اینجا بخوانید) چرا که جمعی از معترضین به اعدام شیخ نمر به سفارت عربستان یورش برده و آن را به آتش کشیده بودند؛ اقدامی که سبب شد تا عربستان روابط دیپلمات خود با ایران را قطع کند.
در همان روز اعدام شیخ نمر، برخی از رسانه ها مقاصد آشکار و پنهان حکام سعودی از این اقدام شنیع را فریاد می زدند. پرس تی وی، نوشته بود که «سعودی ها به واسطه اعدام شیخ نمر به دنبال انشقاق میان مسلمین هستند.»(بخوانید) سعودی ها البته در این امر توفیق نیافتند اما آن چه اکنون و در آستانه سالروز شهادت شیخ نمر حائز اهمیت است آن است که آیا سخن رهبر معظم انقلاب به درستی مورد توجه قرار گرفت؟
چنانکه ذکر شد، رهبر معظم انقلاب تصریح کرده بودند که جامعه جهانی باید نسبت به مسأله شهادت شیخ نمر احساس مسئولیت کند. خوب است که مسئولان ارشد جمهوری اسلامی نیز فهرستی از پیگیری های ناشی از احساس مسئولیت خود را در آستانه شهادت این روحانی سلحشور با مردم در میان بگذارند.
انتهای پیام/
روزنامه ایندیپندنت نوشته است که «نمر در همین دوران به حکومت ایران نزدیک شد.»(اینجا بخوانید) او ده سال در ایران تحصیل کرد و سپس به سوریه رفت و چندسالی را نیز در سوریه گذراند. نمر سرانجام در سال 1994 یعنی در سن 34 سالگی به عربستان سعودی بازگشت و بلافاصله در روابطش با مقامات سعودی دچار چالش شد. او دائما مورد مواخذه سیستم های اطلاعاتی وابسته به پادشاهی عربستان قرار می گرفت؛ علت، درخواست های مکرر او برای افزایش آزادی های مذهبی بود. این کش و قوس ها سرانجام بدانجا ختم شد که وی در سال 2003 به سبب برپایی نماز جماعت در خانه روستایی اش بازداشت شد؛ حالا او به «امام» تبدیل شده بود و به ویژه جوانان مشتاق فعالیت های او بودند.
, اینجا بخوانید,نمر در فوریه سال 2009 وقتی زائران شیعه در محدوده قبرستان مقدس بقیع با پلیس مذهبی و نیروهای امنیتی عربستان درگیر شدند قیام خود را آشکار کرد. همزمان با گسترش اعتراضات در محدوده شرقی عربستان، نمر طی یک سخنرانی انقلابی، مسئولان سیاسی عربستان را به تشویق پلیس مذهبی این کشور برای هدف قرار دادن جامعه شیعیان متهم کرد.
,حکم دادگاه تخصصی جنایی عربستان در سال 2014
, حکم دادگاه تخصصی جنایی عربستان در سال 2014,گاردین می نویسد، او همچنین تأکید کرد که جامعه شیعی دیگر در برابر نظام پادشاهی عربستان سکوت نخواهد کرد؛ این سخنی بود که هواخواهان شیخ می گفتند در نهایت به اعدام او منجر خواهد شد. آن ها درست می گفتند چرا که نهایتا در اکتبر سال 2014 دادگاه تخصصی جنایی عربستان(!) شیخ نمر را به دلیل نادیده گرفتن حاکمان و دست داشتن در مقابله ها با نیروهای امنیتی به اعدام محکوم کرد.
,به همین سبب، سازمان عفو بین الملل، روند رسیدگی به پرونده وی را مورد انتقاد قرار داده و گفته بود که اتهاماتی که علیه روحانی عربستانی عنوان می شود، مغایر با حق آزادی بیان است.(اینجا بخوانید) اما در همان روزی که این حکم برای شیخ نمر صادر شد، برادر او، محمد النمر اطلاعاتی را درباره حکم اعدام شیخ نمر در توئیتر افشا کرد؛ اقدامی که باعث شد محمد النمر هم دستگیر شود!
, اینجا بخوانید,هشدار مقامات ایران به حکام سعودی
, هشدار مقامات ایران به حکام سعودی,در حالی که این اخبار منتشر میشد، سران نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران به عربستان سعودی هشدار دادند که اگر حکم اعدام این روحانی برجسته اجرا شود برای آن ها تبعات سنگینی خواهد داشت.(اینجا بخوانید) «برجسته» و «قدرتمند»؛ این ها صفاتی هستند که حتی غربی ها هم به شیخ سلحشور عرب نسبت می دهند. بازداشت و صدور حکم اعدام برای شیخ نمر همچنین موجی از واکنش های تند را در میان بسیاری از کشورهای مسلمان و حتی نهادهای حقوقی بین المللی برانگیخته بود.
, اینجا بخوانید,مردم ایران، عراق، لبنان، افغانستان و هند از جمله مردمی بودند که پس از صدور حکم اعدام برای شیخ نمر در اعتراضات گسترده ای خواستار آزادی وی و دیگر زندانیان سیاسی در عربستان شده بودند. حتی بان کی مون، دبیرکل وقت سازمان ملل هم در اکتبر سال 2015 به جمع منتقدان پیوسته و از حکام سعودی خواسته بود که حکم اعدام شیخ نمر را لغو کنند.
,مقامات سعودی اما نه به هشدارهای دلسوزان امنیت منطقه، گوش کردند و نه به درخواست های نهادهای بین المللی. بنابر خبر بی بی سی، وزارت کشور عربستان در روز دوم ژانویه 2016، یعنی دوازدهم دی ماه سال 94، اعلام کرد که شیخ نمر به همراه یک جمع 47 نفره به جرم انجام اعمال تروریستی(!) اعدام شده است. بی بی سی در خبر خود شیخ نمر را «حامی تجمعات ضدحکومتی» توصیف کرد!
,اما سایت سازمان عفو بین الملل در همان روز اعدام مطلبی را منتشر کرد و ضمن محکوم کردن این اقدام، نوشت:«قتل شیخ نمر به طور خاص نشان می دهد که سعودی ها به نام مبارزه با تروریسم، از مجازات اعدام برای محاکمه و سرکوب مخالفان خود استفاده می کنند.»(اینجا بخوانید)
, اینجا بخوانید,رهبر انقلاب: جامعه جهانی احساس مسئولیت کند
, رهبر انقلاب: جامعه جهانی احساس مسئولیت کند,رهبر معظم انقلاب یک روز پس از این اتفاق تلخ، در صبح روز یکشنبه سیزدهم دی ماه دو سال قبل و در جریان درس خارج فقه خود، جنایت بزرگ عربستان سعودی در به شهادت رساندن یک محقق مذهبی بی گناه را به شدت محکوم کردند. رهبر انقلاب تأکید کرده بود که جامعه جهانی باید در برابر این جنایت و جنایت های مشابه عربستان سعودی در یمن و بحرین احساس مسئولیت کند و تصریح کرده بود:«بدون تردید خون به ناحق ریخته این شهید مظلوم به سرعت اثر خواهد کرد و دست انتقام الهی گریبان سیاستمداران سعودی را خواهد گرفت.»
,رهبری معظم گفته بود:«این عالمِ مظلوم نه مردم را به حرکت مسلحانه تشویق میکرد و نه به صورت پنهانی اقدام به توطئه کرده بود، بلکه تنها کار او، انتقاد علنی و امر به معروف و نهی از منکرِ برخاسته از تعصب و غیرت دینی بود.»
,ایندیپندنت: اعدام شیخ نمر؛ نماد مقابله عربستان با هرگونه اعتراض!
, ایندیپندنت: اعدام شیخ نمر؛ نماد مقابله عربستان با هرگونه اعتراض!,آش آنقدر شور شده بود که حتی بخش حقوق بشر سازمان عفو بین الملل نیز اعدام شیخ نمر را بخشی از رفتار سرکوب گرانه مقامات عربستان نسبت به «هرگونه حرکت اعتراضی» عنوان کرد. این خبری بود که ایندیپندنت هم به آن پرداخت. این روزنامه در پنجم ژانویه 2016 برابر با 15 دی ماه سال 94، طی مقاله ای با عنوان «نمر؛ روحانی شیعه ای که حکام نظام پادشاهی را محکوم کرد و خواستار آزادی مذهبی شد» ضمن استناد به گزاره ای که توسط سازمان عفو بین الملل بیان شده بود، نوشت:«مقامات ایرانی پس از مرگ نمر(شهادت شیخ نمر!) اقدامات مقامات عربستان سعودی را به جنایات داعش تشبیه کردند. پس از اعدام وی شورش هایی نیز در یمن شکل گرفت که در جریان آن یک پسر هشت ساله زخمی شد.»(بخوانید)
, بخوانید,خبرگزاری بلومبرگ نیز در روز سوم ژانویه 2016 یعنی سیزدهم دی ماه سال 94، با انتشار یک گزارش خبری با عنوان «روحانی اعدام شده سعودی که بود و چرا مرگ او مهم است؟» از بزرگ ترین تنش میان ایران و عربستان طی 20 سال گذشته سخن گفت.(اینجا بخوانید) چرا که جمعی از معترضین به اعدام شیخ نمر به سفارت عربستان یورش برده و آن را به آتش کشیده بودند؛ اقدامی که سبب شد تا عربستان روابط دیپلمات خود با ایران را قطع کند.
, اینجا بخوانید,در همان روز اعدام شیخ نمر، برخی از رسانه ها مقاصد آشکار و پنهان حکام سعودی از این اقدام شنیع را فریاد می زدند. پرس تی وی، نوشته بود که «سعودی ها به واسطه اعدام شیخ نمر به دنبال انشقاق میان مسلمین هستند.»(بخوانید) سعودی ها البته در این امر توفیق نیافتند اما آن چه اکنون و در آستانه سالروز شهادت شیخ نمر حائز اهمیت است آن است که آیا سخن رهبر معظم انقلاب به درستی مورد توجه قرار گرفت؟
, بخوانید,چنانکه ذکر شد، رهبر معظم انقلاب تصریح کرده بودند که جامعه جهانی باید نسبت به مسأله شهادت شیخ نمر احساس مسئولیت کند. خوب است که مسئولان ارشد جمهوری اسلامی نیز فهرستی از پیگیری های ناشی از احساس مسئولیت خود را در آستانه شهادت این روحانی سلحشور با مردم در میان بگذارند.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه