سمیرم، کامیون و دیگر هیچ/مردم منتظر اقدام و عمل مسئولان هستند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سمیرم خبر همین 54 سال پیش بود که قریه ای بنام سمیرم سرحد، که تا پیش از آن توسط خوانین اداره می شد، با مستقر شدن فرمانداری به شهرستان ارتقاء یافت.

این در حالی بود که تا چند سال قبل از آن و در سال 1314 بخشداری داشت و بخش بود و در سال 1325 نیز از استان فارس جدا شده و به استان برخوردار اصفهان ملحق شد.
گویا در همین میانه بخشداری و فرمانداری دادن به این دیار، شهرداری سمیرم نیز در سال 1329 مصوب و مستقر شده و این قریه کهن، به شمائل شهر مبدل و مزین گشته است.
بماند؛ بحث ما شهر و روستا و شهرستان و استان نیست که شاید هست اما اگر نیم نگاهی به این سوی و آن سویش بیندازیم، می بینیم با چند دهه قبلش تفاوت چندانی نکرده است.
به قول زرگرپور، استاندار سابق استان اصفهان که اولین سمت دولتیش مدیریت جهادسازندگی سمیرم بوده، سمیرم همان سمیرم سابق بود و با گذشت دهه هایی متوالی این همان همچنان باقی و پابرجا بوده و هست.
بگذریم، که داستان گفتن و روایت گری نه کار من است و نه حوصله و وقت شما اقتضا می کند که در این عصر ارتباطات و اطلاعات و تلگرام و مجاز، بیش از این به تاریخ و تکرر داستان شهرمان بپردازیم که صد البته تاریخ درس عبرت می دهد و تجربه هایش اگر درست و درمان بکار آید، خود عامل ترقی و تعالی است.
اما همین درس عبرت ها خود داستانی است که در یک بخش آن مسائل اجتماعی و شهری این روزها نمود بیشتری در سمیرم دارد و کلمه کامیون و خیابان و تصادف و البته کشته و مجروح و موتورسیکلت بار دیگر به شبکه ها و افکار و محافل عمومی و رسانه ای راه یافته است.
همین شامگاه جمعه بود که نوجوانی 17 ساله بعد از خروج از مسجد و در مسیر حرکت به سمت منزل، بعد از برخورد کامیون پرسرعت، با موتورسیکلت در میانه کامیون و موتور می ماند و در دم جان می دهد.
دو سرنشین موتورسیکلت هم بشدت مجروح شده و راهی بیمارستان می شوند.
باز هم کامیون و باز هم ورود این غول آهنی به محدوده شهریریال آن هم با سرعت بالا و شب هنگام و باز درست در همان محلی که همین اسفندماه دو سال قبل نیز، تریلی دیگری، بعد از رها شدن به علت نکشیدن ترمز توسط راننده و روشن بودن کامیون، پاهای زن عابری را قطع کرد و او برای یک عمر معلول و ویلچر نشین شد.
حکایت کامیون ها و ورودشان به محدوده شهر سمیرم، مدتی بود به فراموشی سپرده شده بود اما این بار و با جان باختن نوجوان سمیرمی بار دیگر بر سر زبان ها افتاد.
برخی پلیس را مقصر می دانند و عده ای مسئولان شهری و برخی هم می گویند مقصر راننده بوده است.
پلیس راهنمایی و رانندگی اما تنها با پنج نیروی رسمی باید شبانه روز و در شهری بدون دوربین، در گرما و سرما مراقب ورود و خروج ها باشد. نه اینکه ما در مقام دفاع از پلیس باشیم اما باید حق داد شورای ترافیک و شورای تامین و فرمانداری و شهرداری و دیگر نهادها نیز هر کدام سهمی در این میان و در رفع مشکلات دارند که باید مراقبت کنند و در جای خود برای رفع آنها اقدام.
به هر روی حل مشکلات همیشه مورد درخواست بحق مردم است و اگر مسئولان گاهی همان تاریخ را مرور کنند و شهر را بیشتر با نداشته هایش ببیند و با دل و جان برایش دل بسوزانند و کار و تلاش کنند قطع به یقین وضعیت بهتری را شاهد خواهیم بود.
تاریخی که خیلی هم دور و دراز نیست و شاید همین جمعه ای که گذشت و همان اتفاقی که روی داد، در صفحه ای از تاریخ تلخ این دیار، ثبت و ضبط شد.
انتهای پیام/