پنج شنبه ها با تاریخ؛

چهاردهم دی؛ روزی که همه ایرانی‌ها در آن «سیر» می‌خوردند!

چهاردهم دی؛ روزی که همه ایرانی‌ها در آن «سیر» می‌خوردند!
استاد تاریخ معاصر ایران می گوید ایرانی ها در گذشته در چهاردهم دی ماه جشنی به نام سیرسوران داشتند و در این روز و شب سیر می خوردند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به گزارش خبرنگار مرآت، استاد خسرو معتضد در دومین بخش از «پنج‌شنبه‌ها با تاریخ» به برخی از جشن‌های ایرانیِ مربوط به چهاردهم و پانزدهم دی‌ماه پرداخته است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به گزارش خبرنگار مرآت، استاد خسرو معتضد در دومین بخش از «پنج‌شنبه‌ها با تاریخ» به برخی از جشن‌های ایرانیِ مربوط به چهاردهم و پانزدهم دی‌ماه پرداخته است., مرآت,

«جنات‌الخلود» نام یکی از کتاب‌های قدیمی ایرانی است که آیین‌ها و جشن‌های ایرانی در آن تشریح شده است. مرحوم ابوریحان بیرونی نیز در کتاب «آثار الباقیه عن قرون الخالیه» علاوه بر ذکر تاریخ ایران و بابل و روم و بیان نکاتی درباره ادیان مختلف، تمام جشن‌های ایرانِ باستان را که حتی پس از ورود اسلام به ایران هم جاری بوده است، شرح می‌دهد.

,

جشن‌های اعراب به سبک جشن‌های ایرانی

, جشن‌های اعراب به سبک جشن‌های ایرانی, جشن‌های اعراب به سبک جشن‌های ایرانی,

خلفای عرب نیز به تدریج از جشن‌های ایرانی خوششان می‌آمد. برخی از خلفای عرب در جشن‌های ایرانی شرکت می‌کردند؛ به ویژه در دوران هارون‌الرشید که همسری ایرانی داشت و همین زنِ ایرانی، یعنی مراجل، زاده یکی از مناطق شمال‌غربی افغانستان کنونی، مادر مأمون بود. همسر مأمون هم ایرانی بود. آن‌ها مثل جشن‌هایی که در دربار پادشاهان ساسانی برگزار می‌شد، جشن می‌گرفتند.

,

شبی که همه ایرانی‌ها در آن سیر می‌خوردند!

, شبی که همه ایرانی‌ها در آن سیر می‌خوردند!, شبی که همه ایرانی‌ها در آن سیر می‌خوردند!,

این جشن‌ها فلسفه خاص خود را داشتند. ابوریحان بیرونی می‌گوید ایرانی‌ها در چهاردهم دی‌ماه(مصادف با همین امروز!) جشنی به نام سیرسوران می‌گرفتند. او در کتاب قانون مسعودی هم به این جشن اشاره می‌کند. علم پزشکی ثابت کرده است که سیر درمان بسیاری از بیماری‌هاست. من البته از سیر بدم می‌آید! اما در شبِ جشن «سیرسوران» همه ایرانی‌ها سیر می‌خوردند.

,

از بین بردن مظاهر تاریکی

, از بین بردن مظاهر تاریکی, از بین بردن مظاهر تاریکی,

ایرانی‌ها در پانزدهم دی‌ماه مجسمه‌هایی از خمیر یا گل به شکل انسان درست می‌کردند و در ورودی خانه‌ها می‌گذاشتند و بعد از مدتی آن را آتش می‌زدند.  مقصودشان این بود که «ما مظهر سرما و تاریکی را از بین می‌بریم.» شب در نگاه ایرانی‌ها محل اهریمنان بود. ایرانی‌ها معتقد بودند که شب‌ها اهریمنان و بلکه ارواح مردگان آزاد می‌شوند.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه