تأثیر دوستی و روابط دختر و پسر در زندگی آینده آن ها

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آفتاب دل، نظام های اجتماعی، مجموعه ای کاملاً به هم پیوسته اند؛ به نحوی که چو عضوی به درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار، از این رو رفتار و گفتار هر عضو، به طور حتم دیر یا زود به دیگر اعضا سرایت می کند و سپس کل مجموعه را تحت تأثیر خود قرار می دهد و فرقی نمی کند که آن رفتار و گفتار از نوع فرهنگی باشد یا اقتصادی یا سیاسی و امنیتی اصل الگو پذیری و تقلید و پدیده مُد نیز به کمک می آیند و در نتیجه یک تکیه کلام یا فکر یا مدل خاص یا حرکت و تعامل خاص در کمترین زمان شکل سراسری و ملی به خود می گیرد و کم کم به عنوان فرهنگ یا ارزش و هنجار تثبیت می شود.

امروزه موضوعی که اکثراً از زبان مردم شنیده می شود دوستی دختر وپسر یا رابطه ی دختر و پسر است. در قرآن کریم از این موضوع با عبارت « اتخاذ أخدان» درسوره ی نساء آیه ی 25 و در سوره ی مائده آیه ی 5 یاد شده است. أخدان جمع خدن و در کتب لغت به معنای دوست پنهانی است. پس منظور از رابطه ی دختر و پسر، رابطه ی دو جنس مذکر و مونث است که در بین آن ها محرمیت خویشاوندی وجود ندارد. رابطه ی این دو جنس بر خلاف همه ی روابط عادی جامعه است و به سوی رابطه ای خاص، عاطفی، صمیمانه و آمیخته با شور و هیجان کشیده می شود.

رابطه ی دختر و پسر از موضوع های بسیار مهم فردی واجتماعی است که همگان را تحت تأثیر خود قرار می دهد. لازم است بدانیم که دامنه این پدیده نه تنها خانواده، بلکه حکومت را نیز در گیر می کند و با به وجود آمدن تکنولوژی جدید این رابطه ها رنگی دیگر به خود گرفته است و هر روزه در حال گسترش است. این دوستی ها امروزه از حد خود پا فراتر گذاشته و همه را به کام خود می کشد و دیگر چون گذشته محدودیت سنی را نمی شناسد و به طور آشکار و پنهان و با شدت و ضعف وارد هر خانه و خانواده ای می شود که این خود نتایج و عواقب ناگواری را در پیش خواهد داشت،

این در حالی است که اگر این رابطه ها کنتر ل نشود، شیوع آن در جامعه مثل هر ویرووس دیگر به افراد سالم سرایت می کند. از جمله هدف های قدرت های استکباری، مصونیت زدایی و دین زدایی است و سیاست مناسب این هدف استحاله ی فرهنگی است و روش مناسب آن اشاعه ی فحشا و منکرات و بی بند و باری و قباحت زدایی از پای بندی های دینی می باشد که از ابزار جنسی و رسانه های صوتی- تصویری کمال بهره برداری را می نمایند.

برقراری رابطه ی دوستی بین دختران و پسران با بهانه های جذاب و فریبنده اجتماعی شدن و به روز در آمدن و آشنایی قبل از ازدواج، پرده های حیا و عفت را می درد و غرور ملی و تعصب دینی را ضعیف یا نابود می کند تا جایی که جوان ، آموزه های دینی و حلال و حرام را مزاحم امیال خود و مخالف اهدافش می پندارد و در برابر آن موضع  می گیرد و این همان مطلوب دیرین استکبار و قدرت های استعماری است تا بتوانند پس از آن به راحتی و با خیالی آسوده به غارت و چپاول ملت ها بپردازند.

کارشناسان بر این باورند که ارتباط دختر و پسر در سه مقطع بر پیوند خانوادگی اثر می گذارد و موجب کم رنگ شدن صمیمیت زن و شوهر یا فرو پاشی آن می شود. در یک مقطع، جوان مجردی که با جنس مخالفش ارتباط داشته باشد، غالباً با شخص دیگر ازدواج می کند و پس از ازدواج تمایل دارد که همسرش، دست کم به میزان آن دوست دوران مجردی برای او خوشایند باشد و انتظار دارد که خوبی های آن فرد قبلی را در همسرش ببیند.

حال اگر سلیقه و خلق و خو یا وضعیت جسمی همسرش در مقایسه با آن دوست دوران مجردی متفاوت باشد و این همسر نتواند توقع او را تأمین کند، بی میلی ها، سردی ها، بهانه گیری ها و بگو مگو ها شروع می شود و هر روز گسترش می یابد و این آغاز ماجراست. در مقطع دیگر، زن یا شوهر به طور پنهانی با شخص ثالث ارتباط برقرار می کنند که دیر یا زود کوس رسوایی آن به صدا در می آید و کمترین نتیجه اش اختلاف و فرو پاشی زندگی مشترک آن زن و شوهر است.

در مقطع سوم، هر گاه فرد متأهل شاهد ارتباط به ظاهر خوشایند دختر و پسر باشد، با حسرت به لذت جویی های آن دو نفر می نگرد و با وضعیت خود مقایسه می کند و در نتیجه خود را مغبون می بیند و تمایل پیدا می کند که او نیز با شخص ثالث ارتباط پیدا کند،  ولی وضعیت تأهلی چنین اجازه ای به او نمی دهد. از این رو بنای ناسازگاری و اختلاف می گذارد. به همین لحاظ هر دختر و پسری که به آینده ی خانوادگی خود یا خانواده ی دیگران اهمیت می دهند ، باید در دوران مجردی، خود را سالم و پاک نگه دارند و از ارتباط با جنس مخالف بپرهیزند.

یادداشت از غریبه رحیمی- نائب رئیس بانوان فرهیخته استان کردستان

انتهای پیام/