توانمندسازی بهترین راه برای حل مشکل دست‌فروشی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ رضا آرمانیان، عضو انجمن بین المللی مددکاران اجتماعی ایران در گفت و گو با خبرنگار نبض شهر، با بیان اینکه برای حل یک مسئله اجتماعی ابتدا باید آن را به درستی شناخت و تعریف واقعی از آن داشت گفت: دستفروشی در واقع زخمی است که دلایل اصلی آن را باید در جای دیگر جستجو کرد.

وی افزود: بخواهیم یا نه، دستفروشی در جامعه ما مسئله ای اجتماعی است که ریشه در فرهنگ و تاریخ کشور نیز دارد بنابراین با انکار این مسئله و یا برجسب زدن به دستفروشان و آنها را سوء استفاده گر یا کاسبان فراری از قانون و مالیات، نامیدن آنها هیچ دردی  از جامعه دوا نخواهد کرد.

آرمانیان به برخوردهای نامناسب و غیر تخصصی با دستفروشان اشاره و اظهار کرد: شهرداری ها تلاش می کنند تا طبق قانون عمل کرده و از کسبه مجوز دار و عزیزانی که به صورت رسمی کار و فعالیت اقتصادی دارند حمایت کنند  و از مبلمان شهری و بهم ریختگی در نظم و چیدمان جامعه پیشگیری کنند اما متاسفانه گاهی برخی از عوامل شهرداری با برخوردهای نامناسب و دور از شان شهروندی، همه زحمات انجام شده را زیر سوال برده و تصویر بدی در ذهن شهروندان ایجاد می کنند.

وی وجود آموزش های پیوسته و انتخاب افراد و نیروهای کارآمد و تحصیلکرده را از عوامل موثر در بهتر شدن وضعیت برخورد با دستفروشان و مردم دانست و خاطر نشان کرد: علت هر چه که باشد مسئولان شهری و ماموران زحمت کش شهرداری نباید کرامت شهروندی و انسانی دستفروشان را ازیاد ببرند و با سعه صدر با این عزیزان رفتار کنند.

این مددکار اجتماعی به نارضایتی شغلی دستفروشان از کاری که انجام می دهند اشاره و گفت: نتیجه چند تحقیقی که انجام شده است و همچنین تجربه شخصی، نشان می دهد دستفروشان به شغلی که دارند و کاری که انجام می دهند علاقه ای نداشته و اغلب از سر اجبار و نبود راه دیگری برای درآمد دست به این کار می زنند.

وی با بیان اینکه نمی توان حضور برخی سوء استفاده کنندگان در بین جمعیت دستفروشان را انکار کرد افزود: نباید از یاد برد که اغلب دستفروشان افراد آبرومندی هستند که برای سرخ نگه داشتن صورتشان به این شغل کاذب روی آورده و در صورت حمایت دولت و سازمان مسئول یا ایجاد شغلی دیگر به صورت داوطلبانه دست از دستفروشی خواهند کشید.

آرمانیان با بیان اینکه بسیاری از دستفروشان را اقشار مختلفی مانند مهاجران خارجی، مهاجران داخلی که از شهرهای کوچکتر به کلان شهر ها می آیند یا روستائیانی که به شهرها مهاجرت کرده اند و همچنین برخی متکدیان حرفه ای، معتادانی که توان انجام کاری دیگری را ندارند، زنان بی سرپرست یا بد سرپرست، کودکان بی سرپرست و یا افرادی که پول و سرمایه ای برای ایجاد و راه اندازی کسب و کار مناسب تری را ندارند تشکیل می دهند، اظهار کرد: باید برای هر یک از این اقشار برنامه ای مجزا و دقیق نوشته و درد هر کدام را با داروی مناسب آن دوا کرد.

وی کاهش یا افزایش دستفروشی را متاثر از شرایط کلی جامعه دانست و افزود: وقتی اقتصاد رو به رشد  و وضعیت کسب و کار از رونق مناسبی برخوردار باشد کمتر شخص آبرومندی حاضر خواهد شد در گرما و سرمای تابستان و زمستان بخاطر درآمد ناچیزی در حد 600 تا 700 هزار تومان دستفروشی را به عنوان منبع درآمدش انتخاب کرده و با فشار روانی ناشی از برخوردهای قانونی و دهها غصه و قصه دیگر روبرو شود.

عضو انجمن مددکاران اجتماعی کشور ایجاد بازارچه های شبانه، روزانه، هفتگی و... را یکی از مسکن ها برای کاهش حضور دستفروشان دانست و یادآور شد: در صورت آسیب شناسی دقیق و اجرای صحیح این گونه طرح های می توان بخشی از مشکلات دستفروشان را مرتفع کرد اما این همه ماجرا نیست و باید کار از سرچشمه درست شده و با ایجاد رونق اقتصادی و توانمند سازی افراد کمک کرد تا مسائلی مانند دستفروشی یا تکدیگری به صورت ریشه ای حل شود تا همواره درگیر برنامه های موقتی یا کم بازده نباشیم.

انتهای پیام/