در حاشیه دستور برداشتن نرده های حائل در مصلی امام خمینی(ره) تبریز؛
چرا حرکت امام جمعه تبریز با استقبال مردم روبرو شد؟
حرکت زیبا و تحسین برانگیز امام جمعه تبریز در دیار مردمان دیار عبودیت و تقوا که به وقت حادثه پشت دولت و حاکمیت را خالی نکرده اند قابل تقدیر است و این ذوق زدگی ها با زبان بی زبانی حاوی نکات و پیام های بسیاری می باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ حمید مظاهری راد در تبریزبیدار نوشت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, تبریزبیدار ,,
پست های زیر را بنگرید:
- حرکت قابل تقدیر امام جمعه جدید تبریز مبنی بر حذف نرده های بین مسئولین و مردم در مصلیتبریز، گامی ابتدایی در جهت مقابله با تحقیر مردم و روحیه فرعونی و طبقاتی کردن جامعه
- وقتی اقدامات امام جمعه مردمی تبریز در ۲۰:۳۰ شبکه دو خبر ساز میشود، دستور حذف نرده های بین مسئولین و مردم در مصلی تبریز
- دستور انقلابی امام جمعه تبریز برای برداشتن نرده حائل میان مردم ومسئولین درمصلی
- لزوم سرایت سلوک مردمی حجت الاسلام دکتر آل هاشم به مدیران
- استقبال از یک اقدام تحسین برانگیز، دستورامام جمعه تبریز نسبت به حذف نرده های جداکننده "صف مسئولان از مردم" با واکنش های مثبتی مواجه شده است
,
,
,
,
,
این پست ها و هزاران مطلب دیگر در شبکه های مجازی ذوق زدگی مردمی را نشان می دهد که از مرزبندی ها خسته اند.
,
فارغ از حرکت پسندیده و قابل تحسین امام جمعه ی مردمی و متفاوت تبریز، آنچه پس از دیدن این پست ها در اذهان تداعی می گردد، خوشحالی ملتی است که از ناعدالتی ها و نوع نگاه مسئولین به تنگ آمده اند.
,
باری این حرکت زیبا و تحسین برانگیز مردمان دیار عبودیت و تقوا که به وقت حادثه پشت دولت و حاکمیت را خالی نکرده اند قابل تقدیر است و این ذوق زدگی ها با زبان بی زبانی حاوی نکات و پیام های بسیاری می باشد.
,
شاید دولت های مختلف بدلیل نگاه ابزاری ویژه ای که به مقوله ی ملت دارند آن را به کل فراموش کرده باشند اما آنچه که مسلم است یک نظام سیاسی برای تحقق توسعه ی مطلوب می بایستی از یک سلسله بحران های ( هویت، مشروعیت، مشارکت، نفوذ و توزیع ) عبور کند و کاری که امام جمعه ی محترم انجام داده اند چیزی مشروعیت زایی نبوده است.
,
شکل اولیه ی دولت-ملت پیش نیاز انواع توسعه ی سیاسی است چون اولا در تمام اقتدارهای ملی گرا و فراملی گرا در محدوده ی کشوری خاص ذیل اقتدار خود گرد می آورد، و ثانیا ملتی شکل می گیرد که از تعلقات فراملی و فروملی ( مبتنی بر قبیله، قوم و خویشاوندی ) گسسسته به مبنای تعلق جدید ملیت استوار می شود.
,
باید متاثر بود که این حرکت های پسندیده چرا در تمام کشور و البته اینقدر دیر شروع گردیده است.چرا مردمی که پای آرمان ها و ارزش ها ایستاده اند بازگشت به دوران اولیه ی انقلاب را تحسین می کنند.دورانی که در آن سرباز و نیرو و فرمانده اعتباری فزونتر نسبت بهم دیگر نداشته و مسیر دشوار رسیدن به اهداف انقلاب اسلامی را با هم طی می نمودند.
,
افزایش کارایی دولت ها در بسیج منابع انسانی و مادی در راستای اهداف ملی تنها با مردم محوری و از میان برداشتن فاصله ها ممکن می گردد و برای این ضرورت مهم بایستی قدم های محکم و گام های بلندتری را برداشت تا کوتاهی سال های قبل جبران گردد.
,
یادم نمی رود وقتی در سن نونهالی بودم شهید مدنی رحمه الله علیه را که با پای پیاده عازم نماز جمعه می شدند و همیشه در میان جمعیت بودند مشاهده نموده و مبهوت تواضع و فروتنی شان می گشتم و درست بهمین علت بود که با ندای شان در سن نوجوانی عازم جبهه ها گشتیم و نگذاشتیم تا دشمن تا بن دندان مسلح در مقابل امکانات محدودمان، کاری از پیش ببرد.
,
وقتی خطبا، وعاظ و مدیران این کشور با مردم و کنار مردم باشند مطمئنا نظام روز به روز پویاتر و زنده ترخواهد گشت.
,
اگر بتوان با همین حرکات اساسی نسبت به از میان برداشتن تفکیک مردم به طبقات مختلف اقدام نمود، رسیدن به توسعه ی متوازن نیز با سعی و تلاش دور از انتظار نخواهد بود.جامعه ای که در آن تقسیم بندی ها به اندازه ای گشته که حتی به مردگانش هم موقع کفن و دفن جایگاه برتر دنیوی اعطا گردیده و فخر فروشی در قبرستان های ما هم بیداد می نماید و فقیر و غنی در ظاهر آن نمایان می شود.
,
البته بایستی جایگاه منتقدان صدیقی که به وقت مصلحت ساکت نمی نشینند نیز در جامعه مشخص و معلوم گردد تا اوضاع و زندگی و دنیای مردم بهتر و مناسب تر گردد.حقیقتا می بایست این رفتار را به فال نیک گرفت و آن را آغاز تحولی نو در راستای مردمسالاری برشمرد.بامید روز های بهتر
]
ارسال دیدگاه