بانوی نقاش دولت آبادی:
هنر نقاشی در شهرستان برخوار جایگاهی ندارد/ برای برپایی نمایشگاه شهرستانی حمایتم نکردند
هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند…
[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشم برخوار،یکی از ملزومات برای نبوغ استعدادهای ورزشی، قرآنی، علمی، فرهنگی، هنری و… افراد، فراهم کردن شرایط و امکانات حتی در کمترین حد خود است که در این میان، استعداد، تلاش، پشتکار و توکل را نمی توان به عنوان عوامل اصلی برای رسیدن به پیشرفت و موفقیت نادیده گرفت.
,
شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
چشم برخوار,
افراد و نوابغ بسیاری از شهرستان برخوار هستند که با تلاش و همت و توکل، توانسته اند سدهای پیشرفت و موانع کمبود امکانات را بشکنند و امروز در جامعه جایگاهی پیدا کنند.
سمیه کرباسی یکی از هنرمندان و نقاشان برخواری است که با تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ نقاشی می کند و در بهمن ماه سال جاری در کتابخانه مرکزی شهرداری واقع در خیابان باغ گلدسته اصفهان اقدام به برپایی نمایشگاه کرد، زن جوانی که نبود حمایت مسئولان و امکانات نتوانست انگیزه را از او سلب کند.
شما را به خواندن گفتگوی چشم برخوار با این بانوی هنرمند دعوت می کنیم:
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.
سمیه کرباسی هستم ۳۶ سال سن دارم. دوران دبیرستان را در رشته ریاضی فیزیک گذراندم و پس آن تحصیلات دانشگاهی ام را در مقطع لیسانس و در رشته اقتصاد طی کردم.
سال ۱۳۷۹ از سن ۱۸سالگی یک دوره کلاس های رنگ و روغن هلال احمر را گذراندم و متوجه استعداد و علاقه ام به نقاشی شدم و بعد از آن به صورت تفننی و تفریحی نقاشی می کردم.
چندین سال هم در کانون فرهنگی هنری دولت آباد آموزش می دادم تا اینکه در سال ۱۳۹۴ با استاد میرزایی آشنا شدم و پس از آن که نمونه کارهای من را دیدند، بنده را به ادامه و پیگیری جدی تر هنر نقاشی تشویق و ترغیب کردند.
تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ را نیز به مدت دو سال نزدیکی از استادان نقاشی به نام استاد میرزایی فرا گرفتم.
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟
تاکنون در چند نمایشگاه دسته جمعی در دولت آباد و امامزاده نرمی شرکت کردم، متاسفانه چند مرتبه هم تصمیم به بر پایی نمایشگاه انفرادی داشتم ولی شهرداری مکانی را برای این کار در اختیار من قرار نداد و به همین دلیل منصرف شدم.
شهر دولت آباد مکانی برای برگزاری نمایشگاه ندارد و حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که متولی حمایت از هنرمندان است؛ حمایت چندانی نکرد و هم اکنون بیش از یک سال است که به دنبال گرفتن مجوز برای زاه اندازی اموزشگاه هستم اما هنوز موفق نشدم ولی امیدوارم مسئولان اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان برخوار از من و همه هنرمندان این رشته هنری حمایت بیشتری بکنند.
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟
برای برگزاری نمایشگاه در تالار شهرداری با مسئول مربوطه تماس گرفتم که به من گفتند که برای چه و زیر نظر کدام ارگان می خواهی نمایشگاه بزنید، آیا مجوزی برای برپایی نمایشگاه دارید؟ تالار شهرداری هم فضا برای برپایی نمایشگاه ندارد!
به نظر من هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند؛ در همین حد، البنه این نظر شخص بنده است، شاید هم درست نباشد.
شهرستان برخوار مهد هنرمندان و مفاخر زیادی است که هر یک به دلایلی یا از شهرستان بیرون رفته اند و یا از خلق هنر مأیوس شده اند. پیشنهاد من به مسئولان این است که از اقشار هنرمند حمایت مادی و معنوی ویژه تری داشته باشند؛ چرا که هنرمندان سرمایه های انسانی، معنوی و زیبا شناختی یک شهرستان هستند و می توان از آنها به عنوان یک ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
,
افراد و نوابغ بسیاری از شهرستان برخوار هستند که با تلاش و همت و توکل، توانسته اند سدهای پیشرفت و موانع کمبود امکانات را بشکنند و امروز در جامعه جایگاهی پیدا کنند.
سمیه کرباسی یکی از هنرمندان و نقاشان برخواری است که با تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ نقاشی می کند و در بهمن ماه سال جاری در کتابخانه مرکزی شهرداری واقع در خیابان باغ گلدسته اصفهان اقدام به برپایی نمایشگاه کرد، زن جوانی که نبود حمایت مسئولان و امکانات نتوانست انگیزه را از او سلب کند.
شما را به خواندن گفتگوی چشم برخوار با این بانوی هنرمند دعوت می کنیم:
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.
سمیه کرباسی هستم ۳۶ سال سن دارم. دوران دبیرستان را در رشته ریاضی فیزیک گذراندم و پس آن تحصیلات دانشگاهی ام را در مقطع لیسانس و در رشته اقتصاد طی کردم.
سال ۱۳۷۹ از سن ۱۸سالگی یک دوره کلاس های رنگ و روغن هلال احمر را گذراندم و متوجه استعداد و علاقه ام به نقاشی شدم و بعد از آن به صورت تفننی و تفریحی نقاشی می کردم.
چندین سال هم در کانون فرهنگی هنری دولت آباد آموزش می دادم تا اینکه در سال ۱۳۹۴ با استاد میرزایی آشنا شدم و پس از آن که نمونه کارهای من را دیدند، بنده را به ادامه و پیگیری جدی تر هنر نقاشی تشویق و ترغیب کردند.
تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ را نیز به مدت دو سال نزدیکی از استادان نقاشی به نام استاد میرزایی فرا گرفتم.
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟
تاکنون در چند نمایشگاه دسته جمعی در دولت آباد و امامزاده نرمی شرکت کردم، متاسفانه چند مرتبه هم تصمیم به بر پایی نمایشگاه انفرادی داشتم ولی شهرداری مکانی را برای این کار در اختیار من قرار نداد و به همین دلیل منصرف شدم.
شهر دولت آباد مکانی برای برگزاری نمایشگاه ندارد و حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که متولی حمایت از هنرمندان است؛ حمایت چندانی نکرد و هم اکنون بیش از یک سال است که به دنبال گرفتن مجوز برای زاه اندازی اموزشگاه هستم اما هنوز موفق نشدم ولی امیدوارم مسئولان اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان برخوار از من و همه هنرمندان این رشته هنری حمایت بیشتری بکنند.
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟
برای برگزاری نمایشگاه در تالار شهرداری با مسئول مربوطه تماس گرفتم که به من گفتند که برای چه و زیر نظر کدام ارگان می خواهی نمایشگاه بزنید، آیا مجوزی برای برپایی نمایشگاه دارید؟ تالار شهرداری هم فضا برای برپایی نمایشگاه ندارد!
به نظر من هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند؛ در همین حد، البنه این نظر شخص بنده است، شاید هم درست نباشد.
شهرستان برخوار مهد هنرمندان و مفاخر زیادی است که هر یک به دلایلی یا از شهرستان بیرون رفته اند و یا از خلق هنر مأیوس شده اند. پیشنهاد من به مسئولان این است که از اقشار هنرمند حمایت مادی و معنوی ویژه تری داشته باشند؛ چرا که هنرمندان سرمایه های انسانی، معنوی و زیبا شناختی یک شهرستان هستند و می توان از آنها به عنوان یک ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
,
افراد و نوابغ بسیاری از شهرستان برخوار هستند که با تلاش و همت و توکل، توانسته اند سدهای پیشرفت و موانع کمبود امکانات را بشکنند و امروز در جامعه جایگاهی پیدا کنند.
سمیه کرباسی یکی از هنرمندان و نقاشان برخواری است که با تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ نقاشی می کند و در بهمن ماه سال جاری در کتابخانه مرکزی شهرداری واقع در خیابان باغ گلدسته اصفهان اقدام به برپایی نمایشگاه کرد، زن جوانی که نبود حمایت مسئولان و امکانات نتوانست انگیزه را از او سلب کند.
شما را به خواندن گفتگوی چشم برخوار با این بانوی هنرمند دعوت می کنیم:
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.
سمیه کرباسی هستم ۳۶ سال سن دارم. دوران دبیرستان را در رشته ریاضی فیزیک گذراندم و پس آن تحصیلات دانشگاهی ام را در مقطع لیسانس و در رشته اقتصاد طی کردم.
سال ۱۳۷۹ از سن ۱۸سالگی یک دوره کلاس های رنگ و روغن هلال احمر را گذراندم و متوجه استعداد و علاقه ام به نقاشی شدم و بعد از آن به صورت تفننی و تفریحی نقاشی می کردم.
چندین سال هم در کانون فرهنگی هنری دولت آباد آموزش می دادم تا اینکه در سال ۱۳۹۴ با استاد میرزایی آشنا شدم و پس از آن که نمونه کارهای من را دیدند، بنده را به ادامه و پیگیری جدی تر هنر نقاشی تشویق و ترغیب کردند.
تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ را نیز به مدت دو سال نزدیکی از استادان نقاشی به نام استاد میرزایی فرا گرفتم.
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟
تاکنون در چند نمایشگاه دسته جمعی در دولت آباد و امامزاده نرمی شرکت کردم، متاسفانه چند مرتبه هم تصمیم به بر پایی نمایشگاه انفرادی داشتم ولی شهرداری مکانی را برای این کار در اختیار من قرار نداد و به همین دلیل منصرف شدم.
شهر دولت آباد مکانی برای برگزاری نمایشگاه ندارد و حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که متولی حمایت از هنرمندان است؛ حمایت چندانی نکرد و هم اکنون بیش از یک سال است که به دنبال گرفتن مجوز برای زاه اندازی اموزشگاه هستم اما هنوز موفق نشدم ولی امیدوارم مسئولان اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان برخوار از من و همه هنرمندان این رشته هنری حمایت بیشتری بکنند.
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟
برای برگزاری نمایشگاه در تالار شهرداری با مسئول مربوطه تماس گرفتم که به من گفتند که برای چه و زیر نظر کدام ارگان می خواهی نمایشگاه بزنید، آیا مجوزی برای برپایی نمایشگاه دارید؟ تالار شهرداری هم فضا برای برپایی نمایشگاه ندارد!
به نظر من هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند؛ در همین حد، البنه این نظر شخص بنده است، شاید هم درست نباشد.
شهرستان برخوار مهد هنرمندان و مفاخر زیادی است که هر یک به دلایلی یا از شهرستان بیرون رفته اند و یا از خلق هنر مأیوس شده اند. پیشنهاد من به مسئولان این است که از اقشار هنرمند حمایت مادی و معنوی ویژه تری داشته باشند؛ چرا که هنرمندان سرمایه های انسانی، معنوی و زیبا شناختی یک شهرستان هستند و می توان از آنها به عنوان یک ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
,
افراد و نوابغ بسیاری از شهرستان برخوار هستند که با تلاش و همت و توکل، توانسته اند سدهای پیشرفت و موانع کمبود امکانات را بشکنند و امروز در جامعه جایگاهی پیدا کنند.
سمیه کرباسی یکی از هنرمندان و نقاشان برخواری است که با تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ نقاشی می کند و در بهمن ماه سال جاری در کتابخانه مرکزی شهرداری واقع در خیابان باغ گلدسته اصفهان اقدام به برپایی نمایشگاه کرد، زن جوانی که نبود حمایت مسئولان و امکانات نتوانست انگیزه را از او سلب کند.
شما را به خواندن گفتگوی چشم برخوار با این بانوی هنرمند دعوت می کنیم:
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.
سمیه کرباسی هستم ۳۶ سال سن دارم. دوران دبیرستان را در رشته ریاضی فیزیک گذراندم و پس آن تحصیلات دانشگاهی ام را در مقطع لیسانس و در رشته اقتصاد طی کردم.
سال ۱۳۷۹ از سن ۱۸سالگی یک دوره کلاس های رنگ و روغن هلال احمر را گذراندم و متوجه استعداد و علاقه ام به نقاشی شدم و بعد از آن به صورت تفننی و تفریحی نقاشی می کردم.
چندین سال هم در کانون فرهنگی هنری دولت آباد آموزش می دادم تا اینکه در سال ۱۳۹۴ با استاد میرزایی آشنا شدم و پس از آن که نمونه کارهای من را دیدند، بنده را به ادامه و پیگیری جدی تر هنر نقاشی تشویق و ترغیب کردند.
تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ را نیز به مدت دو سال نزدیکی از استادان نقاشی به نام استاد میرزایی فرا گرفتم.
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟
تاکنون در چند نمایشگاه دسته جمعی در دولت آباد و امامزاده نرمی شرکت کردم، متاسفانه چند مرتبه هم تصمیم به بر پایی نمایشگاه انفرادی داشتم ولی شهرداری مکانی را برای این کار در اختیار من قرار نداد و به همین دلیل منصرف شدم.
شهر دولت آباد مکانی برای برگزاری نمایشگاه ندارد و حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که متولی حمایت از هنرمندان است؛ حمایت چندانی نکرد و هم اکنون بیش از یک سال است که به دنبال گرفتن مجوز برای زاه اندازی اموزشگاه هستم اما هنوز موفق نشدم ولی امیدوارم مسئولان اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان برخوار از من و همه هنرمندان این رشته هنری حمایت بیشتری بکنند.
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟
برای برگزاری نمایشگاه در تالار شهرداری با مسئول مربوطه تماس گرفتم که به من گفتند که برای چه و زیر نظر کدام ارگان می خواهی نمایشگاه بزنید، آیا مجوزی برای برپایی نمایشگاه دارید؟ تالار شهرداری هم فضا برای برپایی نمایشگاه ندارد!
به نظر من هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند؛ در همین حد، البنه این نظر شخص بنده است، شاید هم درست نباشد.
شهرستان برخوار مهد هنرمندان و مفاخر زیادی است که هر یک به دلایلی یا از شهرستان بیرون رفته اند و یا از خلق هنر مأیوس شده اند. پیشنهاد من به مسئولان این است که از اقشار هنرمند حمایت مادی و معنوی ویژه تری داشته باشند؛ چرا که هنرمندان سرمایه های انسانی، معنوی و زیبا شناختی یک شهرستان هستند و می توان از آنها به عنوان یک ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
,
افراد و نوابغ بسیاری از شهرستان برخوار هستند که با تلاش و همت و توکل، توانسته اند سدهای پیشرفت و موانع کمبود امکانات را بشکنند و امروز در جامعه جایگاهی پیدا کنند.
,
سمیه کرباسی یکی از هنرمندان و نقاشان برخواری است که با تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ نقاشی می کند و در بهمن ماه سال جاری در کتابخانه مرکزی شهرداری واقع در خیابان باغ گلدسته اصفهان اقدام به برپایی نمایشگاه کرد، زن جوانی که نبود حمایت مسئولان و امکانات نتوانست انگیزه را از او سلب کند.
,
شما را به خواندن گفتگوی چشم برخوار با این بانوی هنرمند دعوت می کنیم:
,
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.
,
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.,
مختصری از خودتان بفرمایید؟ از چه سالی نقاشی را آغاز کرده اید و اینکه چه شد به نقاشی رو آوردید.,
سمیه کرباسی هستم ۳۶ سال سن دارم. دوران دبیرستان را در رشته ریاضی فیزیک گذراندم و پس آن تحصیلات دانشگاهی ام را در مقطع لیسانس و در رشته اقتصاد طی کردم.
,
سال ۱۳۷۹ از سن ۱۸سالگی یک دوره کلاس های رنگ و روغن هلال احمر را گذراندم و متوجه استعداد و علاقه ام به نقاشی شدم و بعد از آن به صورت تفننی و تفریحی نقاشی می کردم.
,
چندین سال هم در کانون فرهنگی هنری دولت آباد آموزش می دادم تا اینکه در سال ۱۳۹۴ با استاد میرزایی آشنا شدم و پس از آن که نمونه کارهای من را دیدند، بنده را به ادامه و پیگیری جدی تر هنر نقاشی تشویق و ترغیب کردند.
,
تکنیک رنگ و روغن، پاستل، سیاه قلم، مداد رنگ و آب رنگ را نیز به مدت دو سال نزدیکی از استادان نقاشی به نام استاد میرزایی فرا گرفتم.
,
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟
,
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟,
موضوع و رویکرد اصلی شما در نقاشی چیست؟ آیا تا کنون اقدام به برپایی نمایشگاه در شهرستان برخوار کرده اید؟,
تاکنون در چند نمایشگاه دسته جمعی در دولت آباد و امامزاده نرمی شرکت کردم، متاسفانه چند مرتبه هم تصمیم به بر پایی نمایشگاه انفرادی داشتم ولی شهرداری مکانی را برای این کار در اختیار من قرار نداد و به همین دلیل منصرف شدم.
,
شهر دولت آباد مکانی برای برگزاری نمایشگاه ندارد و حتی اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز که متولی حمایت از هنرمندان است؛ حمایت چندانی نکرد و هم اکنون بیش از یک سال است که به دنبال گرفتن مجوز برای زاه اندازی اموزشگاه هستم اما هنوز موفق نشدم ولی امیدوارم مسئولان اداره فرهنگ و ارشاد شهرستان برخوار از من و همه هنرمندان این رشته هنری حمایت بیشتری بکنند.
,
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟
,
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟,
آیا مسئولان شهرستان برخوار برای هنر و خصوصا نقاشی جایگاهی قائل هستند؟ پیشنهاد شما برای آن ها چیست؟,
برای برگزاری نمایشگاه در تالار شهرداری با مسئول مربوطه تماس گرفتم که به من گفتند که برای چه و زیر نظر کدام ارگان می خواهی نمایشگاه بزنید، آیا مجوزی برای برپایی نمایشگاه دارید؟ تالار شهرداری هم فضا برای برپایی نمایشگاه ندارد!
,
به نظر من هنر نقاشی، جایگاه چندانی در بین مردم و مسئولان شهر دولت آباد ندارد؛ چرا که به هنر نقاشی صرفاً به عنوان یک سرگرمی و ابزاری برای پرکردن اوقات فراغت فرزندانشان نگاه می کنند؛ در همین حد، البنه این نظر شخص بنده است، شاید هم درست نباشد.
,
شهرستان برخوار مهد هنرمندان و مفاخر زیادی است که هر یک به دلایلی یا از شهرستان بیرون رفته اند و یا از خلق هنر مأیوس شده اند. پیشنهاد من به مسئولان این است که از اقشار هنرمند حمایت مادی و معنوی ویژه تری داشته باشند؛ چرا که هنرمندان سرمایه های انسانی، معنوی و زیبا شناختی یک شهرستان هستند و می توان از آنها به عنوان یک ظرفیت و پتانسیل اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی استفاده کرد.
,
]
به اشتراک گذاری این مطلب!
ارسال دیدگاه