سخنان پدر یکی از جان باختگان هواپیمای تهران -یاسوج با مردم/شرمنده ام که فکر می کردم مردم غم مرا درک نمی کنند
پدر مرحومه مژگان نظری که در سانحه هواپیمایی تهران -یاسوج جانش را از دست داد گفت: فکر می کردم اینکه مردم بمن تسلیت می گویند، ترجمان صحبت سعدی است که غم من را درک نمی کنند، اما الان واقعا شرمنده این حرف خودم شده ام.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ایل بانو،محمد حسین نظری پدر مرحومه دکتر مژگان نظری (از جانباختگان حادثهی سقوط هواپیمای تهران- یاسوج) در مراسمی که به مناسبت یادبود جانباختگان سانحه هواپیمایی تهران-یاسوج برگزارشد درد و دل هایی زیادی با مردم مطرح کرد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ایل بانو, .,
نظری عنوان کرد: اگر ما برای گروهی از عزیزان یک مجلسی را تشکیل دادیم باید بدانیم فوت این عزیزان چه تاثیری در زندگی ما داشته است. شما میبینید که بعد از اینکه یک سونامی در مملکت ژاپن پیش آمد، بعد از اینکه کار تمام شد از خصایص مردم این بود که مقدار زیادی پول پیدا کردند، اما تحویل دولت دادند، هیچ وقت صف نانوایی ها شلوغ نشد،کسی مواد غذایی احتکار نکرد، تا اینکه گفتند مردم ژاپن حق شان است که تویوتا بسازند.
وی ادامه داد: من فکر می کنم بدنبال وقوع حادثه هواپیما در یاسوج، مردم یاسوج از مردم ژاپن برتر بودند. آیا شما این سیل عطوفت و مهربانی مردم را ندیدید؟ من در مرکز سیل عاطفه ها بودم. شما نمی دانید از بچه یکساله که برای نجات سرنشینان دعا می کرد تا آن بانوی ۵۲ ساله بهبهانی که می گفت من دائم می نشینم و مرتب این کلیپ را نگاه میکنم تا گریه کنم و برایشان دعا کنم .
این پدر داغ دیده افزود: از تمام ایران و خارج از ایران دوستان و همکلاسی ها به من زنگ می زنند ولی بغض اجازه صحبت را به آنها نمیدهد، من فکر می کردم که انگار نزدیکترین فرد به آنها فوت کرده است.
نظری با بیا اینکه دختر من در بهترین جاست، گفت: این سیل عاطفه ها و سونامی محبت آیا مهم نبود که در این جلسه از آنها صحبت کنیم؟ بنظر من وجود جسد دختر من در کوه پر افتخار دنا برای من هیچ غمی را ایجاد نمی کند. دختر من بهترین جا است؛ دانشمند آلمانی خواهش میکرد که بعد از مرگ او را در کوه دنا بخاک بسپارند؛ بودن دختر من در آنجا غمی برای من ندارد اگر می بینید من خیلی تاثر ندارم و گریه نمی کنم بخاطر مردم است بخاطر مردم ایران و بخصوص مردم استان است که این غم را بین خودشان تقسیم کردند.
وی ادامه داد: ما متاسفانه بدنبال این هستیم که چند آمبولانس به سمت محل حادثه حرکت کرده است؟ آیا هواپیما رادار داشت؟ آیا سنسور هواپیما یخ زده بود؟ این موارد باید بررسی شود که ایراد از کجا بوده است؛ باید کارشناسان نظر دهند که ایراد کار از کجا بوده است نه من که متخصص گوش، حلق و بینی هستم .
پدر مرحومه مژگان نظری که در سانحه هواپیمایی تهران -یاسوج جانش را از دست داد گفت: ما در مملکت عادت کردیم که هر کسی در باره هر چیزی که تخصص ندارد سخن بگوید. باید بگذاریم کارشناسان نظر دهند، چرا که کار باید به کاردان سپرده شود.
نظری عنوان کرد: ما باید در مورد عاطفه ها سخن بگوییم که در دنیا بی نظیر است؛ در شهر سیسخت زمانی که مستر هانس جامعهشناس معروف برای اولین بار در یک جلسه فاتحه خوانی شرکت کرد، بسیار غصه خورده بود که ایکاش پدرش در شهر سیسخت فوت می کرد.
وی اظهار کرد: شما به من کمک کردید و غم مرا حمل نمودید، من روز اول فکر می کردم به این گفته سعدی: به تو حاصلی ندارد غم روزگار گفتن/ که شبی نخفته باشی به درازنای سالی. فکر می کردم اینکه مردم بمن تسلیت می گویند، ترجمان صحبت سعدی است که غم من را درک نمی کنند. اما الان واقعا شرمنده این حرف خودم شدم.
نظری گفت: این مردم خیلی خوب هستند، مردم ما محب هستند، اما متاسفانه هر کلیپی از این مردم به خارج از کشور ارسال میشود این است که هموطنانشان چیزی از درون سطل زباله برای خوردن بر میدارند رسانهها باید عطوفت و مهربانی مردم را به تصویر بکشند و از این مراسم فاتحهخوانیها برای خارج از کشور ارسال کنند. این عاطفههای مردم میتواند جو کنونی مملکت را تغییر دهد و کشور را بسازد، اما متاسفانه ما به اصل ماجرا که عاطفه مردم است و سونامی مهربانیها را هرگز نتوانستیم به تصویر بکشیم .
نظری افزود: این حادثه اخلاق و شخصیت مرا تغییر داد، من دیدم این مردم خیلی محب و مهربان هستند، من ۲۳ سال در این شهر بودم؛ بیش از ۵۰ تا ۶۰ هزار عمل جراحی انجام دادم، همیشه فکر می کردم من طلبکار این مردم هستم اما الان خدا می داند در حالی که دخترم را از دست دادم با افتخار می گویم من بدهکار مردم هستم، اگر محبت این مردم طی این یک هفته را در یک کفه ترازو بگذارید وکار ۲۳ ساله من را هم در کفه دیگر بگذارید، من می گویم عاطفه مردم خیلی سنگین تر است.
وی اضافه کرد: از شما می خواهم که قدر این مردم را بدانید. قبلا من هر وقت مردم را می دیدم که جمع می شوند برای رفتن به فاتحهخوانی مخالفت می کردم؛ ولی حالا می فهمم که اشتباه می کردم. چه فرهنگ غنی داریم؛ قدر این فرهنگ را بدانید، باید مثل مردم ژاپن این فرهنگ بزرگ را به تصویر بکشیم تا دنیا ما را بشناسد.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه