کارشناس معماری:
معماری جدید کمتر به فرهنگ ایرانی توجه می کند
یک کارشناس معماری گفت: معماری جدید که بخش عمده ای از ویژگی های خود را از معماری غربی وام گرفته است کمتر به فرهنگ ایرانی اسلامی توجه می کند و باعث ایجاد نوعی تناقض میان ویژگی های خانه و ساکنان آن شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ “فاروق صالحپور” روز یکشنبه در گفت و گو با خبرنگار بُلفَت اظهار کرد: امروزه با افزایش ارتباطات و تأثیراتی که جهان غرب روی زندگی و افکار ما گذاشته، معماری هم مثل بسیاری از جنبه های اجتماعی دیگر از فرهنگ سایر کشورها تأثیر گرفته و تنوع در ساخت انواع خانه ها با سبک های جدید را به چهره شهر ما اضافه کرده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بُلفَت,وی اضافه کرد: با ورود اسلام به ایران چنان به معماری درونگرا و بحث محرمیت اهمیّت می دادند که یکی از پنچ اصل معماری ایرانی در رابطه با همین موضوع یعنی درون گرایی “حفظ کرامت و احترام” انسان است.
این کارشناس معماری و استاد دانشگاه های سردشت با ذکر یک نمونه، افزود: آشپزخانه های اوپن دار همانطور که از نامش پیداست دارای دیوارهای باز که امروز در هر خانه ای به چشم می خورد کاملاً با فرهنگ ما ایرانیان تناقض داشته و هم خوانی ندارد.
وی ادامه داد: در فرهنگ ما ایرانیان از یک اتاق هم به عنوان نشیمن خانوادگی و هم پذیرایی استفاده می شود در این طور موارد آشپزخانه همیشه در دید مهمان ها و غریبه ها قرار دارد به همین دلیل بسیاری از بانوان ایرانی از کارکردن در چنین آشپزخانه ای معذب هستند.
وی خاطر نشان کرد: در کنار تمامی فرهنگ ها و معماری کشورهای دیگر نباید نسبت به معماری ایرانی بی توجه بود و آن را نادیده بگیریم زیرا این هنر وامدار عرق ریزان روح و جسم معمارانی ست که بی نام و نشان موقعیت جغرافیایی و روح زیبا پسند ایرانی را به خوبی دریافته اند.
صالحپور بیان کرد: معماری ایرانی درونگرا، نجیب و مأخوذ به حیاست و از قدیم بر پایه جداسازی فضاهای خانه متکی بوده است و به ایجاد حریم فضاهای خصوصی و عمومی خانه بیشتر توجه می شد که متأسفانه در معماری وارداتی تفکیک فضایی کمتر به چشم می خورد.
وی بیان کرد: آشپز خانه اوپن دار زمانی معنا پیدا می کند که فضای پذیرایی و نشمین خانوادگی کاملاً از همدیگر مجزا طراحی شده باشند و یا فضای دیگری در کنار آشپزخانه بعنوان مطبخ اضافه کنند تا بانوی خانواده از کارکردن در این فضا دچار زحمت نشود و بخار و بوی غذا در سایر فضا های دیگر خانه نپیچد.
به گفته وی، فضای پذیرایی باید حداقل دید را به آشپزخانه داشته این درحالی است که آشپزخانه کاملاً مسلط به نشمین خانوادگی باشد و دلیل آنهم این است که بانوان درهنگام پخت و پز از دید اعضای خانواده علی الخصوص نوازد پنهان نماند و باعث صمیمت سایر اعضای خانواده شود و از طرفی باعث سهولت جابجایی غذا و اسباب و وسایل گردد.
این کارشناس معماری مسئله دیگر را بحث طراحی سرویس بهداشتی عنوان کرد و افزود: در گذشته های دور این فضای خصوصی را در گوشه حیاط تعبیه می کردند ولی امروزه به بخشی از فضای خانه تبدیل شده که هم باعث هوای نامطبوع و معذب شدن اهالی خانه در استفاده از این فضای خصوصی می شود.
وی گفت: اگر چه جدا کردن این فضا با فضای عمومی در متراژهای کم قابل اجرا نیست اما می توان تا حدودی به طراحی آن توجه کرد. البته این به خودی منفی نیست ولی از آنجا که همه عناصر معماری وارداتی با فرهنگ ایرانی اسلامی ما همخوانی ندارد و حتی ممکن است بهداشت روان و آسایش ما را در امن ترین نقطه جهان یعنی خانه مان به خطر بیاندازد درنتیجه بهتر است هنگام طراحی خانه مان با دید معمارانه توجه ویژه ای داشته باشیم تا در دنیای پر مشغلگی عصر ارتباطات امنیت و آسایشمان دچار اختلال نشود.
وی اضافه کرد: با ورود اسلام به ایران چنان به معماری درونگرا و بحث محرمیت اهمیّت می دادند که یکی از پنچ اصل معماری ایرانی در رابطه با همین موضوع یعنی درون گرایی “حفظ کرامت و احترام” انسان است.
,این کارشناس معماری و استاد دانشگاه های سردشت با ذکر یک نمونه، افزود: آشپزخانه های اوپن دار همانطور که از نامش پیداست دارای دیوارهای باز که امروز در هر خانه ای به چشم می خورد کاملاً با فرهنگ ما ایرانیان تناقض داشته و هم خوانی ندارد.
,وی ادامه داد: در فرهنگ ما ایرانیان از یک اتاق هم به عنوان نشیمن خانوادگی و هم پذیرایی استفاده می شود در این طور موارد آشپزخانه همیشه در دید مهمان ها و غریبه ها قرار دارد به همین دلیل بسیاری از بانوان ایرانی از کارکردن در چنین آشپزخانه ای معذب هستند.
,وی خاطر نشان کرد: در کنار تمامی فرهنگ ها و معماری کشورهای دیگر نباید نسبت به معماری ایرانی بی توجه بود و آن را نادیده بگیریم زیرا این هنر وامدار عرق ریزان روح و جسم معمارانی ست که بی نام و نشان موقعیت جغرافیایی و روح زیبا پسند ایرانی را به خوبی دریافته اند.
,صالحپور بیان کرد: معماری ایرانی درونگرا، نجیب و مأخوذ به حیاست و از قدیم بر پایه جداسازی فضاهای خانه متکی بوده است و به ایجاد حریم فضاهای خصوصی و عمومی خانه بیشتر توجه می شد که متأسفانه در معماری وارداتی تفکیک فضایی کمتر به چشم می خورد.
,وی بیان کرد: آشپز خانه اوپن دار زمانی معنا پیدا می کند که فضای پذیرایی و نشمین خانوادگی کاملاً از همدیگر مجزا طراحی شده باشند و یا فضای دیگری در کنار آشپزخانه بعنوان مطبخ اضافه کنند تا بانوی خانواده از کارکردن در این فضا دچار زحمت نشود و بخار و بوی غذا در سایر فضا های دیگر خانه نپیچد.
,به گفته وی، فضای پذیرایی باید حداقل دید را به آشپزخانه داشته این درحالی است که آشپزخانه کاملاً مسلط به نشمین خانوادگی باشد و دلیل آنهم این است که بانوان درهنگام پخت و پز از دید اعضای خانواده علی الخصوص نوازد پنهان نماند و باعث صمیمت سایر اعضای خانواده شود و از طرفی باعث سهولت جابجایی غذا و اسباب و وسایل گردد.
,این کارشناس معماری مسئله دیگر را بحث طراحی سرویس بهداشتی عنوان کرد و افزود: در گذشته های دور این فضای خصوصی را در گوشه حیاط تعبیه می کردند ولی امروزه به بخشی از فضای خانه تبدیل شده که هم باعث هوای نامطبوع و معذب شدن اهالی خانه در استفاده از این فضای خصوصی می شود.
,وی گفت: اگر چه جدا کردن این فضا با فضای عمومی در متراژهای کم قابل اجرا نیست اما می توان تا حدودی به طراحی آن توجه کرد. البته این به خودی منفی نیست ولی از آنجا که همه عناصر معماری وارداتی با فرهنگ ایرانی اسلامی ما همخوانی ندارد و حتی ممکن است بهداشت روان و آسایش ما را در امن ترین نقطه جهان یعنی خانه مان به خطر بیاندازد درنتیجه بهتر است هنگام طراحی خانه مان با دید معمارانه توجه ویژه ای داشته باشیم تا در دنیای پر مشغلگی عصر ارتباطات امنیت و آسایشمان دچار اختلال نشود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه