گزارش ویژه آناج از یک کتاب پر خاطره؛
«آپاراتچی» نمودی از عزم جهادی برای فرهنگ/ شاهکار طائفی ساختن فیلم بدون پول بود!/ با دادن کاغذ 50 آدامس دوربین گرفتم!
«آپاراتچی» مجموعه خاطرات جلیل طائف است که با یک دوربین و پروژکتور رویای بسیاری از مردم را برای دیدن فیلم محقق کرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از آناج، گروه فرهنگی آناج: بچههای دهه شصت بیش از هر نسلی خاطرات مشترک و یکرنگ دارند. خاطراتی که به فراخور آن ایام، جنگ تحمیلی و زندگیهای سادهی خانوادهها بسیار به هم شبیه بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج,دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی استان در پی تدوین خاطرات مربیان پرورشی دهه شصت سوژههای ناب بسیاری را پس از سالها کشف کرد که حکایت از همین یکرنگیها داشت. حکایت از کارهای فرهنگی ساده اما اثرگذاری که یک تنه کار تیمی حرفهای و زبده را به دوش میکشید.
,برای تاریخ نگاریِ انقلاب باید به سراغ مردم برویم
,روح الله رشیدی نویسندهی کتاب «آپاراتچی» روز گذشته در آیین رونمایی از این کتاب عنوان کرد: وقتی از تاریخنگاری فرهنگی انقلاب اسلامی سخن به میان میآید، طبعاً پای مردم به موضوع باز میشود، تودههای رنج کشیدهای که انقلاب را به ثمر رسانده و پای مرارتهای آن ایستادند.
,وی ادامه داد: اگر بناست برای انقلاب اسلامی تاریخ نگاری شود، باید به سراغ همین مردم برویم، متأسفانه در طول چهل سال گذشته به این وجه از تاریخنگاری انقلاب توجهی نشده است.
,تابیدن "نوری در تاریکی" در مدارس دوران دهه شصت
,مدیر دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی استان گفت: در جستجوی عرصههای تاریخنگاری هنری انقلاب، در لابهلای مصاحبههای تاریخ شفاهی مربیان پرورشی دههی شصت اسم یک فیلم را بارها میشنیدیم، «نوری در تاریکی» که در قریب به اتفاق مدارس تبریز اکران شده بود.
,نویسنده کتاب آپاراتچی افزود: مشتاق شدیم تا عوامل این فیلم را پیدا کنیم که نهایتاً به آقای جلیل طائفی رسیدیم، یکی از آن همان هزاران نفری که عاشقانه در فضای فرهنگی انقلاب اسلامی کار کرده است.
,این فعال فرهنگی عنوان کرد: ارزش کار آقای طائفی را در منظومهی تاریخ فرهنگی انقلاب قابلاعتنا میدانیم و به همین جهت به دنبال جمعآوری خاطرات و گفتههای ایشان رفتیم.
,رشیدی تاکید کرد: فردی مانند آقای طایفی که تخصص کلاسیک نداشت، درعینحال فیلمسازی و پخش فیلم را یک رسالت برای خودش میدانست.
,تحقق رویاهای دست نیافتنی با اکران فیلمهای طائفی
,وی با اشاره به سختیهای پیش روی آقای طائفی در ساخت فیلم و ایجاد شبکهی اکران، گفت: باید توجه داشت که این فیلمها در شرایطی ساخته و اکران میشد که نهتنها رفتن به سینما، بلکه تماشای تلویزیون برای خیلیها دستنیافتنی بود.
,پخش فیلم در جایی که راه ماشین رو هم نداشت
,مهدی لزیری از پیشکسوتان امور تربیتی آموزشوپرورش استان نیز در این مراسم، اذعان کرد: آقای طائفی در دورانی و در شرایطی فیلم ساخته که امروز درک آن سخت است.
,وی ادامه داد: برای ساختن یک فیلم سینمایی با دوربین سوپر هشت فقط خدا میداند باید چقدر زحمت کشید، او فیلمش را در جاهایی نمایش داده که حتی راهی برای رفتن ماشین به آنجا نبود ولی با اراده و پشتکاری که او و دوستانش داشتند، مردم گوشه و کنار این منطقه، به تماشای فیلمهای انقلابی نشستند.
,,
این پیشکسوت هنر تئاتر بیان داشت: کار آقای طائفی عاشقانه بود و الا نمیشد آن کارها را کرد. واقعاً در آن مقطع، سینما عرصهای پرزحمت و پرهزینه بود و بهصرفه نبود و برای همین آقای طائفی یک نمونه است و باید برجسته شود.
,با دادن 50 کاغذ آدامس دوربین گرفتم!
,جلیل طائفی نیز در این مراسم با بیان اینکه قبل از انقلاب در دورهی نوجوانی نقاش ساختمان بودم، گفت: یک روز شنیدم برای 50 تا کاغذ آدامس یک دوربین عکاسی میدهند، خودم 30 تا جمع کردم و به بچهها گفتم بروید و شما هم بخرید؛ آدامسش مال شما، کاغذش مال من. اینها را جمع کردم و رفتم دوربین را گرفتم.
,پول عکسی را گرفتم که نینداخته بودم
,وی ادامه داد: دوربین روی دوشم بود که یکی از هممحلهایها گفت جلیل آقا از من عکس میگیری؟ گفتم چرا نگیرم؟ ولی دوربین فیلم نداشت؛ من هم پولش را نداشتم. دو تا عکس با دوربین خالی گرفتم و گفتم فردا عکسها را میآورم و 4 ریال گرفتم و رفتم فیلم خریدم.
,,
این هنرمند پیشکسوت اذعان کرد: فردایش سراغ همان فرد رفتم و گفتم شما چشمتان را در عکس بستهاید و خوب درنیامده، دوباره اجازه دهید از شما عکس بگیرم و بالاخره عکسهایش را فردایش دادم. با آن 4 ریال کارکردم و پول درآوردم و رفتم یک دوربین سوپر هشت گرفتم؛ همان دوربینی که با آن در تبریز و تهران از صحنههای انقلاب فیلم گرفتهام.
,طائفی تنها پرچم دار عرصه فیلم
,قربانعلی طاهرفر، با تبیین اهمیت فعالیتهای هنری جلیل طائفی، تاکید کرد: تبریک اولم را به مجموعهی دفتر مطالعات عرض میکنم چون معتقدم آنجا جبههی جنگ فرهنگی است و تبریک دومم را باید به آقای طائفی عرض میکنم که از طبقهی مستضعف تبدیل به یک سینماگر شد و همان زندگی ساده و فقیرانهی باصفایش را ادامه داد.
,این کارگردان سینما و تلویزیون افزود: ما با فیلمسازی روبرو هستیم که میشود سه جریان مختلف تاریخ شفاهی برایش کار کرد، او خودش میگوید سواد درستوحسابی ندارد ولی در بحث تولید فیلم، قائمبهذات بوده است.
,کارگردان فیلم «ترمینال غرب» ، اظهار کرد: طائفی تنها پرچمدار این عرصه است،فیلم ساختن بدون اتکای به هیچ منبعی از آن کارهای نشدنی است.
,وی افزود: بحث بعدی، فیلمهای نابی است که از بطن انقلاب و از ماجراهای خاصش گرفته است؛ من همیشه به این فکر میکنم که یک فریم هم از آن صحنهها چقدر میتواند ارزشمند باشد.
,طاهرفر ادامه داد: عرصهی سوم هم سازمان توزیعی است که او راه انداخته بود و هنوز که هنوز است من با این ساختار عریض و طویل و با این نهاد سینما مثل آن را سراغ ندارم.
,کارگردان فیلم «طاهره» در ادامه با تحلیل جریان سینمایی کشور، تلاش خستگیناپذیر و خالصانهای که آقای طائفی در آن دوران انجام داده است را تشریح کرد و گفت: شاید الآن بگوییم طائفی سیمرغ نگرفته است ولی فراموش کردهایم که اگر آقای طائفی مثل بقیه میرفت تهران الآن چهرهای بزرگ در سینما بود.
,وی متذکر شد: او همینجا ماند، با جیب خالی فیلم ساخت و آن را تا گوشه و کنار هم رساند و بلیت فروخت و نمایشش داد.
,گفتنی است این کتاب با حضور پیشکسوتان هنر و فرهنگ رونمایی شد.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه