به بهانه ادعاهای اخیر یکی از اعضای مجمع محققین و مدرسین؛
به نام " صدای مردم" به کام طالبان قدرت!
ادعاهای اخیر یکی از اعضای مجمع محققین و مدرسین حوزه و اشک تمساح ریختن برای مردم به بهانه لزوم شنیدن صدای آن ها ، صرفاً بازی سیاسی دیگری است برای کسب قدرت در انتخابات های آتی و لاغیر![
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری تحلیلی قم فردا، فاضل میبدی از اعضای مجمع محققین و مدرسین حوزه اخیراً طی یادداشتی در روزنامه دولتی ایران نوشته است:" ...در شرایط فعلی هم درون جامعه ما لبریز از این آتشهای نهفته است، آتشهایی که اعتراضات دیماه سال گذشته تنها قسمت کوچکی از دود ناشی از آن بودند. بسیاری از دلسوزان دهههاست درباره تأثیر این تهدیدها و خطر بیتوجهی به آن هشدار دادهاند و چه بسا قسمت عمدهای از همین دلسوزان که بابت همین هشدارها دچار زحمات و رنجهای فراوانی شدهاند. چون به گمان برخی کار آنها چیزی جز «سیاهنمایی» نبوده است. "
وی همچنین مدعی شده است: "کشور ما از وجود و تعدد پر شمار تریبونهای یکطرفه، از جمله صداوسیما رنج میبرد. این در واقع بحران عدم انعکاس «صدای مردم» است. در این میان نگفتن حقایق به مردم، تلاش برای زنده نگاه داشتن لبخند ساختگی بر چهره جامعه، بهرسمیت نشناختن آزادی سبک زندگی، تناقض میان برخی شعارهای انقلابی با رفتار و منش واقعی مسئولانی که همین شعارها را تکرار میکنند و نظایر اینها مسائلی که مردم بهخوبی میدانند."
و اما در پاسخ به به این نوشته باید سه نکته را متذکر شد؛
1-در این که بخش هایی از جامعه به خصوص اقشار ضعیف آن هم در مقطع حساس کنونی نسبت به ناکارآمدی ها و نیز تبعیض ها و بی عدالتی ها ، گلایه مند هستند، شکی نیست ، سوال اما اینجاست که چرا مدعیان روشنفکری و اصلاح طلبی به خصوص در کسوت روحانیت ، نگاه سیاست زده به این قبیل موضوعات دارند و به نحوی می کوشند اعتراض به حق مردم نسبت به ضعف عملکرد دولت را به معنای بی اعتمادی مردم نسبت به نظام و حاکمیت تلقی کرده و این طور جلوه دهند؟!
2- حقیقتاً اگر عمیق و ژرف بنگریم ، بسیاری از این مشکلات و ریشه ناکارآمدی ها ناشی از عقبگرد برخی مسئولان و دولتمردان از مواضع و رویکرد انقلابی و به خصوص دچار شدن به آفت تجمل گرایی و دنیازدگی است و این موضوع تا آن جا مهم است که رهبر معظم انقلاب دردمندانه اواخر سال گذشته از خطر ارتجاع انقلاب سخن گفته و خواستار بازگشت مسئولان به روحیات انقلابی و سبک زندگی ساده زیستانه شدند.
3- کسانی که مدعی تک صدایی در کشور هستند و به بهانه های مختلف به رسانه ملی یا به قول خودشان صدا و سیمای میلی(!) می تازند، قبل از هر کس دیگری باید به این سوال پاسخ دهند که به راستی اگر رسانه ملی و دیگر رسانه ها به طور تمام و کمال در خدمت اهداف جناح و باندشان باشد ، آیا باز هم چنین ادعاهایی خواهند داشت یا این که دلسوزی و اشک تمساح برای مردم ریختن به بهانه لزوم شنیدن صدای آن ها ، صرفاً بازی سیاسی دیگری است برای کسب قدرت در انتخابات های آتی و لاغیر!
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه