همزمان با روز مبارزه با سلاح‌های شیمیایی و میکروبی

مظلومیت مردم سردشت همیشه در تاریخ خواهد ماند

مظلومیت مردم سردشت همیشه در تاریخ خواهد ماند
امروز مصادف است با هشتم تیر ماه روز مبارزه با سلاح‌های شیمیایی و میکروبی که یاد آور حمله ددمنشانه رژیم صدام بر علیه مردم مظلوم سردشت است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بلاغ، امروز مصادف است با هشتم تیر ماه روز مبارزه با سلاحهای شیمیایی و میکروبی که یاد آور حمله ددمنشانه رژیم صدام بر علیه مردم مظلوم سردشت است.

سابقه استفاده ار سلاح‌های شیمیایی به جنگ جهانی اول باز می گردد. طی جنگ جهانی اول برای نخستین بار افزارهای مدرن جنگ شیمیایی، بخصوص توسط آلمان، ساخته و به‌کار گرفته شد. این اعمال با اسید پاشی و پخش ساده گازهای کشنده مانند کلر آغاز شدند تا اینکه بعدها بتوانند با پرتاب این مواد به راه دور نفرات بیشتری از سربازان دشمن را نابود کنند. آلمانی ها پیوسته پیشرو این صنعت بوده اند.

در جریان جنگ اول جهانی کاربرد بیش از ۱۲۴ هزار تن مواد شیمیایی موجب مصدوم شدن حدود یک میلیون نفر و کشته شدن بین از یکصد هزار سرباز از طرفین جنگ گردید.

پس از ان در دوران حمله امریکا به ویتنام نیز ارتش این کشور به دلیل عدم توانایی در شکست دادن ارتش ویتنام اقدام به استفاده از گاز عامل نارنجی نمود. این گاز سبب از بین رفتن پوشش جنگلی و گیاهی در ویتنام می شد تا مکان مخفی شدن ویت کنگ ها تبدیل به بیابان شود. این گاز صدمات و تلفات بسیار زیادی بر مردم ویتنام وارد نمود که هنوز تلفات آن تا به امروز ادامه دارد و باعث تولد فرزندان ناقص الخلقه در این کشور می شود.

وسیعترین حملات شیمیایی پس از جنگ جهانی اول در زمان حمله صدام در هشت سال دفاع مقدس اتفاق افتاد. رژیم صدام از سال 1355 با جمع آوری برخی از استادان دانشگاه و صرف بودجه لازم به جمع‌آوری اطلاعات دربارهٔ سلاحهای شیمیایی ـ میکروبی و رادیواکتیو پرداخت و در هر سه زمینه، موفقیت‌هایی را به دست آورد.

در این میان شرکت‌های غربی هم به کمک رژیم صدام آمده و تولیدات شیمیایی خود را به وفور در اختیار این رژیم قرار می دادند. داده‌های موجود از مشارکت ۸۵ شرکت آلمانی، ۱۹ شرکت فرانسوی، ۱۸ شرکت بریتانیایی و ۱۸ شرکت آمریکایی حکایت دارند که مستقیما در تجهیز شیمیایی صدام شرکت داشته اند و دولتهای متبوع این شرکتها علیرغم دانستن این موضوع و ممنوعیت بکارگیری از این سلاحها هیچ اقدامی در جهت جلوگیری از فروش انجام ندادند.

هر چند استفاده از سلاحهای شیمیایی از ابتدای جنگ به صورت محدودی شروع شده بود اما در سالهای بعد صدام به دلیل شکست در جبهه های جنگ و ایجاد روحیه برای سربازان شکست خورده خود اقدام به استفاده گسترده از سلاحهای شیمیایی نمود.

از سال ۱۳۶۳ استفاده گسترده عراق از گاز اعصاب، گاز تاول‌زا و گازهای عامل خون آغاز شد. تنها در یکی از موارد استفاده عراق از این قبیل سلاح‌ها علیه شهروندان عراقی حامی ایران در اسفند ۱۳۶۶، متجاوز از ۵۰۰۰ نفر غیرنظامی کشته و ۷۰۰۰ نفر دیگر مجروح شدند.

این رژیم در عملیاتهای والفجر2، 4و 8، کربلای8، عملیات بدر و خیبر اقدام به استفاده از این گازهای شیمیایی نموده است. همچنین در مناطق سردشت، حلبچه عراق، سومار و جزیره مجنون نیز از این حملات بی نصیب نبوده اند.

از تعداد حملات و تلفات این حملات شیمیایی آمار دقیقی در دست نمی باشد اما بنا بر امارهای موجود بیش از 378 بار حمله شیمیایی و 50 هزار شهید و زخمی نتیجه این حملات شیمیایی در طول هشت سال دفاع مقدس می باشد که توسط رژیم صدام به کار گرفته شد.

از مهمترین این حملات شیمیایی حمله به مردم سردشت در استان آذربایجان شرقی می باشد. روز ۸ تیر ۱۳۶۶ هواپیماهای بمب‌افکن ارتش عراق با بمب‌های شیمیایی به ۴ نقطه پر ازدحام و متراکم جمعیتی شهر سردشت حمله کردند. ارتش بعثی عراق در این حمله ده‌ها تن از مردم این شهر اعم از پیر و جوان، زن و کودک را با گازهای کشنده شیمیایی مورد هدف قرار داد که بر اثر آن ۱۱۰ نفر شهید شدند و نام بیش از ۵ هزار نفر در سازمان‌های بین‌المللی به عنوان مصدوم شیمیایی سردشت به ثبت رسیده است.

رژیم بعث عراق در این حملات از سه نوع گاز خردل، گازهای اعصاب (تابون، سارین یا سومان) و سیانوژن علیه مردم بی‌دفاع استفاده کرده بود.

با کمال تاسف، هنوز هم تعدادی از مردم مقاوم و شریف شهرستان سردشت با آثار و پی‏آمدهای این بمباران دست به گریبان هستند و در رنج و درد به سر می‏برند. شهر سردشت را می توان نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان بعد از بمباران هسته‏ای هیروشیما نامید. این شهر هم به عنوان نماد دورویی سازمانهای بین المللی در برخورد بااین پدیده شوم انسانی است که هیچ گاه حامیان رژیم صدام به مجازات واقعی خود نرسیدند و روی دیگری از صفحه حقوق بشری امریکایی را نشان داد.

به رغم ارتکاب این جنایت هولناک، مجامع جهانی هیچ اقدامی در جلوگیری از ادامه تجاوز به عمل نیاوردند، حتی آن رژیم خونخوار را هم ملامت نکردند و چون گذشته بی‏ اعتنا از کنار این حادثه گذشتند.

امیدواریم تا دیگر شاهد این نوع جنایت های ناجوانمردانه که نشان دهنده خواری و ذلت استفاده کنندگان از این سلاحهای شیمیایی است نباشیم تا نسلهای آینده بشری از این پدیده های زشت و شوم محفوظ باقی بمانند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ, بلاغ,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه