حسین عسگری:
امیدوارم یکی از سه سکو را کسب کنم/رکورد داری حضور در بازی های المپیک آسیائی
حسین عسگری دوچرخه سوارِ عضو تیم ملی ایران با حضور در بازی های اینچئون یکی از رکوردهای حضور در مسابقات المپیک آسیائی را به دست خواهد آورد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا حسین عسگری دوچرخه سوار با سابقه استان مرکزی که برای حضور در بازی های المپیک آسیائی کره جنوبی (اینچئون) انتخاب شده است با پایگاه تحلیلی خبری اراک امروز مصاحبه ای کرده است که به شرح زیر می باشد:
, شبکه اطلاع رسانی دانا, پایگاه تحلیلی خبری اراک امروز,,
,
26 سال ورزش حرفه ای
, 26 سال ورزش حرفه ای, 26 سال ورزش حرفه ای,
از سال 67 دوچرخه سواری را شروع کردم و سال 68 در مسابقه جاده قهرمانی باشگاه های ایران شدم و سال 73 به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شدم و به مسابقات قهرمانی آسیائی مالزی رفتم که مدال برنز را در اولین حضور در این مسابقات بدست آوردم.
سال 68 در سن 14 سالگی قهرمان ایران شدم و در حال حاضر در سن 38 سالگی هنوز رکاب می زنم.
چند ماهی است که در اردو تیم ملی هستم و در فواصل اردوها هم خودم تمرینات را به طور پیوسته ادامه می دهم و دو سال است که برای این مسابقات تمرین می کنم.
,
,
,
,
,
,
امیدوارم یکی از سه سکو را کسب کنم/رکورد داری حضور در بازی های المپیک آسیائی در ایران
, امیدوارم یکی از سه سکو را کسب کنم/رکورد داری حضور در بازی های المپیک آسیائی در ایران, امیدوارم یکی از سه سکو را کسب کنم/رکورد داری حضور در بازی های المپیک آسیائی در ایران,
حدود 30 مدال با رنگ های مختلف در مسابقات آسیائی و جهانی کسب کرده ام و به غیر از این صدها عناوین مختلفی در تورنمنت های بین المللی به دست آورده ام و حضور در سه دوره المپیک جهانی و مرد سال قاره آسیا در سال 2008 و 2009 و قهرمان تورنمنت که در سطح A دنیا قرار داشت و همچنین حضور در پنج دوره المپیک بازی های آسیائی که با شرکت در اینچئون کره ششمین حضور را خواهم داشت که فکر می کنم در تمام رشته های ورزشی ایران این یک رکورد باشد و کسی شش بار در بازی های المپیک آسیائی حضور نداشته است.
در دوره قبل بازی های المپیک آسیائی در رشته تایم تریل برنز گرفتم و رقیبهای ما از کشورهای ژاپن و قزاقستان در بالاترین سطح دوچرخه سواری جهان رکاب می زنند و امیدوارم بتوانم یکی از سه سکو را در این بازی ها کسب کنم.
,
,
,
, ,
خداحافظی با ورزش حرفه ای
, خداحافظی با ورزش حرفه ای, خداحافظی با ورزش حرفه ای,
بعد از بازی های آسیائی با توجه به اینکه سالیان زیادی است که رکاب می زنم فکر کنم جزء آخرین مسابقاتم باشد و کمتر ورزشکاری است که شش دوره در این بازیها حضور داشته باشد .
ورزش حرفه ای به سادگی قابل انجام نیست و باید از همه چیز گذشت ،از تفریح، استراحت، غذا خوردن و از چیزهائی که افراد عادی دارند ما محروم هستیم و اگر از این موارد بگذریم در سن بالا هم بدن آمادگی لازم را خواهد داشت تا در سطح حرفه ای کار کند.
خانواده ام همکاری خوبی برای تداوم ورزش من کرده است و اگر همدلی خانواده نباشد یک ورزشکار نمی تواند موفق باشد و ورزش حرفه ای امکان پذیر نیست، خانواده من ورزشی هستند و کمک زیادی برای موفقیتم کردند.
,
,
,
,
,
,
,
بی توجهی مسئولین به ورزش دوچرخه سواری که از ورزشهای اول استان است
, بی توجهی مسئولین به ورزش دوچرخه سواری که از ورزشهای اول استان است, بی توجهی مسئولین به ورزش دوچرخه سواری که از ورزشهای اول استان است,
حدود 26 سال است که ورزش می کنم و در این مدت نفری بهتر از آقای مقیمی، استاندار استان مرکزی در این استان ندیدم ایشان شخص سالمی هستند ولی وقتی وارد استانداری شدند به طور کامل عوض شدند ، من با آقای مقیمی رفیق هستم ولی نمی دانم موقع کار که می شود همه چیز فراموش می شود هر کسی که در این پست قرار گرفته است به همین منوال بوده است.
برای جوانان باید انگیزه سازی شود و اگر تشویق نباشد جوانان سرد می شوند، وضع کنونی مثل گذشته نیست که جوانان بدون بیمه و حق و حقوق وارد ورزش شوند و هر کس که می خواهد وارد کاری شود در ابتدا می بیند آینده اش تأمین است و می تواند به آن به عنوان یک شغل نگاه کرد بعد وارد می شود.
پدر و مادر ها نمی گذارند فرزندان ده سال در ورزش بدون آینده و پیشرفت کار کنند و در آخر دست از پا درازتر بازگردند.
نداشتن حامی و بودجه شاید علت اصلی آن باشد، دوچرخه سواری یکی از قدیمی ترین ورزشهای استان است ولی یک باشگاه ندارد، در یزد و تبریز هرکدام چند باشگاه وجود دارد و این موارد انگیزه سازی برای جوانانی است که می خواهند وارد رشته شوند ولی متأسفانه به دلیل غیر بومی بودن مسئولین و اگر بومی هستند اهمیت برایشان ندارد شاهد اتفاقات خوب نیستیم.
مسئولین به این فکر نمی کنند که دوچرخه سواری 20 سال است که ورزش اول استان مرکزی است و یک باشگاه بسازند تا ورزشکاران به استانها دیگر نروند.
خیلی زشت است که ورزشکاران استان به باشگاه های دیگر بروند و اگر هم بروند چند نفر از استعدادها جذب استان های دیگر شوند ولی خیلی از جوانهای با استعداد، ورزش را رها می کنند یکی از شاگردان خودم از قهرمانان تورنمنت های بین المللی بود ولی به خاطر این که جایزه اش را ندادند و اهمیت قائل نشدند ورزش را رها کرده و به شغل آزاد مشغول شده است که واقعا یکی ازآینده های این استان بود.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه