حافظ را حفظ کنیم
بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصهی اوبه سمع پادشه کامکار ما نرسد[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از دیار آفتاب؛ ۲۰ مهرماه در تقویم به نام بزرگمرد شعر و ادب پارسی، خواجه شمسالدین محمد حافظ شیرازی رقم خورده و در این تاریخ هرچند نمیشود با برگزاری کنگره و همایش و نشست و شبشعر و غیره حق حافظ را ادا کرد اما اگر در حد عنوانی در تقویم باقی نماند میشود امید داشت که آنچه حافظ خود از آن ترس داشت نشود:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصهی او به سمع پاد شه کامکار ما نرسد
هرساله خبر میرسد، کشوری یکی از مشاهیرمان را به نام خودکردهاند و این نشان از کمکاری ماست. نشان از تلاشی است که ما برای شناساندن مشاهیرمان به مردم ایران و جهان، انجام ندادیم.
هرچند ستاره اشعار حافظ در آسمان ادب فارسی چنان درخشان است که نمیشود آن راندید و حقیقتاً در اعماق و زوایای جامعهی ما و ذهن و دل ملت ما نفوذ کرده است. جفا در حق حافظ نهتنها شناساندن خود او بلکه شناساندن تفکر نهفته در اشعار اوست.
حافظ کسی است که شعر و سخن شاعرانهی او در زمان خودش، هم در شیراز و هم در سراسر ایران و خارج از ایران گسترش و شهرت یافته بود که خود او در اشعارش، به این اشاره میکند: از بنگاله و هند و چین تا روم و مصر...
تا به امروز در داخل و خارج از کشور بسیار سطرها و کتابها نوشته و سخنها در بزرگداشت و منقبت وی راندهشده، اما هنوز چنانکه شایسته است، شناختهنشده است. حافظ نهتنها یک شاعر بلکه عارفی است که پیام خود را از قرآن که ارزشمندترین کتاب است گرفته و با زبان لطیف و ذوق خویش درآمیخته و آن اندیشههای ناب را به شیوایی بیان کرده است.
حافظ همچنانی که تا امروز شاعر همهی قشرها در کشور ما بوده، بعدازاین هم شاعرِ همه خواهد ماند و امید است که هر چه بیشتر توفیق پیدا کنیم که معارف این شاعر بزرگ را از اشعارش بفهمیم و شخصیت او را بیشتر درک کنیم و آن را پایهی خوبی قرار بدهیم.
بنابراین باید ۲۰ مهرماه روز بزرگداشت حافظ باید آغازی باشد برای تلاش در شناخت بیشتر حافظ و معرفی ابعاد شعری حافظ چه ازنظر کلام و نوع ظاهری آن و چه ازنظر معنا و درک پیام شعر او.
به گفته بزرگان، بزرگداشت شعر حافظ میتواند مسیری باشد جهت پیشرفت فرهنگی و معرفتی کشور عزیزمان ایران که مهد فرهنگ و تمدن و خاستگاه شعرای نامی بوده و خواهد بود.
انتهای پیام/
بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصهی او به سمع پاد شه کامکار ما نرسد
هرساله خبر میرسد، کشوری یکی از مشاهیرمان را به نام خودکردهاند و این نشان از کمکاری ماست. نشان از تلاشی است که ما برای شناساندن مشاهیرمان به مردم ایران و جهان، انجام ندادیم.
هرچند ستاره اشعار حافظ در آسمان ادب فارسی چنان درخشان است که نمیشود آن راندید و حقیقتاً در اعماق و زوایای جامعهی ما و ذهن و دل ملت ما نفوذ کرده است. جفا در حق حافظ نهتنها شناساندن خود او بلکه شناساندن تفکر نهفته در اشعار اوست.
حافظ کسی است که شعر و سخن شاعرانهی او در زمان خودش، هم در شیراز و هم در سراسر ایران و خارج از ایران گسترش و شهرت یافته بود که خود او در اشعارش، به این اشاره میکند: از بنگاله و هند و چین تا روم و مصر...
تا به امروز در داخل و خارج از کشور بسیار سطرها و کتابها نوشته و سخنها در بزرگداشت و منقبت وی راندهشده، اما هنوز چنانکه شایسته است، شناختهنشده است. حافظ نهتنها یک شاعر بلکه عارفی است که پیام خود را از قرآن که ارزشمندترین کتاب است گرفته و با زبان لطیف و ذوق خویش درآمیخته و آن اندیشههای ناب را به شیوایی بیان کرده است.
حافظ همچنانی که تا امروز شاعر همهی قشرها در کشور ما بوده، بعدازاین هم شاعرِ همه خواهد ماند و امید است که هر چه بیشتر توفیق پیدا کنیم که معارف این شاعر بزرگ را از اشعارش بفهمیم و شخصیت او را بیشتر درک کنیم و آن را پایهی خوبی قرار بدهیم.
بنابراین باید ۲۰ مهرماه روز بزرگداشت حافظ باید آغازی باشد برای تلاش در شناخت بیشتر حافظ و معرفی ابعاد شعری حافظ چه ازنظر کلام و نوع ظاهری آن و چه ازنظر معنا و درک پیام شعر او.
به گفته بزرگان، بزرگداشت شعر حافظ میتواند مسیری باشد جهت پیشرفت فرهنگی و معرفتی کشور عزیزمان ایران که مهد فرهنگ و تمدن و خاستگاه شعرای نامی بوده و خواهد بود.
انتهای پیام/
بسوخت حافظ و ترسم که شرح قصهی او به سمع پاد شه کامکار ما نرسد
,هرساله خبر میرسد، کشوری یکی از مشاهیرمان را به نام خودکردهاند و این نشان از کمکاری ماست. نشان از تلاشی است که ما برای شناساندن مشاهیرمان به مردم ایران و جهان، انجام ندادیم.
,هرچند ستاره اشعار حافظ در آسمان ادب فارسی چنان درخشان است که نمیشود آن راندید و حقیقتاً در اعماق و زوایای جامعهی ما و ذهن و دل ملت ما نفوذ کرده است. جفا در حق حافظ نهتنها شناساندن خود او بلکه شناساندن تفکر نهفته در اشعار اوست.
,حافظ کسی است که شعر و سخن شاعرانهی او در زمان خودش، هم در شیراز و هم در سراسر ایران و خارج از ایران گسترش و شهرت یافته بود که خود او در اشعارش، به این اشاره میکند: از بنگاله و هند و چین تا روم و مصر...
,تا به امروز در داخل و خارج از کشور بسیار سطرها و کتابها نوشته و سخنها در بزرگداشت و منقبت وی راندهشده، اما هنوز چنانکه شایسته است، شناختهنشده است. حافظ نهتنها یک شاعر بلکه عارفی است که پیام خود را از قرآن که ارزشمندترین کتاب است گرفته و با زبان لطیف و ذوق خویش درآمیخته و آن اندیشههای ناب را به شیوایی بیان کرده است.
,حافظ همچنانی که تا امروز شاعر همهی قشرها در کشور ما بوده، بعدازاین هم شاعرِ همه خواهد ماند و امید است که هر چه بیشتر توفیق پیدا کنیم که معارف این شاعر بزرگ را از اشعارش بفهمیم و شخصیت او را بیشتر درک کنیم و آن را پایهی خوبی قرار بدهیم.
,بنابراین باید ۲۰ مهرماه روز بزرگداشت حافظ باید آغازی باشد برای تلاش در شناخت بیشتر حافظ و معرفی ابعاد شعری حافظ چه ازنظر کلام و نوع ظاهری آن و چه ازنظر معنا و درک پیام شعر او.
,به گفته بزرگان، بزرگداشت شعر حافظ میتواند مسیری باشد جهت پیشرفت فرهنگی و معرفتی کشور عزیزمان ایران که مهد فرهنگ و تمدن و خاستگاه شعرای نامی بوده و خواهد بود.
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه