تصاویر/مستند غربت گلزار شهدای ایلوار در هفته دفاع مقدس رونمایی شد !!

چند روزی است که اهالی روستای ایلوارین شهرستان کردکوی با ما تماس گرفته و خبر غربت مزار شهدای ایلوار را به ما دادند که مدتهاست به حال خود رها شده و قرار شد در آینده بازسازی شود.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت رادکانا ، چند روزیست اهالی روستای ایلوارین شهرستان کردکوی با ما تماس گرفته و خبر غربت مزار شهدای ایلوار را به ما دادند که مدتهاست به حال خود رها شده و قرار شد در آینده بازسازی شود.

, شبکه اطلاع رسانی دانا, رادکانا,

به گفته اهالی روستا، گلزار شهدای روستای ایلوارین شهرستان کردکوی مورد بازسازی و احداث مقبره جدید قرار گرفت که فاز اول احداث آن به همت مسئولین با موفقیت به اتمام رسید ولی از اینجا به بعد کار به دلیل نبود بودجه بیش از یک سال می باشد که به حال خود رها شده است.

گلزار شهدای ایلوار که دو سردار شهید ( شهید محمد باقر ساور علیا و شهید حجت الاسلام محمدعلی روحانی فرد ) در خود جا داده است در حالتی قرار گرفته که ناخوشایند بوده و باعث تأسف است که شهدایمان که جان خود را فدای امروزمان کردند حتی بارگاهی مناسبی نداشته باشند که مادرانشان دلتنگی هایشان را بر سر مزارشان خالی کنند.

براستی مسئول این امر مهم کیست؟! به چه کسی باید مراجعه کرد؟! چه کسی باید برای شهدا بودجه تعیین کند؟!

از این رو پایگاه خبری تحلیلی رادکانا بر خود لازم دانسته تا در آغازین روزهای هفته دفاع مقدس گزارشی به خواست مردم روستای ایلوار تهیه و در خروجی سایت قرار دهد تا شاید ان شاالله بودجه ای به بنیاد شهید تعلق گیرد با توسل به شهدا و توکل بر خداوند و همت بلند مسئولین کار احداث مکان جدید گلزار شهدای ایلوارین دوباره آغاز شده و به بهره برداری رسد.

ابتدا گزیده ای از زندگینامه سردار شهید حجت الاسلام محمدعلی روحانی فرد را با هم می خوانیم:

روحانی شهید محمدعلی روحانی فر در سال ۱۳۲۵ در روستای «ایلوار» از توابع شهرستان کردکوی در خانوادهای کشاورز دیده به عالم ناسوت بازکرد.

ایشان در گرگان با «شهید هاشمی نژاد» و«مقام معظم رهبری، آیت الله خامنه ای» که جهت تبلیغ آمده بودند آشنا شد و در پای منبر آنها به خواندن اعلامیهها و شعار میپرداخت و سرانجام توسط ساواک دستگیر شد.

او در سال ۱۳۶۲ به عنوان معاون ادارة نهم سیاسی در وزارت امور خارجه انتخاب شد و چندین بار به آفریقا سفر کردند . خداوند با اشارت غیب ، شهید را برگزید و از عشق خود در او دمید. قاصدها در آن صبح سرد زمستانی، در اسفند ماه سال ۶۴ مژده وصال دوست را آوردند.

او که در بازی عشق دلباخته شهادت بود، به همراه گروهی از نمایندگان و مسئولین کشور و شهید عزیز محلاتی برای بازدید ازمناطق جنگی با هواپیما به طرف اهواز میرفت ، در اوج آسمان نیلگون اهواز، هواپیما مورد حمله جنگنده های عراقی قرار گرفت و این ذخائر ارزشمند انقلاب به شهادت رسیدند .

شهید روحانی فرد یکی از این آسمانیان بود که رفتنش ، داغی را بر دل محرومان نهاد.

ایشان مدّتی با حکم آیت الله کنی، به عنوان فرماندار «کردکوی» منصوب شد و توانست چندین اداره و ارگان انقلابی را در سطح شهرستان کردکوی ، بندرگز و بندر ترکمن تأسیس کند.

در اسفند سال ۱۳۵۹ به سرپرستی بنیاد شهید انقلاب اسلامی کردکوی و بندر ترکمن منصوب شد و سرپرستی کمیتة انقلاب امام خمینی (ره) را نیز بر عهده گرفت.

هر جا که می روم حاشیه هایی می بینم که روزی متن بودند.

می گویم حاج عمو! کمی بدون ماسک با ما حرف بزن، دلمان برای آن وقت ها که سرفه نمی کردی تنگ شده است…

حاج عموی نقاب دار ما همچون همه نقاب داران فیلم های هالیوودی بدون توقع و ناشناس وارد معرکه شد و یک تنه گردوخاک هایی به پا کرد، اما حاج عموی من فرق زیادی با بتمن ها و زورو ها دارد .

اول آنکه او پیاده بود و فقط یک کلاشینکف زوار دررفته داشت؛ دوم اینکه او تمرین بوکس و کونگفو و دوره آموزشی گارد ویژه سلطنتی ندیده بود، فقط یک حاج عموی ساده بنا بود و مهمترین فرق حاج عموی من جنگیدن برای حقیقتی بود که هیچ وقت نقاب داران هالیوودی آن را درک نمی کنند.

اما این حرف ها یعنی چه؟ دردت چیست جوان؟

درد؟! دردی نیست، دلسوزه ای بی رمق است که حرفش به زبان نیامده متهم به رانت خواری و سهمیه می شود.

بنیاد شهید و فعالیتش… از آن همه بوق و کرناها وقتی اسمشان پشت سرمان می ماند تا به هفته دفاع مقدس دیگری برسیم، باز خوب است که حاج عموی ما زنده است و فراموش شده!

حاج عمو از سردارهای زیادی حرف می زند که تا به حال حتی یک بار هم اسمشان را نشنیده ام.

می گوید رهبر معظم انقلاب امام خامنه ای در مورد شهید حجت الاسلام محمدعلی روحانی فرد اینگونه سخن گفته اند:

“حجت الاسلام شیخ محمد علی روحانی فرد، شهید عزیز و بزرگواری است که زندگی و مرگش در راه خدا و خدمت به انقلاب بود.”

می گویم حاج عمو این هایی که میگویی برای جوان های هم سن و سال من مفهومی ندارد.

من که با خاکریز شما بزرگ نشدم تا بدانم از چه حرف میزنی؛ فرهنگی که تو از آن صحبت میکنی را خودی هایتان هم دیگر قبول ندارند.

می گوید پاییز فصل برگ ریزان است طبیعتش این است اما سرو ها همیشه سبز هستند.

می گویم حاج عمو گیرم که جنگ شما هم راست راستکی بود، کو؟ کجاست؟

من در فیلمهای غربی رشادت ها، همبستگی ها و پیروزی های مداوم آنها را دیدم و دیدم که چگونه یک بازنشسته ی خود را که در جنگ شرکت کرده محترم می شمارند و کلی دور و برش هستند تا راحت بمیرد. حاج عمو! این روحانی فرد که میگویی کجاست؟!

بگذار من بگویم ؛ روستای ایلواراین، در جایی که مثلا گلزار شهداست زیر خروارها خاک آرمیده است.

فقط او نیست چند شهید دیگر به همراه سردار محمد باقر ساورعلیا را هم خاک ایلوار در آغوش خود کشیده است.

شاید بهترین رفیق آنها بعد از خدا خاک باشد که به گرمی از آنها استقبال کرده است.

شهید روحانی فرد که میگویی در جایی آرمیده که می گویند قرار است برایشان مقبره بسازند که بیش از یکسال است که فاز یک آن را تمام کردند و فعلا بحال خود رها شده است.

فکر میکنی فاز یک که گفتم شبیه فاز یک شهر شگفت انگیز پدیده است؟! نه عمو جان فاز یکشان گراویل ریختن روی زمین است.

آری، قرار است در آینده بودجه ای به شهدای گرانقدر ما در روستای ایلوار تعلق گیرد تا فاز ۲ را هم بسازند.

حالا چند فاز دیگر مانده خدا می داند، اما جالب اینجاست که می گویند بودجه نداریم و بیش از یکسال است که منتظر بودجه ای برای شهدایی هستند که جانشان را فدای کشورشان کردند.

حاج عمو! این را هم بدان که حتی مادران شهدای ایلوار هم نمی توانند قبر فرزندشان را پیدا کنند.

قبر خاکی که بهانه است، این روز ها دیگر حتی نمی توانی نام آنها را در اذهان جوان های امروز پیدا کنی.

شهید بروجردی ها و همت ها که نامشان مدام ورد زبان صدا و سیما و مجریانش است هم تنها در حد اسم می شناسند چه برسد به شهید روحانی فردها و ساورعلیاها.

من می دانم چه میگویی، اما باور کن این روزها حقیقت هایی که شما لمسشان کردید را هیچ کس نمی فهمد.

حاج عمو! گریه نکن ، آخر تقصیر ما چیست که روایت فتح بعد از راز بقای نیمه شب پخش می شود؟!

حاج عمو ! چرا سرفه هایت بیشتر می شود ؟! نارحت نباش هفته دفاع مقدس آمده است؛ بزودی سراغت می آیند و شاید به خاطر همین هفته دفاع مقدس هم که شده بروند مقبره شهدای ایلوار را تکمیل کنند.

سرو بی دست ! طاقت بیاور، بهار نزدیکست…

ای غربت نشینان هم رزمانتان فراموشتان نکردند…

تصاویر زیر حکایت از غربت شهدای ایلوار است:

در تصویر زیر مادر شهید سنگی را در کنار تابلوی شهیدش قرار داده که نشان از قبر فرزند شهیدش باشد تا بتواند براحتی قبرش را بیابد: