به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از عصرهامون، تنها منبع آب شرب مردم شمال استان سیستان و بلوچستان، در حالی این روزها هر روز از گذشته کمتر می شود که طی سه سال گذشته هیچ جایگزینی برای آن در نظر گرفته نشده و این در حالی است که از سال ۱۳۹۵ تا کنون حق آبه تالاب بین المللی هامون که مستقیم به چاه نیمه ها ورود پیدا می کند، از سوی افغانستان ارسال نشده و این اقدام منجر به آن شده تا پس از بحران خشک شدن تالاب هامون اکنون بحران آب شرب در سیستان جدی شود.
در این میان اما چاه نیمه ها گودال های طبیعی در شهرستان زهک هستند که آب شرب مردم شمال استان در آنها ذخیره شده است و به صورت یک دریاچه آب شیرین کوچک در این شهرستان خودنمایی می کنند، این گودال ها که چهار چاه نیمه منطقه سیستان را تشکیل می دهند اکنون با بحران کم آبی مواجه هستند.
مصرف آب از این منبع عظیم آب شرب در سیستان و جایگزین شدن آب در فصول مختلف باعث شده بود تا آب شیرین از زابل به زاهدان ارسال شود، به طور کل می توان گفت که آب شرب دو شهرستان بزرگ استان سیستان و بلوچستان ازچاه نیمه ها تامین می شود.
,
,
,
,
در این راستا چند روز گذشته نیز مردم سیستان برای کم شدن آب چاه نیمه ها و خشک شدن احتمالی آنها تجمعی نمادین برگزار کردند، مردم سیستان معتقد هستند با خشک شدن این منبع آب شرب، زابل غیر قابل سکونت خواهد شد و به زودی خالی از سکنه می شود.
پیشتر نیز دهمرده نماینده مردم سیستان در مجلس شورای اسلامی گفته بود در سال، ۴۰۰ میلیون متر مکعب آب از چاه نیمه ها تبخیر می شود و این در حالی است که سالانه تنها ۲۷ میلیون آب به زاهدان ارسال می شود.
با این حال نصف شدن آب چاه نیمه ها زنگ خطر جدی را برای مردم زابل به صدا درآورده است، زنگ خطری که جدا از بحران زیست محیطی از بحران مدیریتی در سیستان آغاز شده است.
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
,
]
ارسال دیدگاه