حکایتی از محروم ترین روستای جنوب کشور؛
بشاگردى ناشناخته در ١٢٠ کیلومترى غرب بندرعباس/ فقر و محرومیت در روستاهای دهستان دژگان بیداد می کند
دهستان تاریخى دژگان که در گذشته مرکز حکمرانى خوانین منطقه بوده است در حال حاضر علیرغم قرارگیری در نزدیکترین مراکز مهم صنعتی و تجاری کشور روستاهای آن با محرومیت های ذاتی دست و پنجه نرم می کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز؛ فقر اقتصادی و محرومیت از ابتدایی ترین حقوق شهروندی و اجتماعی از نشانه های بارز برخی از روستاهای استان هرمزگان به شمارمی رود و درسال های اخیر در زمره خبرسازترین نقاط قرار گرفته اند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,علاوه بر بشاگرد که بعنوان قلب محرومیت هرمزگان شناخته می شوند، هنوز روستاهای مختلفی در اکثر شهرستان های این استان وجود داند که فقر و محرومیت تمام ابعاد زندگی آنها را فرا گرفته است.
,در منتهى الیه غربى شهربندرعباس پس از عبور از شهرستان بندرخمیر وارد دهستان دژگان بندرلنگه می شویم. دژگان دهستان تاریخى که در گذشته مرکز حکمرانى خوانین منطقه بوده است.
,از قدیم الایام در جلگه دژگان عشایر بومى محلى بدوى تحت عنوان حشم که اصطلاحاً اتباع حکومت دژگان بحساب مى آمدند و عموماً ییلاق و قشلاق محدودى در همان منطقه انجام میدادند و بجهت بهره جستن از منابع گیاهى اندک جهت معدود دامهایشان پیشه و زندگى عشایرى و عدم یکجانشینى را انتخاب کرده بودند.
,سبک زندگى عشایرى و استثمار حکام قدیم منطقه از این قوم باعث محروم ماندن این قوم در منطقه اى شده است که تصور وجود همچنان قوم محرومى متصور نمی باشد و همین باعث فراموشى آنها و محرومیت هاى بعدى شده است.
,32پارچه آبادی با جمعیت 10هزارنفری این روستاها را پدید آورده اند و با تمام رنج ها و مشقت ها به مدت 30سال با زندگی در خانه های کپری 2الی 3متری در این منطقه سکونت می کنند.
,,
, , فقر مادى،کپرنشینى،مشکلات گذار از دامدارى عشایرى به یکجانشینى، نبود حرفه و کار ، کمبود آب ،کمبود مدرسه و اماکن درمانى از عمده ترین مشکلات این قوم دیرینه محسوب می شوند در حالی که هرم سنی جمعیت این روستا، جوان است.
,زندگی در خانه های کپری ساخته شده از چوب و حصیر بدون هیچ گونه سرویس بهداشتی بارزترین نمونه فقر اجتماعی نه تنها عرصه زندگی را برای اهالی این منطقه تنگ کرده است بلکه رنج عظیمی را بر جسم و جان رهگذران چیره می کند.
,زندگی در چینن سازه هایی نه تنها تحمل سرما و گرمای طاقت فرسا را بر آنان دشوار می کند بلکه حضور و جولان حشراتی نظیر عقرب، رتیل و... سلامت جسمانی اهالی به ویژه کودکان و سالخوردگان را به شدت تهدید می کند.
,علی رغم اینکه آب آشامیدنی سالم و بهداشتی یکی از خواسته های شهروندان می باشد اما متاسفانه اهالی دژگان از این حق طبیعی خود محروم هستندچرا که این روستاها فاقد سیستم لوله کشی آب است.
,تامین آب مورد نیاز از آب برکه ها و باران به دنبال خود مشکلات بهداشتی بیشتری را برای این قوم به وجود می آورد چراکه وجود انواع باکتری ها خطر ابتلا به بیماری های میکروبی را به شدت افزایش می دهد.
,,
, , علاوه بر مشکلات بیشمار بهداشتی ودرمانی، فقر آموزشی و فرهنگی به شدت در این منطقه غوغا می کند چرا که با وجود جوان بودن هرم سنی جمعیت این روستاها امکان تحصیل برای کودکان و نوجوانانش وجود ندارد.
,علی رغم اینکه همه کودکان ونوجوانان ایران زمین با گذشت زمان در مقاطع مختلف تحصیلات خود را ادامه می دهند اما دانش آموزان این منطقه فقط تا مقطع دبستان می توانند تحصیل کنند و کسب مدارج علمی را در رویاهای شبانه خود دفن می کنند.
,بیکاری جوانان و تامین خرج و مخارج زندگی با نگهداری 5راس در تصور هیچ یک از شهروندان حتی خود ما هم نیست چه برسد به اینکه بخواهیم تمام مایحتاج زندگی و نیازهای اعضای خانواده خود را نیز تامین کنیم.
,شدت فقر اقتصادی در کنار بزرگترین صنایع مادر و بنادر مهم تجاری در این منطقه به حدی است که می توان اینگونه نتیجه گرفت که مسئولان ما تاکیدات رهبری بر تقویت اقتصاد بومی را به فراموشی سپرده اند.
,,
, , پس از پیروزی انقلاب اسلامی و در سال های اخیر تمهیداتى در حوزه ایجاد و تقویت زیرساخت های ارتباطی و راهسازی و برق کشی به تعداد 30پارچه آبادی در راستای زدودن فقر از چهره این روستاهای محروم در دستور کار قرار گرفته اما کافی نیست.
,اقداماتی که برای یکجانشینی اهالی این منطقه صورت گرفته تاحدودی قابل قبول است اما نبود برنامه مدون جهت تجمیع این جمعیت پراکنده در یک یا چند روستا جهت خدمات رسانی بهتر باعث شده چهره محرومیت کماکان بر تارک این قوم باقی بماند.
,شاید عمده ترین علت تداوم محرومیت در این منطقه فراموش کردن مسئولین استان و عدم توجه جدى به قومى که به جرأت میتوان محروم تر از بشاگرد دانست، بحساب آورد البته در سرزمینى دم دست و نه دور افتاده در نزدیکى مراکز مهم صنعتی و تجاری کشور که توجه ویژه مسئولین استان و برنامه ریزى مدونى جهت محرومیت زدایی را می طلبد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه