«وابستگی حقارت آمیز» بهترین تعبیر برای روابط پهلوی و غرب

«وابستگی حقارت آمیز» بهترین تعبیر برای روابط پهلوی و غرب
نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند گفت: پهلوی در طول سلطنتش همواره مطیع غرب بود و این اطاعت بی‌چون‌وچرا باعث از بین رفتن عزت‌نفس وی نیز شده بود. از این رو "وابستگی حقارت آمیز"، می‌تواند بهترین تعبیر برای تبیین روابط رژیم پهلوی با غرب باشد
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از دیار آفتاب؛ حجت‌الاسلام‌والمسلمین ستوده نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند صبح روز شنبه در دوازدهمین مجمع بسیجیان شهرستان شازند با اشاره به خیانت‌های دوران طاغوت ابراز کرد: در دهه مبارک و پرفروغ فجر، باید خدمات انقلاب و خیانت‌های پهلوی برای مردم ایران بیان شود.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دیار آفتاب,

ستوده افزود: رکن اصلی سلطنت پهلوی در طول بیش از نیم‌قرن حاکمیت در ایران، وابستگی بود. پهلوی در همه ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... ، وابسته غرب بود و تلاش می‌کرد رضایت آن‌ها را جلب کند.

وی بیان کرد: پهلوی در طول سلطنتش همواره مطیع غرب بود و این اطاعت بی‌چون‌ و چرا باعث از بین رفتن عزت‌نفس وی نیز شده بود؛ به‌طوری‌که او بارها از سوی نمایندگان امریکا و انگلیس تحقیر می‌شد اما هرگز توان مقاومت و ایستادگی در برابر آن‌ها را نداشت. ازاین‌رو "وابستگی حقارت آمیز"، می‌تواند بهترین تعبیر برای تبیین روابط رژیم پهلوی با غرب باشد.

نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند در خصوص نابسامانی‌های اقتصادی در زمان طاغوت تصریح کرد: نیم‌نگاهی به وضعیت اقتصادی دوران پهلوی بیانگر این واقعیت است که علی‌رغم اینکه رژیم پهلوی به پشتوانه دلارهای نفتی، حمایت‌های گسترده بیگانگان و سیل کالاهای مصرفی و تجملاتی از خارج به داخل ایران توانسته بود وضعیت اقتصادی بخش‌هایی از کشور خصوصاً گروه‌های وابسته به قدرت و یا مناطق مرفه نشین و شهری را خوب جلوه دهد؛ امانگاهی دقیق‌تر به ساختارها و برنامه‌های اقتصادی، نحوه عملکرد مدیریت کلان کشور در این زمینه و وضعیت اکثر طبقات زیرین جامعه، همگی حکایت از اوضاع رو به وخامت و منفی اقتصاد کشور در آن دوران دارد.

وی مشکل اصلی دوران حکومت پهلوی در ایران را استبداد دانست و عنوان کرد: شاه به هر کس می‌خواست، می‌بخشید و از هر کس می‌خواست سلب مالکیت می‌کرد. بنابراین فقدان امنیت جانی و مالی و عدم تضمین کافی حقوق مالکیت مانع رونق اقتصادی، تجمیع ثروت و ابداع و نوآوری شد.

ستوده ادامه داد: وجود منابع رانتی فراوان در دوران پهلوی نیز این امر را تشدید کرده بود. به‌طوری‌که با افزایش درآمدهای نفتی میزان قدرت انحصاری رژیم حاکم افزایش و با افزایش قدرت انحصاری میزان پاسخگویی به مردم و ذینفع‌های اقتصادی نیز کاهش‌یافته بود.

وی خاطرنشان کرد: به‌طورکلی استبداد، فساد سیاسی، شیوع فساد مالی و استفاده از اموال عمومی در جهت منافع شخصی، گسترش رانت اقتصادی در میان درباریان و اعطای مناصب اداری و پروژه‌ها و امتیازات اقتصادی، هرگونه مجالی را برای توسعه و نوآوری از بین می‌برد.

انتهای پیام/

 

,

ستوده افزود: رکن اصلی سلطنت پهلوی در طول بیش از نیم‌قرن حاکمیت در ایران، وابستگی بود. پهلوی در همه ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... ، وابسته غرب بود و تلاش می‌کرد رضایت آن‌ها را جلب کند.

وی بیان کرد: پهلوی در طول سلطنتش همواره مطیع غرب بود و این اطاعت بی‌چون‌ و چرا باعث از بین رفتن عزت‌نفس وی نیز شده بود؛ به‌طوری‌که او بارها از سوی نمایندگان امریکا و انگلیس تحقیر می‌شد اما هرگز توان مقاومت و ایستادگی در برابر آن‌ها را نداشت. ازاین‌رو "وابستگی حقارت آمیز"، می‌تواند بهترین تعبیر برای تبیین روابط رژیم پهلوی با غرب باشد.

نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند در خصوص نابسامانی‌های اقتصادی در زمان طاغوت تصریح کرد: نیم‌نگاهی به وضعیت اقتصادی دوران پهلوی بیانگر این واقعیت است که علی‌رغم اینکه رژیم پهلوی به پشتوانه دلارهای نفتی، حمایت‌های گسترده بیگانگان و سیل کالاهای مصرفی و تجملاتی از خارج به داخل ایران توانسته بود وضعیت اقتصادی بخش‌هایی از کشور خصوصاً گروه‌های وابسته به قدرت و یا مناطق مرفه نشین و شهری را خوب جلوه دهد؛ امانگاهی دقیق‌تر به ساختارها و برنامه‌های اقتصادی، نحوه عملکرد مدیریت کلان کشور در این زمینه و وضعیت اکثر طبقات زیرین جامعه، همگی حکایت از اوضاع رو به وخامت و منفی اقتصاد کشور در آن دوران دارد.

وی مشکل اصلی دوران حکومت پهلوی در ایران را استبداد دانست و عنوان کرد: شاه به هر کس می‌خواست، می‌بخشید و از هر کس می‌خواست سلب مالکیت می‌کرد. بنابراین فقدان امنیت جانی و مالی و عدم تضمین کافی حقوق مالکیت مانع رونق اقتصادی، تجمیع ثروت و ابداع و نوآوری شد.

ستوده ادامه داد: وجود منابع رانتی فراوان در دوران پهلوی نیز این امر را تشدید کرده بود. به‌طوری‌که با افزایش درآمدهای نفتی میزان قدرت انحصاری رژیم حاکم افزایش و با افزایش قدرت انحصاری میزان پاسخگویی به مردم و ذینفع‌های اقتصادی نیز کاهش‌یافته بود.

وی خاطرنشان کرد: به‌طورکلی استبداد، فساد سیاسی، شیوع فساد مالی و استفاده از اموال عمومی در جهت منافع شخصی، گسترش رانت اقتصادی در میان درباریان و اعطای مناصب اداری و پروژه‌ها و امتیازات اقتصادی، هرگونه مجالی را برای توسعه و نوآوری از بین می‌برد.

انتهای پیام/

 

,

ستوده افزود: رکن اصلی سلطنت پهلوی در طول بیش از نیم‌قرن حاکمیت در ایران، وابستگی بود. پهلوی در همه ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... ، وابسته غرب بود و تلاش می‌کرد رضایت آن‌ها را جلب کند.

وی بیان کرد: پهلوی در طول سلطنتش همواره مطیع غرب بود و این اطاعت بی‌چون‌ و چرا باعث از بین رفتن عزت‌نفس وی نیز شده بود؛ به‌طوری‌که او بارها از سوی نمایندگان امریکا و انگلیس تحقیر می‌شد اما هرگز توان مقاومت و ایستادگی در برابر آن‌ها را نداشت. ازاین‌رو "وابستگی حقارت آمیز"، می‌تواند بهترین تعبیر برای تبیین روابط رژیم پهلوی با غرب باشد.

نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند در خصوص نابسامانی‌های اقتصادی در زمان طاغوت تصریح کرد: نیم‌نگاهی به وضعیت اقتصادی دوران پهلوی بیانگر این واقعیت است که علی‌رغم اینکه رژیم پهلوی به پشتوانه دلارهای نفتی، حمایت‌های گسترده بیگانگان و سیل کالاهای مصرفی و تجملاتی از خارج به داخل ایران توانسته بود وضعیت اقتصادی بخش‌هایی از کشور خصوصاً گروه‌های وابسته به قدرت و یا مناطق مرفه نشین و شهری را خوب جلوه دهد؛ امانگاهی دقیق‌تر به ساختارها و برنامه‌های اقتصادی، نحوه عملکرد مدیریت کلان کشور در این زمینه و وضعیت اکثر طبقات زیرین جامعه، همگی حکایت از اوضاع رو به وخامت و منفی اقتصاد کشور در آن دوران دارد.

وی مشکل اصلی دوران حکومت پهلوی در ایران را استبداد دانست و عنوان کرد: شاه به هر کس می‌خواست، می‌بخشید و از هر کس می‌خواست سلب مالکیت می‌کرد. بنابراین فقدان امنیت جانی و مالی و عدم تضمین کافی حقوق مالکیت مانع رونق اقتصادی، تجمیع ثروت و ابداع و نوآوری شد.

ستوده ادامه داد: وجود منابع رانتی فراوان در دوران پهلوی نیز این امر را تشدید کرده بود. به‌طوری‌که با افزایش درآمدهای نفتی میزان قدرت انحصاری رژیم حاکم افزایش و با افزایش قدرت انحصاری میزان پاسخگویی به مردم و ذینفع‌های اقتصادی نیز کاهش‌یافته بود.

وی خاطرنشان کرد: به‌طورکلی استبداد، فساد سیاسی، شیوع فساد مالی و استفاده از اموال عمومی در جهت منافع شخصی، گسترش رانت اقتصادی در میان درباریان و اعطای مناصب اداری و پروژه‌ها و امتیازات اقتصادی، هرگونه مجالی را برای توسعه و نوآوری از بین می‌برد.

انتهای پیام/

 

,

ستوده افزود: رکن اصلی سلطنت پهلوی در طول بیش از نیم‌قرن حاکمیت در ایران، وابستگی بود. پهلوی در همه ابعاد سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و... ، وابسته غرب بود و تلاش می‌کرد رضایت آن‌ها را جلب کند.

,

وی بیان کرد: پهلوی در طول سلطنتش همواره مطیع غرب بود و این اطاعت بی‌چون‌ و چرا باعث از بین رفتن عزت‌نفس وی نیز شده بود؛ به‌طوری‌که او بارها از سوی نمایندگان امریکا و انگلیس تحقیر می‌شد اما هرگز توان مقاومت و ایستادگی در برابر آن‌ها را نداشت. ازاین‌رو "وابستگی حقارت آمیز"، می‌تواند بهترین تعبیر برای تبیین روابط رژیم پهلوی با غرب باشد.

,

نماینده ولی‌فقیه در سپاه ناحیه شازند در خصوص نابسامانی‌های اقتصادی در زمان طاغوت تصریح کرد: نیم‌نگاهی به وضعیت اقتصادی دوران پهلوی بیانگر این واقعیت است که علی‌رغم اینکه رژیم پهلوی به پشتوانه دلارهای نفتی، حمایت‌های گسترده بیگانگان و سیل کالاهای مصرفی و تجملاتی از خارج به داخل ایران توانسته بود وضعیت اقتصادی بخش‌هایی از کشور خصوصاً گروه‌های وابسته به قدرت و یا مناطق مرفه نشین و شهری را خوب جلوه دهد؛ امانگاهی دقیق‌تر به ساختارها و برنامه‌های اقتصادی، نحوه عملکرد مدیریت کلان کشور در این زمینه و وضعیت اکثر طبقات زیرین جامعه، همگی حکایت از اوضاع رو به وخامت و منفی اقتصاد کشور در آن دوران دارد.

,

وی مشکل اصلی دوران حکومت پهلوی در ایران را استبداد دانست و عنوان کرد: شاه به هر کس می‌خواست، می‌بخشید و از هر کس می‌خواست سلب مالکیت می‌کرد. بنابراین فقدان امنیت جانی و مالی و عدم تضمین کافی حقوق مالکیت مانع رونق اقتصادی، تجمیع ثروت و ابداع و نوآوری شد.

,

ستوده ادامه داد: وجود منابع رانتی فراوان در دوران پهلوی نیز این امر را تشدید کرده بود. به‌طوری‌که با افزایش درآمدهای نفتی میزان قدرت انحصاری رژیم حاکم افزایش و با افزایش قدرت انحصاری میزان پاسخگویی به مردم و ذینفع‌های اقتصادی نیز کاهش‌یافته بود.

,

وی خاطرنشان کرد: به‌طورکلی استبداد، فساد سیاسی، شیوع فساد مالی و استفاده از اموال عمومی در جهت منافع شخصی، گسترش رانت اقتصادی در میان درباریان و اعطای مناصب اداری و پروژه‌ها و امتیازات اقتصادی، هرگونه مجالی را برای توسعه و نوآوری از بین می‌برد.

,

انتهای پیام/

,

 

,
 
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه